Esther Walraven – Daan & Nadia

Esther Walraven – Daan & Nadia

Na een optreden met zijn band kan de zeventienjarige Daan niet meer op zijn benen staan. Men denkt aan alcoholvergiftiging, maar het blijkt ernstiger. De onvoorstelbare diagnose zet het leven van de altijd optimistische en sportieve Daan op zijn kop: hij heeft een hersentumor. De vijftienjarige Nadia is in alles het tegenovergestelde van Daan: ze is somber, heeft geen goede band met haar ouders en snijdt zichzelf. De oorzaak hiervan ligt bij haar handtastelijke oom. Nadat Nadia opnieuw wordt lastiggevallen door hem, belandt ze door haar eigen toedoen in het ziekenhuis. Uit een toevallige ontmoeting in het ziekenhuis ontstaat een voorzichtige band tussen de twee. Beiden leren langzaam een andere kant van het leven kennen. Terwijl Nadia worstelt met het leven, vecht Daan tegen de dood. Tijdens deze tegengestelde bewegingen in hun levens, verstevigt de band tussen Daan en Nadia. Maar voor hoe lang?

Informatie over het boek
Schrijver: Esther Walraven
Titel: Daan & Nadia
Uitgeverij: Van Goor
Jaartal: 2016
Bladzijden: 272
Genre: psychologisch verhaal
Leeftijd: 15+
Wil je meer informatie weten over dit boek (bv. of er een film van is) en recensies lezen? Klik dan op de oranje knop

Naar recensies over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...


‘Gaaf optreden, man!’
Ik ben net bezig mijn gitaar terug te stoppen in de hoes, als er ineens een meisje met lang, donker haar naast me staat. Haar lippen zijn felrood gekleurd en haar ogen net iets te zwaar opgemaakt. Lachend kijkt ze me aan. Ze komt me vaag bekend voor, maar ik weet niet meer waar ik haar van ken.
‘Dank je!’ antwoord ik. Het optreden was inderdaad fantastisch. Het publiek was laaiend enthousiast en ook de nieuwe nummers gingen lekker. Ik rits mijn gitaarhoes dicht en zet het instrument in een hoek. Een kleine duizeling trekt door mijn hoofd. Met mijn hand veeg ik het zweet van mijn voorhoofd en laat me zakken op een box aan de zijkant van het podium. De bastonen van de subwoofer vibreren door mijn buik. Mijn hoofd bonkt mee op de maat van de muziek. (blz. 7)

Daan voelt zich helemaal niet lekker na afloop van het optreden met de band. Hij wil naar buiten… Hij valt flauw. In het ziekenhuis denken ze dat hij een alcoholvergiftiging heeft. Maar hij heeft maar twee biertjes gehad. Hij moet in het ziekenhuis blijven.

In een kamer vlakbij de kamer van Daan ligt Nadia. Ze wil geen bezoek, zelfs niet van haar moeder.

‘Nadia, je moeder is er.’ Ik houd mijn ogen gesloten. Ik wil haar niet zien. Wat heb ik haar te zeggen?
Klikkende hakken komen dichterbij. Ik hoor aan haar snelle ademhaling dat ze zich gehaast heeft om hier te komen.
‘Meisje, meisje van me, wat heb je ons laten schrikken.’ Haar stem klinkt vreemd hoog. Ze pakt me bij de schouders en legt een koude, natte wang tegen de mijne.
Dan doe ik toch mijn ogen open. Een fel licht boort zich in mijn netvlies. Ik wil mijn hand optillen om het licht tegen te houden, maar het lijkt wel of mijn arm vastgesnoerd is. Mijn pols bonst hevig.
Knipperend tegen het licht kijk ik mijn moeder aan. Haar ogen zijn dik en rood. Ze laat mijn schouders los en gaat met gekruiste benen op de stoel naast het bed zitten. Haar hand ligt op mijn onderarm, vlak bij mijn bonzende pols.
‘Waarom? Waarom?’
Ik weet niet wat ik moet antwoorden. Het heeft toch geen zin.
‘Hoi, mam,’ zeg ik daarom maar. Mijn stem kraakt.
‘Meisje, meisje toch,’ zegt ze weer. ‘Je weet toch dat ik van je houd?’
Ik beweeg wat met mijn hoofd. Een echte knik is het niet. Wat verwacht ze nu? Dat ik haar enthousiast in de armen val en dat alles weer goed is?
‘Wat een geluk dat Gert je vond,’ gaat ze verder. ‘Wie weet wat er gebeurd was als hij niet toevallig even langs was gekomen.’
Meteen slaat mijn hart op hol. Mijn handen trillen en een koude rilling gaat door me heen. Wat heeft hij haar verteld? Ik voel hoe de zenuwen in mijn hoofd kortsluiting maken. Niet aan denken nu. Niet. Ik sluit mijn ogen en probeer wanhopig een ander beeld op mijn netvlies te toveren. Ga weg, is alles wat ik kan denken. Ga alsjeblieft weg. (blz. 13)

Nadia wil met niemand contact. Toch staat even later Daan in de deuropening van haar kamer. Ze is de enige van zijn leeftijd, maar het is al snel duidelijk dat ze niet met hem wil praten. Toch blijkt er iets te klikken tussen hen. Voordat ze allebei weer naar huis mogen wisselen ze telefoonnummers uit. Een paar dagen krijgt Daan slecht nieuws te horen van de dokter. Hij heeft kanker, een hersentumor. Hij wil het niet geloven.

Damn. Ik sla met mijn vrije hand op mijn bovenbeen. Waarom moet die kloteziekte nu juist mij hebben? Ik heb toch altijd gezond geleefd? En waarom zit die tumor nu net op zo’n ongelukkige plaats dat ze hem niet weg kunnen snijden? Ik wil verdomme niet langer rondlopen met iets in mijn lijf wat daar niet thuishoort. Er moet iets tegen te doen zijn. Dat moet. Kapotstralen. Chemisch vernietigen. Als die klotetumor maar verdwijnt. Desnoods lig ik hier een paar weken te kotsen en word ik helemaal kaal, maar beter word ik.
Wat zei die arts ook alweer? Hij had het over een prognose, maar ik kan me zijn woorden niet meer herinneren. Zo meteen maar even aan pa vragen.
Wat als ik niet beter wordt? schiet door mijn hoofd. Meteen druk ik die gedachte weg. Natuurlijk word ik beter. Dat moet. Ik heb nog zoveel te doen. Eerst mijn eindexamen halen natuurlijk. De komende maanden zullen zwaar worden, maar het is pas januari. Zodra ik hersteld ben, ga ik er keihard tegenaan en misschien gaat het me dan toch lukken om mijn examens te halen. Desnoods met een herkansing. (blz. 32)

Daan wil gewoon naar school. Hij wil zijn eindexamen halen en volgend jaar gaan studeren. Hij heeft nog zoveel plannen. En hij wordt verliefd op Nadia. Nadia heeft haar eigen problemen. Ze wil er niets over vertellen aan Daan. En ook zij wordt verliefd op Daan.

Ik ben niet naar school gegaan vandaag. Ik kon het echt niet opbrengen. Het is niet zo dat ik niet wil, maar ik kan de blik van die anderen niet verdragen. de manier waarop ze naar me kijken maakt me zo klein. Hoe goed ik ook mijn best doe. Ik zal er nooit bij horen.
Een paar maanden geleden leek het nog zo duidelijk. Ik had besloten het nieuwe schooljaar te beginnen met een nieuwe ‘ik’. Ik wilde niet meer het verlegen en stille meisje zijn dat altijd doet wat anderen van haar verwachten. Voortaan zou ik voor mezelf opkomen. Ik wilde niet meer als grijze muis door het leven, ik zou voortaan zelf gaan bepalen wat ik deed en hoe ik eruitzag.
Om mijn voornemen kracht bij te zetten, had ik mijn lange, blonde haren afgeknipt en donker geverfd. Mijn keurige bloesjes had ik ingewisseld voor zwarte kleren, mijn nagels had ik zwart gelakt en ik had een nieuwe make-updoos aangeschaft. Vanaf die dag zou ik alleen nog maar zwart dragen.
Mijn metamorfose had totaal verkeerd uitgepakt. Niets van wat ik ervan verwacht had, gebeurde.
Kon ik alles maar vergeten. Niet meer denken, niet meer voelen. Waarom ben ik er eigenlijk nog? Wie geeft er om mij?
Er is maar één manier om de onrust in mijn lijf het zwijgen op te leggen. Ik wil het niet, maar het moet. Als in een déjà vu zie ik mezelf weer voor de spiegel staan, graaiend in het badkamerkastje. Waarom doe ik dit mezelf aan? Straks beland ik weer in het ziekenhuis. (blz. 65)

Zal Daan zijn ziekte overleven? Wat voor geheim heeft Nadia? Hoe zal het met de relatie van Daan & Nadia gaan?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, het boek werd besproken bij een speciale bijeenkomst van de Bored to death YA book club
Welke steekwoorden passen bij het boek?
ontroerend, romantisch, verrassend, zielig
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek?
Het is een verhaal dat zielig is, maar ook hoopvol is. Ondanks de (medische) problemen worden Daan en Nadia verliefd op elkaar
Wat vind je niet leuk aan het boek?
De problemen van Daan en Nadia zijn niet leuk, maar zijn wel belangrijk voor het verhaal
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik zou Daan en Nadia willen ontmoeten, omdat ik benieuwd ben hoe ze in het echt zouden zijn
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Daan en Nadia vertellen allebei hun eigen verhaal. De bladzijden waarop Daan vertelt zijn wit en de bladzijden van Nadia zijn grijs. Hierdoor is het gemakkelijk om de verhaallijnen uit elkaar te houden.
Dit boek werd besproken tijdens een speciale bijeenkomst van de Bored to death YA book club. Esther Walraven was hierbij aanwezig. Een verslag hierover volgt nog….
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Nee
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor jongeren vanaf 14 jaar die houden van een combinatie van romantische en zielige verhalen

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie