Piet De Loof – Mijn vriend Hitler

Piet De Loof – Mijn vriend Hitler

November 1905, Linz. Twee tieners, allebei bezeten door muziek, ontmoeten elkaar tijdens een concert. De ene is Gust, August Kubizek. Hij werkt in de meubelzaak van zijn vader, maar droomt van een carrière als componist. De andere is Adolf, Adolf Hitler. Hij heeft net de middelbare school verlaten en doodt de tijd met lezen, dagdromen en naar concerten gaan. Hij is ervan overtuigd dat hij een beroemd kunstenaar zal worden. De twee worden elkaars beste – en ook enige – vriend. Een unieke vriendschap die hun leven ingrijpend verandert.

Informatie over het boek
Schrijver: Piet De Loof
Titel: Mijn vriend Hitler
Uitgeverij: Abimo
Jaartal: 2015
Bladzijden: 250
Genre: geschiedenis
Leeftijd: 15+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com
bruna
Wil je meer informatie weten over dit boek (bv. of er een film van is) en recensies lezen? Wil je dit boek toevoegen aan jouw wil-ik-lezen-lijst? Klik dan op de oranje knop

Meer informatie & recensies over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Misschien had ik hem kunnen tegenhouden. Dat heb ik zo vaak gedacht, de voorbije jaren. Aan het eind van dit boek zul ook jij het denken.
Je hebt dat recht. Iedereen heeft dat recht. Zeker de nabestaanden van de tientallen miljoenen doden die hij op zijn geweten heeft. 75 miljoen doden – het is maar een ruwe schatting. Zo zwaar was de tol van de oorlog die hij ontketende.
Hij, Adolf Hitler.
Hij, Adi, mijn jeugdvriend. (blz. 7)

August ontmoet Adolf als ze een jaar of zestien zijn. Gust, zoals hij meestal genoemd wordt, is dol op muziek. Hij gaat graag naar de schouwburg om een concert te horen. Op een dag is hij wat aan de late kant, omdat hij druk was met het werken voor zijn vader. Die heeft een stoffeer- en behangbedrijf en Gust werkt voor hem. Hij heeft geen tijd meer om zich om te kleden en rent naar de schouwburg…

Aan de kassa had zich al een rij gevormd van minstens dertig wachtenden. De voorstelling begon pas over een kleine twee uur, maar zo lang moest je nu eenmaal aanschuiven voor een goedkope staanplaats op de Promenade. Ik had er mijn eigen, geheime plek: helemaal rechts, leunend tegen een pilaar. Daar had ik een behoorlijk uitzicht op de bühne, terwijl ik tegelijk de muzikanten en de dirigent kon zien. Andere toeschouwers dachten dat het er zeer oncomfortabel was, gedrongen tussen de pilaar en de balustrade ervoor, net plaats genoeg voor één persoon, dus ik kon er gerust op zijn dat mijn plek nog vrij was. Die gedachte kalmeerde me. Ik schoof een halve kroon naar de kassierster toe en griste mijn kaartje mee. Met twee trappen tegelijk racete ik naar boven. Mijn jasje slobberde om mijn lijf, mijn schoenen knelden – aan de zool van mijn rechterschoen hing een strook behangpapier uit ons atelier. Ik moet een armzalige indruk hebben achtergelaten, zelfs de andere toeschouwers die een goedkoop ticket kochten, hadden hun beste pak aan. Ik vermeed de opstopping aan de middelste deuren en glipte langs de zaalwachter naar de deur helemaal aan het eind van de gang. Ik duwde ze open en moest een moment wennen aan wat ik zag. Mijn plaats was bezet. (blz. 16)

En zo worden Gust en Adolf, of Adi zoals hij genoemd wil worden, vrienden. Vanaf nu gaan ze samen naar concerten toe. Na afloop lopen ze door de stad en praten ze over muziek.

‘Ken je de tekst van Lohengrin echt volledig uit het hoofd?’
‘Tuurlijk’, zei hij kortaf. ‘Ik ken van al zijn opera’s de tekst uit het hoofd. Hoe kun je het verhaal anders begrijpen?’
‘Ik ben meer met…’
‘Elk woord telt. Tot de woorden niets meer te zeggen hebben. Richard zei ooit: De muziek begint daar waar de macht van het woord stopt.’
‘Richard?’
‘Wagner! Richard Wagner. Ik noem hem bij de voornaam. Hij is dan ook als een soort vriend voor mij. Een vader. Een gids.’
‘Ik ben meer…’
‘Neem nu Lohengrin. De boodschap die daarin zit…’
Hij leek nu in gedachten verzonken, wat me de kans gaf om mijn zin af te maken.
‘Ik ben vooral met de muziek bezig. Die is zo geniaal. Ik heb een beetje muziektheorie gestudeerd, zie je, en…’
‘Ach, wat moet het heerlijk zijn zo’n voorstelling te dirigeren’, riep hij uit, alsof hij niet eens hoorde wat ik zei.
‘Ja! Dat dacht ik ook. Maar euh… Adolf,’ glimlachte ik, ‘als dirigent ben je echt wel beroerd. Je slaat de maat niet goed.’
‘Hoe bedoel je?’ Hij bleef abrupt staan.
‘Ik bedoel: je slaat soms te laat en soms in de verkeerde maatsoort. Mocht je voor een orkest staan, het zou een soep worden.’
‘Bedoel je dat ik niets van muziek ken of zo?’
Zijn gezicht liep rood. Ik schrok – het was maar een onschuldige opmerking, en ze was nog waar ook. Ik wilde hem niet terechtwijzen.
‘Ken jij dan zoveel van muziek?’
‘Wel, ik speel altviool, en trompet, en sinds vorig jaar volg ik dus…’
‘En dat geeft je het recht om met mij te spotten?’
‘Adolf, ik spot niet. Ik zie gewoon dat je…’
‘Jij ziet helemaal niets, Gust.’
Hij stond stokstijf voor me, even star als hij in de opera op de Promenade stond.
‘Wel… misschien heb ik het niet allemaal goed gezien – het was ook donker. En je hebt natuurlijk ook dirigenten die het anders doen.’
Dat was niet eens waar. Voor de tweede keer die avond gaf ik hem gelijk, hoewel ik ervan overtuigd was dat ik het bij het rechte eind had. Eerst over de zanger, nu over dat dirigeren. En toch kon ik er niets tegen inbrengen. Iets verlamde mij. En daarbovenop kreeg ik een schuldgevoel dat ik mijn nieuwe vriend zo snel tegen mij in het harnas had gejaagd – misschien was ik wel degen die zich te slim waande.(blz. 23)

Het is al vrij snel duidelijk dat Adi degene is die bepaald wat er gebeurt. Vanaf het moment dat ze elkaar hebben ontmoet staat hij elke dag om vijf over zes voor de winkel van de vader van Gust. Dan gaan ze door de stad wandelen. Adi verteld over alles waar hij over wil hebben en Gust luistert. Adi gaat niet naar school en werkt niet. Hij bereidt zich voor op een toelatingsexamen voor de kunstacademie in Wenen. Dat is volgens hem de mooiste stad om te wonen en hij is ervan overtuigd dat hij een beroemd kunstschilder gaat worden. Hij vindt dat Gust ook naar Wenen moet gaan om te studeren. Gust zou namelijk dolgraag dirigent willen worden, maar daar is in zijn familie geen geld voor. Toch lukt het om de ouders van Gust te overtuigen en Adi en Gust verhuizen als ze achttien jaar zijn allebei naar Wenen. Ze wonen samen op 1 kleine kamer en dat zorgt wel eens voor ruzies. Gust vindt het heerlijk om bezig te zijn met muziek. Adi lijkt het veel minder naar zijn zin te hebben.

In Linz was Adi een intelligente vriend geweest die het altijd beter wilde weten. En het vaak ook beter wist. Ik laafde mij aan zijn kennis, aan zijn plannen en aan zijn dromen. In Wenen was Adi een ander mens, zonder vaste grond, zonder vast doel. Hij was verbitterd, het was hij tegen de rest, hij tegen de mensen die hem niet begrepen en zijn droom een groot kunstenaar te worden aan diggelen hadden geslagen. Die bitterheid en die woede zouden alleen maar toenemen. (blz. 197)

Gust krijgt een oproep voor militaire dienst en moet zijn studie een paar maanden onderbreken. Adi blijft in Wenen en zorgt ervoor dat hun kamer bewoond blijft. Gust betaald hem de huur alvast vooruit. Maar als Gust na maanden weer terug komt in Wenen blijkt de kamer verhuurd te zijn en Adi verdwenen. Hun hospita heeft geen idee waar hij naar toe is. Hij heeft geen adres achtergelaten.

Ik maakte lange wandelingen door de stad, zat uren in het Schönbrunn-park, maar Adi bleef spoorloos. Nog altijd ging ik naar de Opera, maar ook daar was Adi niet, zelfs niet bij een Wagner-opvoering. In Auge Gottes Café had niemand nog van hem gehoord. Ik ging langs het ziekenhuis, maar daar vertelde de receptioniste mij dat er nooit een Adolf Hitler was opgenomen. Miste ik hem? Ja. Had ik hem nodig? Niet echt. Het leven was rustiger zonder hem. Ik kon me veel beter concentreren op mijn schoolwerk. Ik kon pianospelen wanneer ik dat wilde, zonder mij te moeten afvragen of ik hem stoorde. Met hem was er zoveel negativiteit uit mijn leven verdwenen: zijn kritiek op alles en iedereen, zijn dominant karakter, zijn pessimisme en sarcasme dat mijn kijk op de dingen beïnvloedde. De wereld leek mooier zonder hem.(blz. 217)

Waar is Adi naar toe? Zal hij weer op komen dagen? Zal Gust dirigent worden? Hoe zal het met de vriendschap tussen Gust en Adi gaan?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Andere mensen zeiden dat het een leuk boek is
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, realistisch, zielig
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de schrijver om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek?
Het is een fascinerend verhaal over de jeugd van Hitler. Je krijgt daardoor meer achtergrond over Hitler.
Wat vind je niet leuk aan het boek?
Geen idee
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Nee
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Het leek me niet zo verstandig om dit boek in de trein te gaan lezen. De titel kan mensen op verkeerde gedachten brengen.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Ja
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Kun je dan een voorbeeld geven van moeilijke woorden? Wat heb je gedaan toen je deze woorden tegenkwam?
radde tong, gefezel, sakkerde, milderen. Ik heb de betekenis opgezocht op een website: http://www.vlaamswoordenboek.be
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden?
Aan jongeren vanaf 15 jaar

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie