Victor Kammeijer – De zandzuiger (1e recensie)

Bruno gaat op reis. Samen met z'n irritante zus Immy en z'n eigenzinnige oma. De bestemming? Een waddeneiland in Denemarken, de woonplaats van Morten en Henning! De tocht verloopt niet bepaald vlekkeloos. Volgens oma deugen de wegen niet, Immy is alleen maar bezig met haar telefoon, Bruno eet een véél te grote worst...en een stukje wadlopen lijkt finaal in de soep te lopen. Eenmaal aangekomen in Denemarken, begint het avontuur pas echt. Henning is helemaal niet op het eiland en Morten doet soms wel heel erg geheimzinnig. En dat is nog vóórdat Bruno een auto de zee in rijdt en hij in actie moet komen in een zaak van leven of dood...

Boekinformatie
Schrijver: Victor Kammeijer
Titel: De zandzuiger
Uitgeverij: Clavis
Jaartal: 2016
Bladzijden: 120
Illustrator: Helen van Vliet
ISBN: 9789044828030
Genre: zonder genre
Leeftijd: 10+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Het verhaal in het kort

‘Hoe oud benne gij dan?’ vraagt de jongen met een dreigende blik.
Het is vrijdagmiddag, de school is net uit en de zomervakantie is begonnen. Na schooltijd gaat Bruno vaak in z’n eentje nog wat voetballen op het plein – ook nu. Als spelletje schopt hij zijn blauwe FC Barcelona-bal steeds net naast het raam van de lerarenkamer. Eigenlijk zou hij het wel eens een keer aan diggelen willen schieten, om te kijken hoe dat is, maar dat durft hij nooit.
Nadat hij zo’n honderd keer tegen de muur heeft geschoten, verzint Bruno een ander spelletje. Hij schopt de bal met een gemikt schot in de zandbak aan de andere kant van het plein en rent erachteraan. Daar begint hij de bal op de betonnen rand te wippen, zodat-ie terugstuitert, en dan moet hij hem in één keer, zonder ‘m te stoppen, weer op de rand wippen. De bal mag het zand niet raken, want dan is Bruno af. Niet dat dat iets uitmaakt, want hij voetbalt toch gewoon verder. (blz. 5)

Bruno doet eerst alsof hij de jongen niet hoort, maar hij blijft doorpraten. Bruno kent hem alleen van gezicht. De jongen zit op een andere school bij hem in de straat, de asoschool. De jongen wil zijn voetbal hebben en gooit hem in de zandbak. Even later komt Bruno zonder bal, en onder het zand thuis. Dit is geen goed begin van de zomervakantie.

Een paar dagen later gaat Bruno met Immy (zijn zus) en Grote Mam (zijn oma) op vakantie naar Denemarken. Ze gaan op bezoek bij Morten en Henning. In “De walnotenkraker” (lees hier mijn recensie) raakte Bruno bevriend met Morten, een oudere dakloze man uit Denemarken. Tegen het einde van de reis kunnen ze de veerboot niet vinden. Ze zien wel een cafeetje. Daar vragen ze hoe ze bij de boot komen. De mannen in het café vertellen dat ze ook makkelijk naar het eiland waar Morten en Henning wonen kunnen lopen. Dat gaan ze dan maar doen…

Ze lopen over een strand dat helemaal leeg is. Bruno rent vast vooruit, hij kan niet wachten om te gaan wadlopen. Als hij na een tijdje omkijkt, ziet hij dat grote Mam haar beige schoenen heeft uitgedaan. Ze houdt ze met haar vingers aan de bandjes vast. Immy loopt achter haar, ze heeft haar rode sandalen ook uitgetrokken. Bruno kijkt naar zijn blauwe Nikes. Ze zitten vol met zand, maar dat kan hem niks schelen en dus laat hij ze aan.
Hij kijkt weer voor zich en ziet een lange brede zandbank de zee in slingeren. In de verte ziet hij het eiland van Morten en Henning liggen. Het lijkt inderdaad niet zo ver. Bruno rent de zandbank op, het zand is hard, hij zakt er nauwelijks in weg. En omdat hij het best een beetje spannend vindt, laat hij steeds wat knetterscheetjes.
Na een tijdje stopt hij met rennen, want hij wordt een beetje moe. Terwijl hij nog wat zit uit te hijgen, kijkt hij naar links en naar rechts. De zee is bijna niet te zien. Als hij achteromkijkt, lijken Immy en Grote Mam net twee playmobilpoppetjes. (blz. 37)

Het lopen over de bodem van de zee wordt moeilijker en het water komt steeds hoger. Ze doen hun schoenen uit, maar het duurt niet lang of Bruno loopt tot aan zijn knieën door het water. Bruno herinnert zich gelukkig dat er een luchtbed in zijn rugzak zit. Die blazen ze op en daar kunnen Bruno, Immy en Groot Mam op drijven. Maar zo komen ze niet dichter bij het eiland. Zal iemand hen komen redden? Wordt dit nog een leuke zomervakantie in Denemarken?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
1. Heb je het boek uitgelezen?
Ja
2. Als je het boek niet hebt uitgelezen: waarom niet? Wat vond je niet leuk aan het boek?

3. Wat vind je van het boek?
★★★★☆
4. Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen, ik heb het boek van de uitgeverij gekregen om er een recensie over te schrijven
5. Welke steekwoorden passen bij het boek?
geheimzinnig, grappig, spannend, verrassend, zielig
6. Staan er tekeningen in het boek? Door wie zijn ze gemaakt? Vind je de tekeningen mooi? Passen de tekeningen bij het verhaal?
De zwartwit tekeningen zijn gemaakt door Helen van Vliet. Ze laten stukjes uit het verhaal zien

illustratie uit Victor Kammeijer - De zandzuiger

7. Wat vind je leuk aan het boek?
Ik vind het leuk dat Bruno met zijn zus en Groot Mam op vakantie naar Denemarken gaat
8. Wat vind je niet leuk aan het boek?
dat Bruno gepest wordt
9. Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik wil Bruno wel ontmoeten
10. Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit is het tweede boek over Bruno en ik ben benieuwd naar meer avonturen van Bruno. Ik vond dit tweede boek over Bruno leuker dan het eerste, omdat je als lezer nu meer te weten komt over Bruno zelf
11. Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
12. Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen
13. Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor kinderen vanaf 10 jaar

Geef een antwoord