Mirjam Mous – Password

geplaatst in: ★★★★☆, 12+, recensie | 0

Mirjam Mous – Password

Mick treft zijn beste vriend Jerro bewusteloos aan op diens slaapkamer. Snel laat hij een ambulance komen. Omdat hij geen familie is, mag hij niet met Jerro in de ambulance meerijden naar het ziekenhuis. Maar als hij daar even later naar zijn vriend informeert, wacht hem een vreemde situatie.

Informatie over het boek
Mirjam Mous - Password
Van Holkema & Warendorf 2012
Bladzijden: 316
Leeftijd: 12+
Genre: detective

 

Meer informatie

Meer informatie over dit boek (gewonnen prijzen, waar te koop en meer) en een overzicht van alle recensies

 

Mijn samenvatting

De onverklaarbare gebeurtenissen begonnen op zaterdag elf mei om iets over twee. Mick stond te pissen in de badkamer. Niet zijn badkamer, maar die van Jerro – zijn beste, of beter gezegd: zijn enige vriend. Behalve van een hangende wc was Jerro ook nog de trotse bezitter van een bad, een douche en twee wastafels met een grote spiegel erboven. In het begin had Mick het enorm komisch gevonden: een slaapkamer met aangrenzende privébadkamer voor een jongen die nog gewoon thuis woont. Maar alles wende. Zelfs de ingebouwde speakers – zodat je kon pissen op muziek.
Er was een nummer van Armin van Buuren bezig. Mick bewoog zijn hoofd op het meeslepende ritme en neuriede mee. Halverwege ‘keeps me breathing through the storm’ begon Christian Burns ineens luider te zingen. Jerro had de radio zeker harder gezet. (blz. 7)

Als Mick weer terugkomt op de kamer van Jerro ligt Jerro languit op zijn buik op bed. Hij reageert niet als Mick tegen hem praat. Eerst denkt Mick dat Jerro een grapje maakt, maar dan komt hij er achter dat Jerro bewusteloos is. Hij vraagt Kasia, de huishoudster, om hulp. Zij belt een ambulance. Mick mag niet mee met de ambulance. Hij fietst naar het ziekenhuis, maar daar blijkt geen Jerro gebracht te zijn. Mick snapt er niets van. Hij gaat terug naar huis. Hij belt met Kasia en die vertelt hem dat Jerro echt in het ziekenhuis ligt, maar dat hij die dag geen bezoek meer mag ontvangen.

Mick en Jerro zijn vrienden. Al sinds de dag dat Jerro als nieuwe leerling bij Mick in de klas kwam. Iedereen vond Jerro een interessante jongen, maar hij wilde eigenlijk alleen zijn en zat in de pauze ergens verstopt een stripboek te lezen.

Jerro las stoïcijns door in zijn strip – een album van Storm.
‘Goede serie,’ zei Mick. ‘Maar niet meer zo goed als vroeger. Toen Don Lawrence de tekeningen nog maakte, bedoel ik.’
Nu was Jerro’s belangstelling gewekt. Hij liet het album op zijn schoot zakken. ‘Zijn opvolgers zijn anders ook niet slecht. De Vos schildert in ieder geval beter dan Matena.’
“Matena…’ Mick dacht even na. ‘Heeft die niet een spin-off van de Stormserie gemaakt?’
‘Klopt. De kronieken van de Tussentijd.’
‘Volgens mij heb ik er wel eens eentje van gelezen,’ zei Mick. ‘Als ik het me goed herinner, was het verhaal niet zo sterk.’
‘Mee eens. De kronieken van Pandarve zijn veel beter.’ Jerro noemde een aantal titels. Hij leek wel een Wikipedia op stripgebied. (blz. 28)

Mick en Jerro houden allebei van strips en het zorgt ervoor dat ze vrienden worden. Vanaf nu durft niemand meer om Mick te pesten. De vader van Jerro blijkt een ontwerper van games te zijn, maar daar schept Jerro niet over op. Zijn ouders zijn bang dat hij anders misschien ontvoerd zou worden. Jerro heeft wel gemerkt dat mensen anders tegen hem doen als ze weten dat zijn vader rijk en bekend is. Meestal gaan de jongens vanuit school naar het huis van Mick. Jerro vindt het daar erg gezellig. Thuis is alleen Kasia er. Zijn ouders zijn hard aan het werk. Ze kijken veel films.

‘Niet slecht,’ zei Jerro toen de aftiteling begon. ‘Vooral dat hondje met dat mensenhoofd was wel grappig.’
‘Niet slecht?’ Mick bekogelde hem met de kussentjes die op de bank lagen. ‘Het zal je maar overkomen. Je denkt dat je vriend nog steeds gewoon je vriend is, maar eigenlijk is het een gevaarlijke alien.’
‘Bennell en die vrouw hadden gewoon een password af moeten spreken,’ zei Jerro. ‘Een geheim woord dat alleen zij tweeën kennen zodat ze elkaar bij elke ontmoeting konden controleren. Als de ander het juiste password gebruikte, was hij nog mens. Wist hij het password niet meer, dan was het een buitenaards wezen.’
‘Hmm.’ Mick dacht even na. ‘Oké, zeg het maar dan.’
‘Hè?’
‘Wat ons password wordt. Zodat ik kan checken of je hersens niet door een of andere alien zijn overgenomen als je ineens debiel begint te doen.’
Jerro schoot in de lach. ‘Gevaarlijk spul, die sciencefictionfilms.’
‘Dat dachten Bennell en die vrouw misschien ook wel.’
‘Vooruit dan maar.’ Jerro grinnikte nog steeds. ‘Wat vind je van Storm?’
‘Te makkelijk.’
‘Roodhaar dan?’
Een personage uit Storm.
Mick knikte. ‘Afgesproken.’ (blz. 47)

Aan dit password moet Mick denken als Jerro weer uit het ziekenhuis is. Mick heeft het idee dat er iets raars is met Jerro. Hij vindt bijvoorbeeld opeens de muziek van Jan Smit leuk en het lijkt erop alsof hij op school niet meer weet waar de wc’s waren. Het meest rare moment is als Jerro en Mick na schooltijd nog ergens wat gaan eten. Aan een tafeltje zitten twee meisjes en Jerro loopt op ze af en begint tegen ze te praten.

In horrorfilms zag je wel eens dat de geest van een overleden man tijdens een seance in het lichaam van een vrouw kroop. Dan deed ze haar mond open en sprak ineens met een griezelige, zware stem. Daar leek dit ook op. Nou ja, het klonk wel als Jerro’s stem. Maar wat de stem zei, klopte niet. Jerro schepte nooit op over zijn vader. Sterker nog: hij had het liefst dat niemand wist wat zijn vader deed. (blz. 69)

Mick snapt er niets van. Jerro wordt boos als hij hem hierover vragen stelt. Wat kan hij doen?

Mick kreeg een ingeving. Hij kon Kasia om hulp vragen. Ze zorgde al jaren voor de familie Prins en kende Jerro behoorlijk goed. Als iemand zijn geheugenverlies zou opmerken, dan was zij het wel. En ze kon prima omgaan met stresssituaties – toen Jerro bewusteloos op het bed lag, wist ze precies wat ze moest doen. (blz. 86)

Zal Mick er achter komen wat er met zijn beste vriend aan de hand is?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Dit boek is een van de kerntitels en het leek mij een spannend boek. 
Welke steekwoorden passen bij het boek? (bijvoorbeeld grappig, spannend, saai)
spannend, realistisch
Hoe kom je aan het boek? (bijvoorbeeld van jezelf, van iemand anders, van de bieb)
Geleend bij de bieb
Zitten er plaatjes in het boek? Zijn ze belangrijk voor het verhaal of is het meer versiering?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek? Je kunt bijvoorbeeld een voorbeeld geven van een leuk stukje uit het boek
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personen. Je komt zo langzamerhand steeds meer van te weten van wat er is gebeurd
Wat vind je niet leuk aan het boek?
Geen idee
Wat vond je van de hoofdpersonen in het boek?
Het is leuk om te lezen hoe verschillend de drie jongens zijn
Wat wil je nog meer vertellen over het boek?
Ik heb het boek in 1 ruk uitgelezen, want ik was erg benieuwd naar wat er was gebeurd. Elk hoofdstuk begint met een citaat uit een science-fiction film. Ook wordt er veel over strips gepraat. 
Is het boek moeilijk of gemakkelijk om te lezen?
Gemiddeld
Zitten er veel moeilijke woorden in het boek?
Volgens mij niet
Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, maar ik wil wel meer boeken van Mirjam Mous lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden? (bijvoorbeeld kinderen van jouw leeftijd, jonger, ouder, jongens, meisjes)
Aan jongeren vanaf 12 jaar die op zoek zijn naar een spannend boek

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Leesplein.nl, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website