Inez van Loon – Mijn zusje

Inez van Loon – Mijn zusje

Perla en haar Sintifamilie trekken in woonwagens door Duitsland. Ze leven volgens ongeschreven wetten en eeuwenoude tradities. De mannen in de familie zijn muzikanten, de voorspellen de toekomst en verkopen spulletjes. Maar Perla wil ook graag leren lezen en schrijven. Als het leven steeds moeilijker wordt, moeten Perla en haar familie vluchten. En dan breekt de oorlog uit …

Informatie over het boek
Inez van Loon - Mijn zusje
Clavis 2015
Bladzijden: 310
Leeftijd: 12+
Genre: oorlog & verzet

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Waar kan ik het boek kopen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Voorleesfragment

 

 

Mijn samenvatting

Als Perla op haar tenen staat, kan ze door een spleet tussen de bovenste planken gluren. Ze ziet een witte vakwerkboerderij met een rieten dak. Je hoort alleen het ruisen van de bomen op het erf. In de vroege middagzon ligt een hond aan een ketting te slapen. Een eind verderop ontdekt ze achter een boom een blond meisje, ze lijkt in haar eentje te spelen.
‘Hé, hallo!’ roept Perla een paar keer terwijl ze hard op het houten hek slaat. De hond staat op en begint woest te blaffen. Geschrokken kijkt het meisje om zich heen.
De broertjes van Perla kunnen geen moment stilstaan. ‘Wij ook, wij ook kijken,’ zeuren ze. Ongeduldig trekken ze aan haar schort.
‘Jullie mogen zo.’ Gauw kijkt Perla weer door de spleet. ‘We zijn hier!’ roept ze in het Duits. Ze spreekt die taal al aardig.
Het meisje heeft het eindelijk door. Nieuwsgierig komt ze op het hek af, terwijl de hond blijft blaffen. ‘Wie ben jij?’ vraagt ze achterdochtig. Een paar bluwe ogen kijken door de spleet.
‘Perla… En hoe heet jij?’ Uit verveling gaan de broertjes dan maar stoeien.
‘Helga,’ zegt het meisje. ‘En wie is daar nog meer?’ (blz. 7)

Perla is Sinti, en trekt met haar familie rond in Europa. Ze wonen in een woonwagen en die wordt getrokken door paarden. In de zomer trekken ze rond en in de winter staan ze ergens op een vaste plaats. Nu staan ze ergens in Duitsland en Perla is met haar broertjes op onderzoek uit. Ze staan nu bij het hek van een boerderij en maken kennis met Helga. Ze gaan in het bos spelen. Ze hebben veel plezier, maar dat is snel voorbij als ze terug lopen naar de wagen van Perla en haar familie.

Hoe dichter ze bij de wagen komen, hoe stiller Helga wordt. Van een afstandje zien de kinderen een groepje opgewonden mensen. Een boer met een hooivork en een jongen met een dorsvlegel bedreigen een man. Onmiddellijk herkent Perla de man aan zijn zwarte hoed… ‘Tata!’ schreeuwt ze in paniek.
Met zijn andere hand houdt de boer een hond kort aan de lijn. Het beest blaft woest en probeert zich met geweld los te rukken.
‘Tata, tata!’ schreeuwt Perla weer. Als door een wesp gestoken kijkt het groepje mensen in hun richting.
‘O nee,’ stamelt Helga. ‘Mijn vader, broer en…’ Verder komt ze niet. Als ze hartverscheurend begint te huilen, barsten Calo en Nikkel van de weeromstuit ook in tranen uit.
‘Mijn kind, mijn lieve kind!’ Een vrouw rukt zich het groepje los en komt op Helga afgerend. ‘We waren dodelijk ongerust.’ Ze slaat haar armen om de verbijsterde Helga. ‘Je hoeft niet meer te huilen, kindje… We zijn er nu toch? Moet je kijken hoe vuil ons kind eruitziet en ach nee… haar kleren zijn ook nat!’ roept ze met schril overslaande stem.
‘Vertel op, wat hebben jullie met onze Helga gedaan?; Met een woedende blik kijkt de vader over het hoofd van zijn dochter naar Perla en haar broertjes.
‘Jullie gaan direct de wagen in,’ knikt Tata naar hen.
Op een holletje lopen ze langs Helga, die met gebogen hoofd staat te snikken. ‘Niks, helemaal niks hebben ze gedaan. We hebben gewoon leuk gespeeld,’ zegt ze tussen een paar lange uithalen door.
‘Stil!’ snauwt haar broer tegen haar. ‘Dat onnozele wicht heeft geen idee waar ze het over heeft.’ (blz. 23)

Perla en haar familie merken dat mensen steeds wantrouwiger doen tegen hun. Als haar moeder met hun tantes langs de deuren gaat om dingen te verkopen wordt steeds vaker de deur dichtgegooid. Mensen denken dat ze dieven zijn, en misschien wel erger. Ze worden ook steeds vaker weggejaagd als ze ergens met hun wagen willen staan. Om zich veiliger te voelen besluiten ze met meer wagens te gaan reizen. Het is ook veel gezelliger om met meer mensen te zijn.

