Anna Woltz – Honderd uur nacht (2e recensie)

geplaatst in: ★★★★☆, 12+, recensie, voorleesfragment | 0
Anna Woltz – Honderd uur nacht (2e recensie)

De veertienjarige Emilia ontdekt iets vreselijks over haar vader. Zonder dat iemand het weet, vliegt ze in haar eentje naar New York. Maar het appartement dat ze via internet huurde, bestaat niet. En er komt een verwoestende orkaan op de stad af. Samen met twee Amerikaanse jongens en een heldhaftig klein meisje bereidt Emilia zich voor op de storm van haar leven.

Boekinformatie
Schrijver: Anna Woltz
Titel: Honderd uur nacht
Uitgeverij: Querido
Jaartal: 2014
Bladzijden: 216
Genre: avonturenverhaal
Leeftijd: 12+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com | eboek (bieb NL) | eboek (bib B)
Klik hier voor meer informatie over dit boek en alle recensies

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Ben ik het ranzige rotverhaal dat op internet staat?
Pas ik in het sprookje dat ik straks aan de Amerikaanse douane ga vertellen?
Of heb ik een eigen verhaal?
Ik weet het niet.
Ik ben veertien. Mijn vader draagt boeken van ribfluweel en kijkt het liefst naar de sterren. En ach, dat vergeet ik bijna – afgelopen dinsdag heeft hij de wereld verwoest. Mijn moeder is Nora Quinn. Ze werd geboren in Ierland en spreekt zo nu en dan Engels met mij.
Ik bedoel: ze spreekt zo nu en dan met me. Altijd in het Engels.
Haar schilderijen hangen in musea over de hele wereld en als ze zin heeft om haar kleren uit te trekken en naakt op ons dak aan een nieuw schilderij te beginnen, dan doet ze dat.
Ik ben hun dochter. Dat was altijd mijn verhaal.
En nu heb ik niks meer. (blz. 3 van 191)

Emilia heeft iets vreselijks ontdekt over haar vader en besluit er vandoor te gaan. Met zijn creditcard koopt ze een vliegticket naar New York en boekt ze een appartementje. Ze is boos! In het vliegveld krijgt ze een paniekaanval. Ze bedacht zich opeens dat er overal ziektekiemen om haar heen zijn. Emilia is bang voor bacteriën. Ze is doodop als ze eindelijk in New York aankomt.

Helemaal alleen blijf ik achter op een stoep die zo breed is als een Nederlandse straat. Om me heen torenen enorme gebouwen. Ik leg mijn hoofd in mijn nek en kijk naar ze op. Een paar straten verderop glinstert een zilveren wolkenkrabber die lijkt op de toren van een sprookjeskerk. Hoog in de lucht steken adelaarskoppen uit het metalen gebouw. Ik kijk ernaar en ben verliefd.
Ik wilde alleen dat ik Grand Central Station ook zag.
Het is hier een stuk kouder dan in Nederland, dus ik knoop mijn winterjas tot bovenaan dicht.
Mijn hoofd tolt. Het is licht, maar voor mijn gevoel is het al half twaalf ‘s avonds. Stel dat ik hier voor altijd blijf, dan heb ik aan het einde van mijn leven zes uur extra licht gezien. En dan heeft mijn vader zes uur langer in het donker geleefd.
“You need a ride?” Een gele taxi stopt naast me op straat. De chauffeur lacht naar me door zijn open raampje.
Ik was van plan om met de metro naar mijn kamer te gaan. In mijn map staat dat ik de groene lijn 6 downtown moet hebben, maar opeens val ik bijna om van de jetlag. En de psycholoog – die ik een tijdje had maar nu gelukkig niet meer – zei altijd dat het niet erg is om soms van plan te veranderen.
Ik knik dus. (blz. 18)

De taxi zet haar af bij het appartement. Ze belt aan en er doet een jongen van haar leeftijd open (Seth). Hij heeft geen idee waar ze het over heeft. Emilia blijkt te zijn opgelicht. Het is laat, Emilia is moe en ze heeft geen geld voor een hotel. Ze weet niet wat ze nu moet doen. Dan komt ze een jongen tegen die daar in de straat woont. Bij hem kan ze een nachtje blijven slapen. De volgende dag gaat ze terug naar het adres van het appartement. Uiteindelijk mag ze hier een paar dagen blijven slapen. Ze gaan zich voorbereiden op orkaan Sandy…

Tientallen, honderden pagina’s staan vol met nieuws over orkaan Sandy. Morgenavond of morgennacht zal ze over de stad razen. Mayor Bloomberg, de burgemeester van New York, raadt ons aan om eten in te slaan. En flessen met water. En kaarsen en lucifers en een zaklamp.
Weersites leggen uit dat Sandy de ergste storm ooit kan worden. De orkaan die vanuit het zuiden naar ons onderweg is, zal boven ons hoofd botsen op ijskoude lucht uit het noorden en een winterse storm uit het westen. En dan is het morgen ook nog eens volle maan. Daardoor is de vloed extra hoog en is de kans nog groter dat de stad onder gaat lopen.
Ik ril. De lamp naast de computer werpt een lichtcirkel op het toetsenbord, maar de rest van de kamer is vol schaduwen. Als de houten vloer achter me kraakt, schrik ik me een ongeluk. Ik draai me om en zie Seth midden in de kamer staan. Zijn haar staat overeind en hij heeft geen T-shirt aan.
‘Jetlag?’ vraagt hij met een stem die pas wakker is.
Ik knik. Hij pakt zijn capuchontrui van de bank, loopt naar de open keuken en doet het koffiezetapparaat aan. Zwijgend buigt hij zich over een krant die op het aanrecht ligt. Ik sla de kamerjas van zijn moeder wat verder over mijn blote benen en voel me opeens weer hoe wonderlijk het is dat ik hier ben. (blz. 58)

Abby, het zusje van Seth, heeft de jongen waar Emilia de eerste nacht mocht slapen ook uitgenodigd om te komen logeren en schuilen voor de orkaan. De ouders van Emilia weten inmiddels dat ze in New York is en willen naar haar toe komen. Emilia wil niet met hen praten en is blij dat haar ouders door de storm waarschijnlijk niet naar New York kunnen komen. En dan is het wachten op de storm…

Maandagochtend. De zon is pas net op, maar wij zitten al klaar voor de storm. We hebben gedoucht en ontbeten en onze tanden gepoetst, en nu kunnen we niets anders meer verzinnen om te doen.
Het is krankzinnig. Hier zitten we in ons orkaanasiel te wachten op een storm die waarschijnlijk over New York gaat razen. Samen met acht miljoen andere mensen volgen we elke beweging van de orkaan. Niemand weet wat er precies gaat gebeuren. Misschien maakt Sandy vlak voor ons een bochtje en valt het allemaal mee. Misschien ligt de halve stad in puin.
Buiten valt grijze motregen. Het waait flink, maar ik zou het nog geen storm willen noemen. De moeder van Seth en Abby zit dus vast in San Francisco, en ik weet nu zeker dat mijn vader geen vlucht meer heeft kunnen krijgen vandaag. Hij moet wachten, net als wij. (blz. 83)

Orkaan Sandy is heftig, heel heftig. Op een gegeven moment wordt alles donker en het blijft maar harder waaien. Emilia, Seth, Abby en Jim vinden het best eng. Als de volgende dag de storm is gaan liggen gaan ze op stap.

Met z’n vieren beginnen we aan onze tocht naar het licht. Een paar dagen geleden kenden we elkaar nog niet. En nu horen we bij elkaar.
We lopen door verbijsterend lege straten en ik weet dat dit voor de anderen nog veel vreemder moet zijn dan voor mij. Ik ken New York pas drie dagen, maar zij weten precies hoe deze stad eruit hoort te zien. De lucht is donkergrijs. Overal staan plassen en overal ligt rotzooi. De zesbaansweg is doodstil en lijkt breder dan ooit.
Abby blijft staan. ‘De stoplichten doen het ook niet!’
En zo gaat het door. Elke keer ontdekken we nieuwe dingen die het niet doen. Het is krankzinnig om alle neonverlichting gedoofd te zien. Alle winkels en cafés en restaurants zijn gesloten. Allemaal op één supermarkt na.
We are open – cash only staat op een kartonnen bord bij de deur. De letters zijn met de hand geschreven, want printers werken natuurlijk ook niet meer.
De deur van de winkel staat open, maar binnen is het bedenkelijk donker. We zien een klant met een winkelmandje en een zaklantaarn naar eten zoeken, en vanuit de duisternis roept iemand naar ons dat er warme koffie te koop is. (blz. 100)

Overal komen ze mensen tegen. Ze horen dat het nog wel dagen kan duren voordat iedereen in New York weer stroom heeft. Hoe gaan Emilia, Seth, Abby en Jim dit overleven? Wanneer ziet Emilia haar ouders weer? Zal Emilia weer willen praten met haar ouders?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Andere mensen zeiden dat het een leuk boek is
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, fascinerend, grappig, realistisch, zielig
Hoe kom je aan het boek?
Als cadeau gekregen
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek?
Het verhaal speelt zich af in één van mijn favoriete steden, New York. Het wachten op de storm vond ik erg herkenbaar. Ik was afgelopen jaar in Taiwan en op de dag dat ik weer naar Nederland zou vliegen zou er een orkaan over Taipei komen. Ik mocht nog een nachtje in de hotelkamer van mijn vrienden blijven slapen en we hebben de hele dag tv gekeken (in het Chinees) en internet om te kijken waar de storm heen ging. Uiteindelijk boog de storm af en hadden we er in Taipei niet heel veel last van. Het werd uiteindelijk een stevige herfststorm.
Wat vind je niet leuk aan het boek?
Geen idee
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Emilia, en ik wil graag meer weten over haar reisgids over stopcontacten 😉
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
xx
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Ja
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Kun je dan een voorbeeld geven van moeilijke woorden? Wat heb je gedaan toen je deze woorden tegenkwam?
kartonnen tobbetje, een woord waar ik echt nog nooit van gehoord heb. Ik heb het opgezocht en het betekent ‘kuipje’
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden?
Aan jongeren vanaf 12 jaar

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie