Isabelle Quinn – De laatsten

Isabelle Quinn – De laatsten

Op een koude winteravond wordt de vijftienjarige Sam ineens verrast door een mysterieuze en dichte mist. Als de mist zich eindelijk terugtrekt, is Sams leven voorgoed veranderd. Op een handvol overlevenden na is de stad helemaal verlaten. Wat is er gebeurd? Zijn zij de laatsten op aarde? En waarom lijken bijna alle overlevenden te lijden aan een rare vorm van krankzinnigheid? Sam gaat wanhopig op zoek naar antwoorden door de besneeuwde stad. Maar dat is niet zonder gevaar …

Boekinformatie
Schrijver: Isabelle Quinn
Titel: De laatsten
Uitgeverij: Clavis
Jaartal: 2015
Bladzijden: 160
Genre: griezelverhaal
Leeftijd: 15+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com
Wil je meer informatie weten over dit boek (bv. of er een film van is) en recensies lezen? Wil je dit boek toevoegen aan jouw wil-ik-lezen-lijst? Klik dan op de oranje knop

Meer informatie & recensies over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...


Het huis was afgebrand. Onder het heldere maanlicht stegen hier en daar pluimpjes rook tussen de muren omhoog. Van het dak was zo goed als iets over, zodat het bos daarachter ineens nog dichterbij leek.
Op het pad nam Lammert Beckers een trek van zijn sigaret en keek om zich heen. Vlakbij riep een uil. Er was hier niemand.
Een verkoolde dakbalk brak af en stortte neer. Deze brand was geen ongeluk, daar had hij zijn hoofd om durven verwedden. Eigenlijk was hij niet eens verbaasd. Hoe vaak had hij er de laatste tijd niet aan gedacht, als hij langs het afgelegen huisje liep, dat zoiets vroeg of laat zou gebeuren? Dat op een dag iemand hier zou komen en doen wat anderen in het dorp niet durfden: het Agatha Hendricx-probleem oplossen.
Zelf begreep hij niet hoe mensen zo bang voor haar konden zijn. Ging een vrouw alleen in een huis vlak bij het bos wonen en gelijk riep iedereen ‘heks!’ Allemaal idioten met een te wilde fantasie! Hij moest wel toegeven dat het een beetje verwarrend was hoeveel ellende het dorp meegemaakt had sinds Agatha Hendricx in het Heidehof was komen wonen. Maar om haar dan de schuld te geven voor de doden, zieken, miskramen en ongelukken… Het hele dorp leek wel gek geworden. (blz. 5)

Het verhaal begint in het verleden. Lammert vindt een tas in de struiken en daar ligt een vreemd voorwerp in. Het is een zwart piramidevormig ding en het gloeit. Als hij de steen aanraakt ziet hij allemaal vreemde dingen. Hij besluit de tas mee te nemen…

Dan springt het verhaal naar het heden, naar Sam. Het is koud buiten en zijn moeder heeft net laten weten dat ze niet mee eet die avond. Sam besluit om dan maar een pizza te halen bij de pizzeria. Terwijl hij zit te wachten gebeurt er iets vreemds.

Ineens flitste er iets. Drie keer achter elkaar.
Ik keek naar de lampen boven mijn hoofd. Alles leek normaal. Maar niet voor lang. Er was iets met de lucht. Eerst dacht ik dat mijn pizza aan het verbranden was en dat de rook zich buiten de keuken verspreidde. Alleen was die rook geurloos, en wit. Net als mist. En hij werd heel snel dikker.
Binnen een paar seconden zag ik helemaal niks meer. Ik probeerde op te staan, maar een golf van misselijkheid nagelde me vast aan mijn stoel. Mijn hart klopte zo hard dat het pijn deed, mijn oren suisden. Ik zat in een draaikolk.
Achter mij hoorde ik heel vaag mevrouw Linde roepen. Het lukte me niet om iets terug te zeggen. Ik kreeg geen lucht. Ik greep de tafel en hees mezelf omhoog. Mijn armen uitgestoken, deed ik een paar stappen in de richting van de keuken en stootte en stoel omver.
Mevrouw Linde riep niet meer. Ik wilde gaan kijken of ze flauwgevallen was, haar misschien helpen, maar steeds grotere zwarte vlekken dreven voor mijn ogen. Ik moest frisse lucht hebben. Snel.
Ik botste tegen een muur, toen tegen een ruit. Wankelend zocht ik naar de metalen beugel van de voordeur. Dat rotding moest toch ergens in de buurt zijn!
En eindelijk vond ik de uitgang.
Ik viel op mijn knieën op de stoep. Ik kon het niet geloven: ook hier was alles wit.
Ik hapte naar adem, kokhalsde. En ineens voelde ik niks meer. Ik wist niks meer.
Ik stond op, en begon te lopen. (blz. 14)

Sam loopt rond. Het vreemde is dat het stil is in de stad en hij komt niemand tegen. En hij is zijn geheugen kwijt. Het enige wat hij nog weet is zijn naam.

Ergens tijdens mijn lange zoektocht door de straten, dacht ik even dat ik het snapte. Zo veel mensen konden niet zomaar in één klap verdwijnen. Dit was niet echt. Ik had natuurlijk gewoon een nachtmerrie.
Ik heb er ongeveer dertig seconden in geloofd. Langer kon ik mezelf niet voor de gek houden. Niet met een gezicht dat van de kou brandde en vingers zo bevroren dat ik het bij iedere beweging bijna uitschreeuwde. Ik was honderd procent wakker.
Maar waar was iedereen dan?
Mijn hersens leken in kauwgom veranderd, nadenken ging voor geen meter. Alles wat ik wist, was dat de mist dit gedaan had. Hij had al die mensen weggenomen. Vreemden, maar ook mensen die ik kende. En me totaal niet kon herinneren. (blz. 19)

Uiteindelijk komt hij wel wat mensen tegen en samen met Harry en zijn hond Athos en Yvette gaan ze op zoek naar het huis van Sam en zijn moeder. Ook zij weten niet waar de andere mensen zijn gebleven. Het enige wat ze weten is dat de mist er is en dat de mist soms dichterbij komt. Sam is gefascineerd door de mist en hij heeft het gevoel dat de mist hem roept.

Ik vond de mist waar ik hem achtergelaten had, bij het politiebureau. Een grote slapende hond die op een teken wachtte om wakker te worden. Hij wilde me. Kom, Sam! Ik leg het je uit. Snel, voordat ik je geheugen opzuig.
Want er was iets mee, dat voelde ik. Ik snapte wel dat hij niemand had laten verdwijnen, en waarom hij regelmatig terugkwam. Wat me dwarszat, was dat hij tussen twee aanvallen door in de stad bleef hangen. Als een elektrisch hek rond een stel bange schapen. Wat zou er dan gebeuren als je onder het hek door kroop? Was er soms iets aan de andere kant dat we niet hoorden te zien?
Ik stond nu heel dichtbij. Ijskoude togen van mist likten aan mijn gezicht. Mijn hart bonkte als een gek. Een spookhart, maar de angst was echt. (blz. 134)

Wat zal er gebeuren als Sam de mist in loopt? Zal Sam zijn moeder weer terugvinden? En wat is er eigenlijk met de mist aan de hand?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, spannend, verrassend
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek?
zie hierboven
Wat vind je niet leuk aan het boek?
Geen idee
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Nee, ik hoef niemand te ontmoeten
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit boek deed me denken aan magisch-realistische verhalen die ik op de middelbare school en tijdens mijn studie Nederlands heb gelezen, verhalen van Belcampo, Hubert Lampo en Johan Daisne. Magisch-realistische verhalen zijn gewone verhalen waarin personen bijvoorbeeld een bijzondere en magische band hebben met de natuur, of in een droomwereld lijken te leven (voor meer informatie kijk je op wikipedia).
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Nee
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ja, ik wil het boek nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden?
Aan jongeren vanaf 15 jaar

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

2 Responses

  1. Mathilde / ikvindlezenleuk

    Jammer dat je het een slecht boek vond. Welk boek ga je nu lezen?

Geef een reactie