Interview met Nanda Roep

geplaatst in: interview, nieuws | 0


foto nanda roep (website)Nanda Roep is in 1971 in Utrecht geboren. Op school speelde ze veel toneel en schreef haar eerste verhalen. Ze schreef ook voor de schoolkrant. Na de middelbare school deed Nanda de School voor Journalistiek. Tijdens haar studie schreef ze haar eerste kinderboek, Mevrouw Triktrak in de wolken. Inmiddels heeft ze meer dan 50 kinderboeken geschreven.

 

Hoe kom je aan inspiratie voor een boek? Waar komt het idee voor dit boek vandaan?
Ik heb een hoofd dat altijd vol zit met ideeën en mogelijkheden. Vaak zitten daar ideeën tussen die ik voor boeken kan gebruiken. Voor ‘Een fantastische verjaardag’ begon het bij mijn dochter, die was jarig. Ineens vond ik dat heel gezellig voor een boek.

Een fantastische verjaardag (Plaza patatta 10)
Nanda Roep, 2014 (1e druk), 100 bladzijden, illustraties van Silvester Zwaneveld, 8+
In dit feestelijke Plaza Patatta-boek wordt Lotte maar liefst 10 jaar. Dat wordt natuurlijk uitbundig gevierd in dit vrolijke gezin! Als de kinderen het bos in zijn gegaan voor de opdrachtjes van de speurtocht, loopt het echter allemaal anders dan gedacht…

Hoe kies je namen voor je personages?
De namen kies ik op klank en soms hou ik er rekening mee dat kinderen de naam van een personage liefst al kennen. Zoals Lotte uit Plaza Patatta, die naam komt veel vaker voor, veel kinderen hebben een Lotte op school of in de klas.

Schrijf je met een bepaalde leeftijd in je hoofd?
Ja, ik hou een leeftijdsgroep in gedachten om ervoor te zorgen dat het verhaal niet te kinderachtig wordt verteld, maar ook dat niet niet te moeilijk wordt.

Wat vind je belangrijk in een kinderboek?
Het allerbelangrijkste vind ik het, dat kinderen met plezier mijn boeken lezen.

Welk personage uit je boeken zou je in het echt willen ontmoeten en waarom?
Ik zou heel graag bij papa Hans gaan eten in Plaza Patatta, en dan hoop ik dat Luna en Lotte thuis zijn!

Wat vind je zelf je beste boek?
Mijn beste boek vind ik ‘Koningsland‘. Omdat ik daar meerdere lijnen door elkaar heb gesneden plus ideeën over het leven in heb verwerkt. Terwijl het toch nog steeds lekker leest. Dat is best een hele klus!

Koningsland
Uitgeverij Nanda, 2014 (1e druk), 224 bladzijden, illustraties van Silvester Zwaneveld, 12+
De elfjarige Timon moet op de vlucht voor de vreselijke Shaytan die zijn kasteel bestormen. Hier begint zijn koningsdrama langs zeven planeten, waar overal een van de zeven zonden centraal staat. Het ruimteavontuur van Timon is verrassend, bloedstollend, liefdevol en brutaal.

Wat doe je als je gaat schrijven? Doe je iets speciaals? Heb je speciale muziek, een speciale kamer?
Ik zorg ervoor dat ik niets belangrijks meer hoef te regelen, zodat het niet erg is als ik door het schrijven sommige klusjes vergeet. Soms zet ik muziek aan, maar meestal is het juist stil in mijn kamer – alle ruimte voor de drukte in mijn hoofd.

Hoe ziet een schrijfdag van jou er uit? Heb je bepaalde schrijfgewoonten?
In de ochtend ga ik schrijven, nadat ik mijn kinderen heb uitgezwaaid. Dat doe ik niet te lang, ongeveer 2-3 uur. Ik eet of drink niet, mijn internet staat uit en de telefoon neem ik niet op. Zo schrijf ik stapje voor stapje steeds ene stukje erbij.

Hoe lang doe je over het schrijven van een boek?
Ik denk het verhaal vaak helemaal uit voordat ik ga schrijven. Daarna trek ik drie maanden uit voor een Plaza Patatta-boek.

