Michael Grant – BZRK, als waanzin overwint (BZRK 1)

geplaatst in: ★★☆☆☆, 15+, recensie, recensieboek | 0

Michael Grant – BZRK, als waanzin overwint (BZRK 1)

Charles en Benjamin Armstrong streven maar één doel na: een perfecte wereld zonder wreedheden. Het begin van een ware utopie ligt in hun handen. Maar de manier waarop ze dit ogenschijnlijk nobele plan tot uitvoering brengen, is angstaanjagend. Met microscopisch kleine robotjes - nanobots - manipuleren de Armstrongs de hersenen van alle mensen, zodat de wereld als één brein zal functioneren. Iedereen zal zijn vrije wil verliezen en alles zal in handen liggen van de twee broers. De guerrillagroep BZRK weet waar Charles en Benjamin mee bezig zijn en wil voorkomen dat hun utopie werkelijkheid wordt. BZRK vecht voor het recht om fouten te maken, het recht om menselijk te zijn. Met biologische bots gaan zij de strijd met de nanobots van de Armstrongs aan en proberen zo de mensheid te redden. Maar wat als waanzin overwint?

Informatie over het boek
Michael Grant - BZRK, als waanzin overwint
Serie: BZRK #1
Van Goor 2012
Bladzijden: 294
Vertaald door Mariëtte van Gelder
Leeftijd: 15+
Genre: science fiction & fantasy

 

Meer informatie

Meer informatie over dit boek (gewonnen prijzen, waar te koop en meer) en een overzicht van alle recensies

 

Mijn samenvatting

Op drie stoelen van Noah af zat een meisje tegen haar hand te praten. De rug van haar hand, eigenlijk, waarvan ze de vingers wijd had gespreid. Haar nagels waren afwisselend rood en goud, maar niet van de nagellak, en de kleur zat ook niet alleen op haar nagels. Het leek eerder of ze haar vingertoppen met een spuitbus had bewerkt.
Ze vertelde haar hand dat ze zich ‘helemaal goed’ voelde. ‘Helemaal goed.’
Noah dacht dat ze knap zou kunnen zijn, maar het was moeilijk om haar gezicht en lichaam goed te beoordelen, want zijn blik werd telkens naar de striem in haar hals getrokken, of hij wilde of niet.
Toen de broeders haar kwamen halen, zette ze het op een schreeuwen. Ze moesten haar van de vloer tillen, elk aan een kant aan haar stramme armen. Haar moeder, of misschien haar grote zus, stond met een hand voor haar mond te huilen en herhaalde vrijwel letterlijk wat het meisje zelf had gezegd.
‘Het komt helemaal goed,’ zei de niet-gek.
‘Ik voel me helemaal goed!’ riep de gek.
Het meisje schopte haar stoel om en wierp Noah een woeste blik toe met haar roodomrande ogen.
Noah Cotton. Zestien jaar. Hij had bruin haar dat altijd zat alsof hij net uit bed kwam, zonder dat hij er iets voor hoefde te doen. Zijn volle lippen wezen iets naar beneden, alsof ze zich voorbereidden op verdriet. Zijn neus was krachtig en scherp, een bijna volmaakte neus was het. Maar natuurlijk waren die blauwe ogen het meest opvallend. Hoe kwam hij aan zulke blauwe ogen? Ze deden onnatuurlijk aan. Alsof hij gekleurde contactlenzen droeg. En als Noah die felle, onnatuurlijk blauwe ogen op je richtte, wist je niet of je in een peilloze diepte keek of gewoon zijn waanzin zag.
Tja, als het anwoord ‘waanzin’ was, paste hij hier goed, in de wachtkamer in de centrale hal van de Baksteen. (blz. 7)

Noah gaat op bezoek bij zijn broer Alex. Alex zit in een psychiatrische instelling. Wat er met hem aan de hand is weet niemand.

