Leigh Bardugo – Schim en Schaduw (Grisha 1)

geplaatst in: ★★★★☆, 15+, recensie | 0

Leigh Bardugo – Schim en Schaduw (Grisha 1)

Alina Starkov is nooit ergens goed in geweest. Maar als haar regiment wordt aangevallen en haar beste vriend Mal zwaargewond raakt, ontwaakt er bij Alina een onbekende kracht die zijn leven redt. Een kracht die het door oorlog getergde koninkrijk voor eens en altijd kan bevrijden. Alina moet alles achterlaten en wordt meegevoerd naar het hof, waar ze getraind zal worden tot lid van de Grisha: het magische elitekorps dat wordt geleid door de mysterieuze Duisterling.

Informatie over het boek
Leigh Bardugo - Schim en Schaduw
Serie: Grisha #1
Blossom Books 2014
Bladzijden: 352
Vertaald door Sandra C. Hessels
Leeftijd: 15+
Genre: science fiction & fantasy

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Waar kan ik het boek kopen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Mijn samenvatting

De bedienden noemden hen malentsjki – kleine geesten – omdat ze de kleinsten en de jongsten waren, en omdat ze giechelend door het huis van de hertog spookten, kamers in en uit doken, zich in kasten verstopten om gesprekken af te luisteren of de keuken in slopen om de laatste perziken van de zomer te snaaien.
De jongen en het meisje waren maar enkele weken na elkaar gearriveerd; weer twee kinderen die hun ouders hadden verloren door de grensgevechten. Twee vluchtelingen met vieze gezichtjes die uit de puinhopen van stadjes ver hiervandaan waren geplukt en naar het landgoed van de hertog waren gebracht om te leren lezen en schrijven, en een vak te leren. De jongen was klein en stevig, en hoewel hij verlegen was, glimlachte hij altijd. Het meisje was anders, en dat wist ze. (blz. 9)

Mal en Alina zijn twee weeskinderen. Ze groeien op in het huis van baron Keramsov. Ze krijgen een opleiding zodat ze later zelf hun geld kunnen verdienen. Mal wordt spoorzoeker in het leger en Alina wordt cartograaf, kaartenmaker, ook in het leger. Met een grote groep soldaten zijn zij nu onderweg naar de Schaduwvlakte. Hier zullen ze met een zandgalei, een soort zeilboot die over het zand glijdt, naar West-Ravka gaan, aan de andere kant van de Schaduwvlakte.

Eerst leek het net alsof we een dikke rookwolk invoeren, maar er was geen hitte, geen geur van brandend vuur. Geluiden leken gedempt te worden en de wereld viel stil. Ik zag de zandgaleien voor ons de duisternis in glijden en uit het zicht verdwijnen, de ene na de andere. Ik realiseerde me dat ik de voorsteven van onze galei niet meer kon onderscheiden, en even later zag ik mijn eigen hand niet eens meer op de reling rusten. Ik keek achterom. De wereld van de levenden was weg. Duisternis daalde over ons neer, zwart, gewichtloos en absoluut. We bevonden ons op de Schaduwvlakte.
Het was net alsof je aan het einde van de wereld stond. Terwijl ik me aan de reling vastklemde, voelde ik het hout in mijn hand drukken en ik was dankbaar iets stevigs beet te hebben. Daar concentreerde ik me op, net als op het gevoel van mijn tenen in mijn laarzen, die grip zochten op het dek. Links van me hoorde ik Alexei ademen. (blz. 35)

De Schaduwvlakte is volledig in het duister gehuld. Het is een plek waar niemand zich op zijn gemak voelt. Onderweg wordt de boot aangevallen door volcra, vliegende monsters. Mensen worden door de volcra de lucht ingetrokken en verscheurd. Ook Mal wordt aangevallen door de volcra. Alina probeert de volcra bij hem weg te jagen, maar ze blijven komen. Opeens is er een fel wit licht… Alina valt flauw en wanneer ze weer bij komt blijken de volcra verdwenen te zijn. Veel mensen zijn gedood. Iedereen houdt afstand van Alina. Als ze weer terug zijn bij de haven waarvan ze zijn vertrokken wordt Alina
door soldaten meegenomen.

Ik draaide me om en zag nog meer soldaten, die over het gangpad een gehavende en verbijsterde groep mensen de tent in begeleidden. De soldaat die naast me had gestaan toen de volcra aanviel, was een van hen, zag ik, net als de seniorcartograaf. Zijn normaal gesproken zo nette jas was vies en gescheurd en zijn gezicht stond angstig. Mijn bezorgdheid nam toe zodra ik me realiseerde dat dit de overlevenden van mijn zandgalei waren, en dat ze naar de Duisterling werden gebracht als getuigen. Wat was er dan toch gebeurd op de Vlakte? Wat dachten ze dat ik had gedaan? (blz. 46)

Alina wordt naar de tent van de Duisterling geleid. Hij is een machtig man in Ravka en hij is het hoofd van de Grisha. De Grisha zijn mensen die gebruik kunnen maken van krachten in de natuur. De Duisterling denkt dat Alina een Lichtmeester is, iemand die controle heeft over het licht.

‘Wacht!’ riep ik nog, maar de Duisterling draaide zich al om. Ik pakte zijn arm vast en negeerde de geschokte reactie van de Grisha in het publiek. ‘Dit moet een vergissing zijn. Ik heb niet… Ik ben niet…’ Mijn stem stierf weg toen de Duisterling zich heel langzaam naar me omdraaide en zijn heldergrijze ogen naar de plek liet glijden waar mijn hand op zijn mouw rustte. Ik liet los, maar gaf het niet zo gemakkelijk op. ‘Ik ben niet wat je denkt dat ik ben,’ fluisterde ik wanhopig.
De Duisterling deed een stap naar me toe en sprak op een toon zo zacht dat alleen ik hem kon verstaan: ‘Ik betwijfel of jij ook maar enig idee hebt wat je bent.’ Hij knikte naar Ivan. ‘Ga nu maar!’ De Duisterling keerde me de rug toe en liep vlug naar de verhoging, waar hij meteen werd omringd door adviseurs en ministers, die allemaal heel vlug en hard begonnen te praten. (blz. 56)

De Duisterling geeft opdracht om Alina onder militaire begeleiding zo snel mogelijk naar zijn paleis in de hoofdstad te brengen. Hij zegt dat ze in gevaar is. Onderweg worden ze aangevallen, maar gelukkig is de Duisterling er om haar te redden. Eenmaal in het paleis aangekomen krijgt Alina les om haar kracht te kunnen gebruiken. Dit gaat niet echt goed.

Het was een fiasco. Toen Baghra haar knokige hand rond mijn pols klemde, besefte ik meteen dat ze een versterker was, net als de Duisterling. Ik voelde diezelfde geruststelling door me heen spoelen en het zonlicht scheen plotseling fel in de kamer en weerkaatste tegen de stenen muren van Baghra’s hut. Maar zodra ze me losliet en me beval de kracht op eigen houtje op te roepen, was ik nutteloos. (blz. 134)

Het worden zware en frustrerende weken. Alina is al haar hele leven moe en heeft moeite met de zware trainingsdagen. Ze mist Mal ontzettend, maar ze heeft geen flauw idee waar hij is. Ze stuurt hem brieven maar daar komt geen antwoord op. Ondertussen is ze gefascineerd door de Duisterling. Hij besteed veel aandacht aan haar. Hij denkt dat ze een versterker nodig heeft om haar krachten goed te kunnen gebruiken. Daarom laat hij jacht maken op een mythisch hert, een sprookjesdier. De Duisterling wil de kracht van Alina gebruiken om de Schaduwvlakte, ook wel Onzee genoemd, te vernietigen. Hier wil Alina graag aan meewerken, dus ze werkt hard om haar krachten te leren gebruiken.

Ik had altijd geweten dat ik zou moeten terugkeren naar de Onzee, maar nu ik erover nadacht, besefte ik dat een deel van me er zelfs naar had verlangd. Ik had uitgekeken naar deze kans om mezelf te bewijzen en de Duisterling een plezier te doen, ook al huiverde ik nu bij dat idee. Ik had gedroomd van dit moment aan zijn zijde. Ik had zo graag willen geloven in de lotsbestemming zoals hij die me had voorgespiegeld, dat het weeskind dat niemand wilde hebben de wereld zou veranderen en daarvoor werd aanbeden. (blz. 321)

Zal het Alina en de Duisterling lukken om de Schaduwvlakte te vernietigen? Zal Alina Mal weer terugzien? Hoe zal Alina’s toekomst er uit zien?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant. Ik vond de tekst op de achterkant leuk. Andere mensen zeiden dat het een leuk boek is
Welke steekwoorden passen bij het boek?
Avontuurlijk, fascinerend, spannend, romantisch, verrassend, mooi, sprookjesachtig
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek? Je kunt bijvoorbeeld een leuk stukje uit het boek overtypen
Het is een sprookjesachtig en spannend verhaal dat zich afspeelt in een land dat op Rusland lijkt. Het is een verhaal met realistische hoofdpersonen. Ze zijn niet perfect, maar hebben gevoelens en emoties. Ze twijfelen ook aan zichzelf, net als echte mensen
Wat vind je niet leuk aan het boek?
Geen idee
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik zou Alina willen ontmoeten en rondleiding door het paleis willen
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Het is het eerste deel van een trilogie (serie van drie boeken). Ik ben erg benieuwd hoe het verhaal verder gaat. Achterin het boek staat een interview met Leigh Bardugo
Is het boek moeilijk of gemakkelijk om te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Ja
Kun je een voorbeeld geven van moeilijke woorden? Wat heb je gedaan toen je deze woorden tegenkwam?
Er zitten veel onbekende woorden in het boek zoals Grisha, kefta. Ik heb gewoon doorgelezen. Op de website van Blossom Books staat inmiddels een verklarende woordenlijst. 
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen. Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen. Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden? (bijvoorbeeld kinderen van jouw leeftijd, jonger, ouder, jongens, meisjes)
Aan jongeren vanaf een jaar of 15 die op zoek zijn naar een sprookjesachtig en toch geloofwaardig verhaal

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website