Hoe vaak wordt het verhaal herschreven na het schrijven van de eerste versie?
Mijn eerste versie wordt gelezen door mijn man en enkele dingen worden dan nog aangepast. Daarna door een redactrice en dan worden opnieuw wat dingetjes aangepast. Meestal gaat het om ‘strak trekken’ van het verhaal, het hoeft meestal niet meer helemaal te worden omgegooid.

Laat je tijdens het schrijven je verhaal aan andere mensen lezen of laat je het verhaal pas lezen als je klaar bent?
Pas als ik klaar ben. Ik overleg weleens voordat ik ga schrijven, meestal met mijn man (en tekenaar). Tijdens het schrijven wil ik niet overleggen – wel vertel ik graag welke stukken ik heb gemaakt. Pas na de eerste versie sta ik weer open voor suggesties.

Waarom ben je schrijver geworden? Of was je dat altijd al?
Gaandeweg heb ik begrepen dat ik het altijd al was. Ik kletste honderduit, maar het waren altijd al verhalen die ik verzon, die ik voor boeken kon gebruiken.

Wat waren jouw favoriete boeken toen je jong was? Hield je van lezen?
Ik las heel graag fantasieboeken, en dan vooral die van Roald Dahl. Sjakie en de Chocoladefabriek was mijn favoriet.

Roald Dahl – Sjakie en de chocoladefabriek
De Fontein 1968 (1e druk), 176 bladzijden, illustraties van Quentin Blake, vertaald door Harriët Freezer (“Charlie and the chocolate factory”, Groot-Brittannië 1964), 10+
Als Sjakie een Gouden Toegangskaart vindt in een reep chocola, gaat zijn diepste wens in vervulling: hij krijgt een rondleiding door de geheimzinnige chocoladefabriek van meneer Willie Wonka, de ongelofelijkste, geweldigste, meest verbazingwekkende chocoladefabrikant ooit. En wie zou niet willen rondwandelen op de plek waar ze opstijglimonade met prik, holle-kiezen-vullende-caramels, aardbeiensap-waterpistolen of aflikbaar behang voor kinderkamers maken?

Wat voor boeken lees je zelf?
Tegenwoordig lees ik van alles door elkaar; boeken die we aan het maken zijn, romans of kinderboeken van collega’s, soms boeken over speciale onderwerpen…

Lees je boeken van andere kinderboekenschrijvers?
Als mijn zoon (10 jaar) enthousiast is over een boek, zoals Niek de Groot (van Lincoln Peirce), dan lees ik dat ook. Ook de boeken van mijn dochter (14 jaar) lees ik graag met haar mee, zij houdt van historische verhalen en heeft veel over Anne Frank gelezen.

Wat lees je nu?
Op dit moment lees ik ‘De Thunderbolt Kid’, van Bill Bryson. Het gaat over de jeugdjaren van de wetenschapper, maar het is geen kinderboek. Soms moet ik zo hard lachen dat ik het boek moet wegleggen om andere mensen niet te storen.

Bill Bryson – Het wonderbaarlijke leven van de Thunderbolt Kid
Atlas 2007 (1e druk), 301 bladzijden, vertaald door Peter Diderich (“The life and times of the Thunderbolt Kid”, Verenigde Staten 2006), volw.
Autobiografische notities over de jeugdjaren van de bekende reisverhalenschrijver (1951-) die zich afspeelden in het midden van de Verenigde Staten in de jaren vijftig.

Lees je recensies over je boeken?
Jazeker, vooral om te kijken of ik er iets uit kan gebruiken voor promotie van het boek.

Vind je het leuk om reacties van je lezers te krijgen?
Reacties van lezers zijn de leukste reacties! Het liefste hoor ik natuurlijk dat ze een boek leuk vonden, en dan het allerliefste welke stukken en waarom.

Wat doe je als je niet aan het schrijven bent?
Dan ben ik moeder en uitgeefster.

Is er nog iets wat je wilt vertellen wat ik niet heb gevraagd?
Het is wel leuk om te vertellen dat ik bij mijn boekenserie Plaza Patatta een website heb vol met knutselplaten en muziek plus kinderkookrecepten – allemaal dingen die bij de boeken horen.

 

Nanda heeft de interviewvragen via de mail beantwoord, de foto komt van haar website en ik mocht deze foto gebruiken voor bij dit interview

 

 

Geef een reactie