Sarah J. Maas – Hof van doorns en rozen (1e recensie)

Het bos waarin de negentienjarige Feyre woont is in de lange wintermaanden een koude, sombere plek. Haar overlevingskansen en die van haar familie berusten op haar vermogen om te jagen. Wanneer ze een hert ziet dat opgejaagd wordt door een wolf kan ze de verleiding niet weerstaan om te vechten voor de prooi. Maar om te winnen moet ze de wolf doden en daarop staat een prijs. Niet veel later verschijnt er een beestachtig wezen om vergelding op te eisen. Wanneer ze naar het gevreesde feeënrijk Prythian wordt gesleept, ontdekt Feyre dat haar ontvoerder geen beest is, maar Tamlin – een van de dodelijkste, onsterfelijke magische wezens ooit gekend. Terwijl ze op zijn landgoed verblijft, veranderen haar ijzige vijandige gevoelens voor Tamlin in een vurige passie die elke leugen en waarschuwing over de mooie, gevaarlijke wereld van de Elfiden in rook doet opgaan. Maar een oude, kwaadaardige schaduw groeit over het land, en Feyre moet een manier vinden om het te stoppen of Tamlin en zijn wereld zullen voor eeuwig verdoemd zijn.

Boekinformatie
Schrijver: Sarah J. Maas
Titel: Hof van doorns en rozen
Serie: Hof van doorns en rozen #1
Uitgeverij: Van Goor
Jaartal: 2016
Bladzijden: 422
Vertaler: Gerdien Beelen
Genre: sprookjes & fantasy
Leeftijd: 15+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Het verhaal in het kort

Het bos was een doolhof van sneeuw en ijs geworden.
Ik hield het struikgewas al een uur in de gaten, maar mijn uitkijkpunt in de kromming van een tak bleek waardeloos. De harde wind blies de sneeuw over mijn eigen sporen, maar begroef daarmee ook de sporen van mijn potentiële prooi.
De honger had me verder van huis gedreven dan ik gewoonlijk durfde te gaan, maar de winter was een moeilijke tijd. De dieren trokken zich dieper terug het bos in, zo ver dat ik ze niet meer kon volgen. Ik richtte me op het doden van de achterblijvers, een voor een, en hoopte dat er genoeg zouden zijn tot de lente.
Dat was niet het geval.
Ik wreef met mijn gevoelloze vingers in mijn ogen en veegde de sneeuwvlokken van mijn wimpers. Hier geen bomen met afgestripte bast waaraan je kon zien dat er herten langs waren gekomen; ze waren nog niet weggetrokken. Ze zouden pas gaan als alle bast was weggevreten en vervolgens naar het noorden trekken, langs het gebied van de wolven en misschien tot aan het elfidenrijk van Prythian, waar stervelingen niet heen durfden, tenzij ze graag dood wilden. (blz. 9)

Feyre woont met haar familie in het bos. Er is weinig te eten in de winter. Feyre jaagt zodat haar familie kan eten. Op een dag komt ze een wolf tegen en ze schiet hem neer. Niet veel later staat er een elfide voor de deur. Feyre heeft de wolf gedood en volgens de elfiden krijg je hiervoor de doodstraf.

