boekomslag Astrid Sy - De brieven van Mia

In De Brieven van Mia gaat de Syrische Laila samen met meneer Cohen op een spannend avontuur. Een mysterieuze trommel vol met oude brieven van de joodse Mia is voor Laila aanleiding om als een ware detective uit te zoeken of het Mia lukte om aan de Tweede Wereldoorlog te ontsnappen. Een ontroerend verhaal over herinneringen aan de oorlog en een bijzondere vriendschap.

Boekinformatie
Schrijver: Astrid Sy
Titel: De brieven van Mia
Uitgeverij: Rose Stories
Jaartal: 2017
Bladzijden: 208
Genre: oorlog & verzet
Leeftijd: 10+

knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Over het verhaal

Laila leunt met haar kin op haar armen over de reling van de galerij en kijkt hoe de regen naar beneden valt. Ze zucht en knijpt met haar ogen alsof ze het door pure wilskracht wil laten stoppen met regenen. Regen. Dat was een van de eerste woorden die ze hier leerde. In haar land is regen een zegen, die zorgt voor groeiende gewassen en glooiende groene heuvels. Maar hier in Nederland zorgt regen voor niets anders dan natte voeten, vochtige kleren en snot uit je neus. Laila rilt van walging. Wat haat ze dat vieze gesnotter van de andere leerlingen in haar klas. Net als het lekker stil is, begint het gesnuif en gerochel van snot dat zo via de neus de mond inloopt en dan wordt weggeslikt, bah.
‘Wat sta je nou te staan? Straks komen we te laat, yallah!’ roept Sami aan het einde van de galerij, bovenaan de trap.
Laila negeert haar broertje en blijft voor zich uit staren. Na een tijdje loopt Laila de trap af en ze steekt het modderige gras over richting de school Ze trekt de kraag van haar zwarte pilotenjack nog iets hoger op. Het is een jongensjas, maar dat vindt Laila niet erg. De meisjesjassen tussen de afdankertjes waren om te kotsen.
Het asielzoekerscentrum met de rijen oranje blokhuizen en het sportveld in het midden ziet er nog triester uit door de regen en de donkere lucht. Ondanks dat het al ochtend is, staan de lantarenpalen op het terrein nog aan en werpen treurige, felle lichtbundels op de straat. Lange donkere winters… nog zoiets stoms aan Nederland, denkt Laila. (blz. 5)

Laila komt uit Syrië en woont met haar familie in een asielzoekerscentrum. Ze vindt het niet leuk in Nederland. Ze is boos op alles en iedereen. En ze mist haar vader heel erg. Die is opgepakt in Syrië voordat ze naar Nederland zijn gevlucht en niemand weet hoe het met hem gaat. Op school zit Laila achterin de klas en doet alsof het haar allemaal niet interesseert. De leerlingen doen mee aan een buitenschoolse activiteit waarbij ze iemand uit de wijk gaan helpen met kleine karweitjes.

Laila stapt van fiets in de Aalsmeerstraat. Ze pakt de brief met het adres van meneer Cohen uit haar zak en controleert het adres. Dan doet ze haar fiets op slot en belt aan bij nummer 18. Laila tuurt door het raam, maar bruine gordijnen en een bij elkaar geraapt zooitje planten ontnemen haar het zicht. Als ze gestommel hoort, springt ze snel voor het raam vandaan. De deur gaat langzaam open.
Laila kan zich niet herinneren dat ze ooit zo’n oude man heeft gezien. Meneer Cohen is lang, maar zijn rug is gebogen, waardoor hij een stuk kleiner lijkt. Het lijkt alsof zijn hoofdhaar naar beneden is gezakt. Onder zijn kale schedel prijken een dikke baard en twee borstelige witte wenkbrauwen. Tot Laila’s afgrijzen komen er ook uit zijn neus en oren witte plukken. Ze trekt haar neus op. Meneer Cohen ruikt zoet en stoffig, zo’n vieze oude-mensengeur. Eigenlijk lijkt hij meer op een heel oude, rimpelige, grijze beer dan op een mens, bedenkt Laila. Maar ergens tussen al dat haar kijken twee opvallend felle, lichte ogen haar afkeurend aan. Meneer Cohen is ook niet erg enthousiast over haar zo te zien. Laila wacht tot hij wat zegt. (blz. 13)

Meneer Cohen heeft bedacht dat Laila zijn zolder kan opruimen. Laila gaat naar boven en daar is het stoffig en donker. Ze heeft er totaal geen zin in. Ze verplaatst wat dozen, maar daar gaat het stof van wapperen. Ze is nieuwsgierig en kijkt in de dozen. Dan vindt ze een blik vol met brieven. Ze begint nieuwsgierig te lezen. De brieven zijn geschreven door een meisje dat Mia heet.

De fietstocht terug naar huis terug naar huis ontgaat Laila compleet. De regen voelt ze niet. Het enige waaraan ze kan denken is de brief van Mia. Waarom grijpt die haar zo aan? Mia’s levendige beschrijving van het geluid van de bommen gaat door Laila’s hoofd. Het schuilen in de kelder… Die oorlog met Duitsland… Dat moet de Tweede Wereldoorlog zijn geweest waar meester Lenn over sprak.
De woorden van Mia versmelten met Laila’s eigen herinneringen. Stomme, ongewenste herinneringen, die lang verborgen lagen in een verre uithoek van Laila’s hoofd. Maar die nu weer opdoemen. Laila ziet voor zich hoe Mia aan haar bureau zit en plots het doffe gedreun hoort van de bommen die inslaan in huizen en straten. Ze rent naar de schuilkelder. Maar de kamer en kelder zijn niet hier. De stad is niet Amsterdam.
Laila’s eigen moeder was gelukkig een stuk doortastender dan Mia’s moeder. Elke keer dat zij moesten schuilen, maakte Laila’s moeder er een waar feest van. Ze deden spelletjes en zongen liedjes. Laila’s moeder vertelde verhaaltjes en ze mochten zo gek als ze wilden. Laila denkt aan dat Mia’s moeder zelfmoord wilde plegen en de rillingen lopen over haar lijf. Wat dacht zij dat hun te wachten stond dat verschrikkelijker was dan zelfmoord? Mia was naar Nederland gevlucht net als Laila. Maar waarom? (blz. 19)

Zal Laila alle brieven van Mia lezen? Wat is er met Mia gebeurd? Waarom liggen deze brieven bij meneer Cohen op zolder? Wat gebeurt er als meneer Cohen er achter komt dat Laila de brieven leest in plaats van de zolder schoonmaakt?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van uitgeverij Rose Stories om een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, ontroerend, verrassend
Staan er tekeningen in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de tekeningen? Passen ze bij het verhaal?
Nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Laila is de hoofdpersoon
Is er iemand uit het boek die je in het echt zou willen ontmoeten? Wat zou je dan samen gaan doen?
Ik wil Laila en meneer Cohen ontmoeten
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
zowel in deze tijd als in het verleden (Tweede Wereldoorlog)
Waar speelt het verhaal zich af?
het verhaal speelt zich af in een stad in Nederland
Waarom moeten andere kinderen dit boek lezen?
Het is een mooi verhaal over oorlog en vriendschap ondanks verschil in leeftijd en achtergrond
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
In de eerste druk van dit boek waren de letters erg klein en daardoor lastig te lezen. Gelukkig heeft de uitgeverij dat voor de tweede druk aangepast. 
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen

Geef een antwoord