Martine Letterie – Nooit meer thuis

geplaatst in: ★★★★☆, 12+, recensie, recensieboek | 2

Martine Letterie – Nooit meer thuis

Lily en haar familie vertrekken noodgedwongen uit Indië, dat voortaan Indonesië heet. Ze zijn niet meer welkom in het land waar Lily is opgegroeid. In Nederland is het koud – en heel anders dan alles wat Lily vertrouwd is. Zal ze zich hier ooit thuis gaan voelen? En wie is de man die ze soms voor zich ziet? Het lijkt alsof hij een boodschap voor haar heeft. Wat wil hij haar vertellen? Op een dag herkent ze hem op een foto…

Informatie over het boek
Martine Letterie - Nooit meer thuis
Leopold 2017
Bladzijden: 176
Leeftijd: 12+
Genre: geschiedenis

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Waar kan ik het boek kopen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Mijn samenvatting

Lily houdt met beide handen de reling vast, om te zorgen dat ze haar plekje vooraan niet kwijtraakt. Tegen haar rug duwen onbekenden, die net als zij niets van het vertrek willen missen. Haar handen zijn nat van het zweet, maar ze laat niet los. Haar magere benen staan iets uit elkaar, als van ene matroos tijdens een zware storm. Dit laatste momentlaat ze zich niet afnemen, door niemand.
Joyce staat naast haar, losjes. Ze is zestien, vier jaar ouder dan Lily. Ze neem thaar plaats aan d reling als vanzelfsprekend in. Haar zal niemand opzijduwen.
Het is bloedheet, hoewel het nog vroeg in de morgen is. Er staan geen zuchtje wind. De zon komt op boven de lage gebouwen aan de kaden en schijnt recht in Lily’s ogen. Toch wendt ze haar blik niet af, want ze wil niets missen. Alles wat ze ziet, wil ze opslaan in haar geheugen. Misschien zijn dit wel de laatste beelden van Indië, het land waar ze geboren is. Ze is er gelukkig geweest en intens verdrietig. Ze heeft er oorlog en vrede meegemaakt. Daar is het graf van Chris, dat ze nu nooit meer kan bezoeken. Maar Indië bestaat niet meer. He tis een nieuw land geworden waar zij niet langer welkom is.
Ze kan de geur van Indië al niet meer ruiken, die wordt verdrongen door die van de zee en van de diesel van het schip. Een traan trekt een koud spoor over haar wang. (blz. 7)

Lily is geboren in Indië. Haar vader was militair in het Nederlandse leger. Hij had een hoge rang. In de Tweede Wereldoorlog werd hij door de Japanners krijgsgevangen genomen en moest hij in Birma werken. Lily woonde in die tijd samen met Joyce, haar zus, en hun moeder in een Japans gevangenkamp. Toen de oorlog afgelopen was waren Indische Nederlanders niet meer welkom in Indië. Ze moeten terug naar Nederland. Lily is bang dat ze Indië nooit meer zal zien. Als ze niets meer van het land kunnen zien gaan ze naar hun ouders. Er blijkt iets misgegaan te zijn met de hut, want ze hebben een tweepersoonshut gekregen in plaats van eentje voor vier personen. Lily en Joyce moeten daardoor, met de vrouwen en kinderen van gewone militairen in hangmatten in het ruim slapen. Het is hier vol, warm en druk. De eerste nacht slaapt Lily slecht.

Als Lily klaar is, lopen ze met zijn vieren naar de eerste klas eetzaal, die een dek lager is. Pa houdt galant de deur open voor ma, Joyce en Lily. Als Lily de eetzaal binnengaat, stapt ze een andere wereld binnen. Het lijkt wel aslof ze in het restaurant aan de Bragastraat in Bandoeng is, waar ze pa’s veertigste verjaardag hebben gevierd. Er hangen kroonluchters en de tafels zijn met witte kleden gedekt. Er klinkt getinkel van bestek tegen borden, gasten spreken op gedempte toon met elkaar en een steward haast zich door de zaal met een dienblad. Dat er een overvolle zaal met hangmatten is, een paar verdiepingen hieronder… Lily kan het zich bijna niet meer voorstellen. (blz. 18)

Tijdens de reis naar Nederland raakt Lily bevriend met Bennie. Ze zijn allebei erg benieuwd naar Nederland. Bij aankomst moet Bennie met zijn moeder naar een opvangkamp in Drenthe, terwijl Lily met haar familie naar Den Haag verhuist. Ze krijgen een kamer in een pension.

‘Hier is de badcel…’ Mevrouw De Bruine trekt een kastdeur open. ‘Er is een wastafel en een douche. Over de wastafel heeft een mannetje deze handige plank getimmerd, waar het oliestel op past. Daar kunt u eten op warmhouden. Ik kook uiteraard voor u, dus een gaststel of andere keukenspullen hebt u niet nodig. Dat voorkomt ook dat het huis van allerlei vieze kookluchtjes doortrokken raakt.’
Lily geeft Joyce een por. Alsof zij stinkend eten zuden koken. Die mevrouw heeft een fijn beeld van repatrianten.
Ondertussen praat mevrouw De Bruine gewoon door. ‘Overigens zijn wij Nederlanders gewend eenmaal per week te douchen. De andere dagen kunt u de wastafel gebruiken om u te verfrissen. Ik zeg het maar, want er gaan wilde verhalen over jullie Indische mensen.’ Ze lacht kunstmatig. ‘Dat jullie bijvoorbeeld elke dag “baden”.’ Ze spreekt het woord uit alsof het iets belachelijks is. Natuurlijk baden zij elke dag! En die mevrouw is er nog trots op ook dat zij dat niet doet. Wat een smeerpoetsen, die mensen hier. Lily kijkt met een schuin oog naar Joyce, die met haar ogen rolt. (blz. 80)

Lily merkt al snel dat het leven in Nederland heel anders is dan ze gewend is. In Indië hadden ze een mooi huis met bedienden. In Nederland delen ze een kamer met z’n vieren. En het is er koud. Zal het Lily lukken om te wennen aan het leven in Nederland? Blijft haar vriendschap met Bennie bestaan?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
realistisch, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Lily is de hoofdpersoon
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil Lily en haar familie ontmoeten, en dan eet ik graag een hapje Indonesisch mee
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
In het verleden (vroeger)
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich eerst op de boot naar Nederland af en later in Nederland (Den Haag en Gouda)
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het verhaal laat zien hoe mensen zich voelden toen ze na de Tweede Wereldoorlog vanuit Indonesië naar Nederland moesten
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit boek kan goed gebruikt worden bij geschiedenisles, als het gaat over Nederland en Indonesië
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

2 Responses

  1. Fadumo

    Volgend keer wat beter opschrijven oké wie u ook bent en meer dingen vertellen over de boek

  2. Mathilde

    Hallo Fadumo, ik schrijf deze recensies om mensen nieuwsgierig te maken om het boek te lezen en niet om een boekverslag voor school te maken 😉

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website