Megan Shepherd – De jacht (1e recensie)

Na hun mislukte ontsnappingspoging zijn Cora, Lucky en Mali gedegradeerd naar het laagste niveau van gevangenschap. Ze worden samen met wilde dieren en ander menselijk uitschot in een safari-achtige omgeving geplaatst. Daar moeten ze nieuwe Verwanten dienen en nieuwe regels volgen. Ondertussen zijn Nok en Rolf verplaatst naar een gigantisch poppenhuis, waar ze dag en nacht geobserveerd worden door Verwanten-wetenschappers die geïnteresseerd zijn in Noks zwangerschap. En Leon, de enige die daadwerkelijk ontsnapt is, heeft een team gevormd met schurkachtige zwartemarkthandelaren. Gescheiden van elkaar proberen Cora en de anderen in leven te blijven, terwijl ze constant in de gaten worden gehouden. Als Cassian in het geheim aanbiedt om Cora’s psychische vaardigheden te ontwikkelen, moet Cora razendsnel beslissen of ze hem nog durft te vertrouwen of dat ze liever zelf haar vrijheid afdwingt.

Boekinformatie
Schrijver: Megan Shepherd
Titel: De jacht
Serie: The cage #2
Uitgeverij: Van Goor
Jaartal: 2016
Bladzijden: 302
Vertaler: Ineke van Bronswijk
ISBN: 9789000321513
Genre: science fiction
Leeftijd: 15+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Het verhaal in het kort

Zes stappen lang en zes stappen breed.
Cora moest nu al honderd keer van de ene kant van haar cel naar de andere zijn gelopen. Er was geen klok. Geen raam. Niets waaruit ze kon opmaken of ze er drie of dertien dagen zat – niet dat de tijd op het ruimtestation op dezelfde manier verstreek. De enige voorwerpen in de kamer waren een stijve deken die wel van plastic leek en altijd koud aanvoelde, een wc, een fonteintje waar ze uit kon drinken, en een fel plafondlicht dat altijd brandde.
Zittend in een hoek, haar benen strak tegen zich aan getrokken, spreidde ze haar handen op het gladde oppervlak van het zwarte observatiepaneel in de muur. Haar nagels waren onregelmatig afgebeten.
We hebben je voor je eigen bestwil meegenomen, hadden de Verwanten gezegd.
We komen jullie redden, hadden ze gezegd.
Ze drukte haar vingers tegen het zwarte paneel, een voor een: vijf vingers voor de vijf vrienden van wie ze haar hadden gescheiden. Lucky. Leon. Nok. Rolf. Mali. Weken geleden, toen ze nog vreemden voor elkaar waren, waren ze gevangengezet op een kunstmatige aarde waar ze als wilde dieren achter tralies waren geobserveerd. Het experiment had niet lang geduurd. (blz. 7)

Cora zit opgesloten en heeft geen idee hoe het met de andere jongeren gaat. Op een dag komt Cassian naar haar cel. In het vorige boek kwam Cora erachter dat Cassian, die ze als een vriend had beschouwd, eigenlijk de leider van de Verwanten is. Ze vertrouwt hem nu niet meer. Maar als ze hem weer ziet merkt ze wel dat ze zich nog steeds door hem aangetrokken voelt.

Zwijgend voerde hij haar mee over het marktplein, en toen door ruw uitgehouwen gangen die door het hart van de asteroïde gingen. Deze donkere en vochtige holen vormden de privéwereld van de Verwanten: menagerieën, bordelen, gokhallen – plaatsen waar ze zich zonder gevaar bloot konden geven en hun rauwe gevoelens konden botvieren. In de steen was een rij deuropeningen uitgehakt, en voor elke opening stond een podium met erop een jonge Verwante man of vrouw.
‘Gastheren en -vrouwen,’ legde Cassian uit, ‘om de gasten te ontvangen. Elke deur voert naar een andere menagerie. Jij gaat naar de Jacht.’
Cora hield de ouderwetse zijden jurk omhoog. ‘Wat is dat eigenlijk, een nachtclub uit de tijd van de drooglegging?’
‘Niet echt.’
Zonder nog iets te zeggen liepen ze langs de eerste vijf deuren. Er was een gastheer bedekt met een luipaardvel, zoals een holbewoner. Een van de gastvrouwen was gekleed als een Vikingmeisje, een andere droeg een honkbaloutfit.
‘De menagerieën zijn deze omwenteling nog maar net geopend, dus het is nu nog rustig. Er zijn nog niet veel gasten. Ze volgen grofweg een aards ritme van dag en nacht, als troost voor de mensen die hier wonen.’ (blz. 18)

Cora komt in een menagerie terecht. Er zijn verschillende menagerieën en overal wonen aardbewoners. Ze moeten alles doen wat de Verwanten van hen vragen. Cora probeert te bedenken hoe ze zou kunnen ontsnappen. Zal Cora de andere jongeren terugvinden? Zal het Cora lukken om te ontsnappen?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
1. Heb je het boek uitgelezen?
Ja
2. Als je het boek niet hebt uitgelezen: waarom niet? Wat vond je niet leuk aan het boek?

3. Wat vind je van het boek?
★★★☆☆
4. Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik heb al andere boeken uit dezelfde serie gelezen, ik heb boek van de uitgeverij gekregen om er een recensie over te schrijven
5. Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, romantisch, verrassend, zielig
6. Staan er tekeningen in het boek? Door wie zijn ze gemaakt? Vind je de tekeningen mooi? Passen de tekeningen bij het verhaal?
Nee
7. Wat vind je leuk aan het boek?
Het is een spannend verhaal in een heel andere wereld, op een andere planeet zelfs
8. Wat vind je niet leuk aan het boek?
Het verhaal was soms nogal voorspelbaar
9. Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik wil Cassian wel ontmoeten
10. Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit is het tweede deel van een serie
11. Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
12. Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen
13. Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor jongeren die houden van spannende verhalen

.

Geef een antwoord