Noah kwam bij de cel van Alex. Nummer 91.
‘Wees maar niet bang, hij is geboeid,’ zei de bewaker. ‘Als je maar niet probeert hem aan te raken. Hij houdt er niet van als je aan hem zit.’ De bewaker grinnikte meewarig en schudde zijn hoofd op een manier die deed vermoeden dat Noah wel wist wat hij bedoelde.
De deur bood toegang tot een ruimte van anderhalve meter breed en tweeënhalve meter diep, die leeg was op een stalen brits na die met grote stalen bouten aan de gebarsten tegelvloer was verankerd. Op een hoge plank, boven het bereik van mensenarmen, stond een radio die was afgestemd op een praatprogramma waarin een politicus aan de tand werd gevoeld. Het geluid stond niet hard.
Alex Cotton zat op de rand van zijn brits. Zijn polsen waren aan stalen ringen in de zijmuren geketend, zodat zijn armen opzij werden gestrekt en hij alleen zijn hoofd nog kon bewerken.
De schim van Alex Cotton richtte zijn holle, lege blik op zijn kleine broer. (blz. 9)

Opeens begint Alex tegen Noah te fluisteren. Het enige dat hij zegt is ‘Berserk’, en dat blijft hij herhalen, steeds harder en harder. De bewaker moet er bij komen om Alex weer tot rust te brengen. Noah heeft geen idee wat Alex bedoelt.

Sadie zit met een vriendje in het stadion voor een footballwedstrijd. Opeens komt er een vliegtuigje laag over het stadion, en even later stort het vliegtuigje neer. Overal is rook en iedereen is in paniek. Sadie herkent het vliegtuigje…

Ze wilde iets anders geloven. Ze wilde geloven dat haar vader en haar broer niet in die hel van vuur en rook waren. Ze wilde geloven dat wat ze inademde niet de rook van hun geblakerde lichamen was, maar het was moeilijk om jezelf voor de gek te houden. Het was een inspanning die ze niet kon opbrengen, nu nog even niet.
Op dit moment kon ze geloven dat iedereen dood was, overal. Ze kon geloven dat ze zelf dood was.
Ze keek naar beneden en zag dat haar ene broekspijp onder het bloed zat. Doorgeweekte spijkerstof. Ze keek er stompzinnig naar. Er ging iets ontzettend mis in haar hoofd.
Toen rolde het stadion om haar heen en viel ze. (blz. 25)

Het neerstorten van het vliegtuigje is het werk van een organisatie van Charles en Benjamin Armstrong. Zij zijn een Siamese tweeling en hebben als doel om een wereld te maken zonder wreedheden. Ze hebben mensen in dienst die met behulp van microscopisch kleine robotjes (nanobots) mensen manipuleren. Als het plan van Benjamin en Charles lukt zal iedereen zijn vrije wil verliezen en zullen zij alles bepalen. BZRK is een organisatie die zich hiertegen verzet. Zowel Noah als Sadie worden door BZRK benaderd om hen te helpen in de strijd tegen Charles en Benjamin Armstrong. Welke organisatie zal uiteindelijk de strijd winnen?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Nee
Als je het boek niet hebt uitgelezen: waarom niet? Wat vond je niet leuk aan het boek?
Ik ben gestopt met lezen op bladzijde 119, omdat het verhaal me niet boeide.
Wat vind je van het boek?
★★☆☆☆ – onvoldoende
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, saai, vervelend
Hoe kom je aan het boek?
Ik heb een leesexemplaar gekregen van kinderboekwinkel Ver van Hier om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Waarvoor worden de plaatjes gebruikt?

Wat vind je van de plaatjes? Passen ze bij de tekst?

Wat vind je leuk aan het boek?
Ik vind het idee dat je mensen kunt besturen met behulp van hele kleine robotjes (of iets dat daarop lijkt) interessant
Wat vind je niet leuk aan het boek?
De uitwerking van het idee vond ik langdradig en best technisch. Ik denk dat ik hierdoor moeite had om het verhaal interessant te vinden
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Nee
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?

Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Moeilijk
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Weet ik niet
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Kun je dan een voorbeeld geven van moeilijke woorden? Wat heb je gedaan toen je deze woorden tegenkwam?

Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik wil het boek niet nog een keer lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden?
Aan jongeren vanaf 15 jaar

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website