Mijn knieën trilden. Ik kon hier niet aan ontsnappen, kon er niet voor weglopen. Ik kon niet eens proberen weg te rennen, want hij blokkeerde de deur. ‘Doe het buiten,’ fluisterde ik met trillende stem. ‘Niet… hier.’ Niet hier, waar mijn familie mijn bloed en ingewanden zou moeten opruimen. Als hij hen tenminste in leven zou laten.
De elfide lachte snuivend en vals. ‘Aanvaard je je lot zo makkelijk?’ Toen ik hem alleen maar aanstaarde, zei hij: ‘Omdat je durft te vragen wáár ik je zal doden, zal ik je een geheim vertellen, mensenkind: Prythian moet op de een of andere manier jouw leven opeisen, voor het leven dat jij genomen hebt. Dus als vertegenwoordiger van het rijk der onsterfelijken kan ik je ofwel afslachten als een varken of… je kunt meekomen door de muur en de rest van je leven in Prythian doorbrengen.’
Ik knipperde met mijn ogen. ‘Wat?’
Langzaam, alsof ik inderdaad zo dom was als het achtereind van een varken, zei hij: ‘Je kunt ofwel vanavond sterven, ofwel je leven aan Prythian geven door voorgoed daar te gaan wonen en het menselijke rijk achter te laten.’
‘Doe het, Feyre,’ fluisterde mijn vader achter me. ‘Ga.’
Ik keek hem niet aan toen ik zei: ‘Maar waar moet ik wonen? Elke centimeter van Prythian is dodelijk voor ons.’ Ik kon beter vanavond sterven dan mijn leven in doodsangst aan de andere kant van de muur te moeten slijten totdat ik ongetwijfeld op een nog veel afschuwelijker manier aan mijn einde zou komen. (blz. 45)

Feyre kiest voor een leven in Prythian. Ze vertrekken onmiddellijk. Feyre kan nog snel afscheid nemen van haar zussen en vader. Door magie merkt Feyre niets van de reis en ze wordt wakker als ze bij het hek naar Prythian zijn. Het huis waar Tamlin, de elfide, woont is mooi en groot. Hij heeft andere elfiden in dienst. Iedereen in dit huis draagt een masker.

Hij bekeek me van top tot teen, alsof hij overwoog of het de moeite waard was om mij dat uit te leggen. ‘Ik ben niet geïnteresseerd in het land van de stervelingen, maar ik kan niet voor al mijn soortgenoten spreken.’
Nu had hij mijn vraag niet beantwoord. ‘Wat deed je vriend daar dan?’
Tamlin zweeg even. Hij had zo’n buitenaardse, primitieve charme, zelfs als hij alleen maar ademde. ‘Er heerst een… een plaag in dit gebied. In heel Prythian. Al bijna vijftig jaar. Daarom zijn dit huis en deze landerijen zo leeg: de meesten zijn vertrokken. De kwade invloed verspreidt zich langzaam en zorgt ervoor dat de magie… zich vreemd gedraagt. Mijn eigen krachten zijn erdoor afgenomen. Deze maskers…’ – hij tikte ertegen met een vinger – ‘…zijn het resultaat van een aanval die plaatsvond tijdens een gemaskerd bal, negenenveertig jaar geleden. We kunnen ze nog steeds niet verwijderen.
Gevangen in maskers, al bijna vijftig jaar. Ik zou gek zijn geworden, zou de huid van mijn gezicht eraf getrokken hebben. ‘Toen je een beest was, had je geen masker op, en je vriend ook niet.’
‘Zo wreed is die aandoening.’
Leven als een beest, of leven met het masker. ‘Wat voor soort plaag is het?’ (blz. 80)

Zal Feyre kunnen wennen aan het leven in Prythian? Hoe zal het met haar familie zijn? Blijven de elfiden haar behandelen als een gevangene?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Heb je het boek uitgelezen?
Ja
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, romantisch, spannend, verrassend, zielig, sprookjesachtig
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Zitten er plaatjes (illustraties) in het boek?
Nee
Wat vind je leuk aan het boek?
Dit boek is gebaseerd op het verhaal van Belle en het beest
Wat vind je niet leuk aan het boek?
xx
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik wil Tamlin ontmoeten en zijn landgoed en huis bekijken
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit is het eerste deel van een trilogie (serie van 3 boeken).
Waarschuwing: er komt wat seks voor in het verhaal
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Zitten er moeilijke woorden in het boek?
Weet ik niet
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen, Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor jongeren vanaf 15 jaar die houden van sprookjesachtige en romantische verhalen

Geef een antwoord