De afgelopen dagen hebben ze met andere familieleden lief en leed gedeeld. Tot de maan als een sikkel aan de donkere hemel stond, hebben ze bij de kampvuren gezeten. De mannen en vrouwen, ieder bij hun eigen vuur. Er werd gegeten, gekletst en brandewijn gedronken. Het kon niet anders dat tata en oom Stochelo hun violen erbij pakten. De andere mannen vielen met hun instrumenten in en Perla’s moeder zong spontaan een prachtig lied. De volwassenen klapten, met gesloten ogen, ritmisch in hun handen of knipten met hun vingers. Een eindje van het vuur vandaan, verborgen in het halfdonker, danste Perla met haar nichtjes. Tegen de tijd dat mama klaar was met een droevige ballade over de strijd om het bestaan, konden de kleintjes hun ogen niet meer openhouden. De vrouwen pakten hun kinderen op om te gaan slapen en de mannen bleven achter bij de smeulende kampvuren. (blz. 43)

Het wordt weer winter en Perla en haar familie mogen met hun wagens bij een boer op het erf staan. Perla zou dolgraag naar school willen, maar bij de Sinti is het niet gebruikelijk dat kinderen naar school gaan. Lezen en schrijven is niet belangrijk, en al helemaal niet voor meisjes.

‘Hier voor jou.’ Tata duwt een pakje in de handen van mama. ‘We hebben goede zaken gedaan.’
Uit het pakje komt een warme shawl. Uit zijn andere binnenzak haalt tata een krant, die hij plechtig aan Perla overhandigt.
‘Een krant?’ zegt mama stomverbaasd. ‘Wat moet dat kind daar nou mee?’
‘Van de boer gekregen.’ Hij wijst naar Perla. ‘Jij… Als jij nog steeds wilt lezen en schrijven, mag je naar school.’
Iedereen houdt op met praten, alle blikken zijn op haar gericht. Te verbaasd voor woorden slaat Perla de voorpagina open. Ze kan geen woord lezen, maar ze ziet wel een foto van Sinti. De volwassenen komen allemaal om haar heen staan.
‘Volgens de boer hebben ze het over een zigeunerplaag,’ fluistert tata, zodat de kleine kinderen het niet horen. ‘En Perla… Jij moet leren lezen zodat we weten wat ze over ons schrijven.’
Papoe en oom Stochelo staan er ernstig bij te knikken. Intussen gaat de krant van hand tot hand. (blz. 88)

Hoe zal het Perla bevallen op school? Wat gaat er met Perla en haar familie gebeuren als de oorlog uitbreekt? Zullen ze kunnen blijven rondtrekken zoals ze dat altijd gedaan hebben?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Als je het boek niet hebt uitgelezen: waarom niet? Wat vond je niet leuk aan het boek?

Wat vind je van het boek?
★★★★☆ – goed
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Andere mensen zeiden dat het een leuk boek is
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, ontroerend, verrassend, zielig
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Waarvoor worden de plaatjes gebruikt?

Wat vind je van de plaatjes? Passen ze bij de tekst?

Wat vind je leuk aan het boek?
Het is een verhaal dat laat zien hoe Perla en haar Sintifamilie leven terwijl de Tweede Wereldoorlog steeds dichterbij komt. Eigenlijk wist ik niet zoveel over hoe de Sinti leefden, maar nu wel. Je hebt het gevoel dat je met ze mee reist.
Wat vind je niet leuk aan het boek?

Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Perla, ik ben heel benieuwd hoe hun wagen er uit ziet
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Ja
Heb je net ‘ja’ ingevuld? Kun je dan een voorbeeld geven van moeilijke woorden? Wat heb je gedaan toen je deze woorden tegenkwam?
Er staan veel woorden in die door de Sinti gebruikt worden, maar achter in het boek staat een woordenlijst waarin deze woorden worden uitgelegd
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
Aan wie zou je dit boek aanraden?
Aan kinderen vanaf een jaar of 10

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website