Keir Graff – Het Luciferkasteel

geplaatst in: ★★★★☆, 10+, recensie, recensieboek | 0

Keir Graff – Het Luciferkasteel

Brian kan genoeg andere plaatsen bedenken waar hij liever zijn zomervakantie doorbrengt dan bij zijn oom en tante in het dorpje Balen. In een gevangenis bijvoorbeeld. Of een oordopjesfabriek. Alles is beter dan de zomerschool bij zijn oom. Balen doet zijn naam eer aan, totdat Brian en zijn nicht Nora een groot, houten huis in het bos ontdekken. Met balkons, torentjes en ramen die schijnbaar willekeurig in de muren geplaatst zijn; het huis lijkt bij een briesje zo te kunnen omvallen. Voor de doldwaze, excentrieke familie die er woont, is het niet alleen een thuis, het is hun kasteel. Ineens is de zomervakantie een stuk spannender. Als ze worden aangevallen door wespen zo groot als frisdrankblikjes, slaat hun nieuwe vriend Cosmo, die nooit naar school hoeft, de wespen weg met een tennisracket. Ze gaan met zijn drieën op een queeste door het kasteel op zoek naar oom Kingsley, die daar al een jaar lang verdwaald is. En dan is er ook nog een krankzinnige bureaucraat die van plan is om het gevaarlijke vervallen oude huis neer te halen met een sloopkogel.

Informatie over het boek
Keir Graff - Het luciferkasteel
Van Holkema & Warendorf 2017
Bladzijden: 256
Vertaald door Esther Ottens
Leeftijd: 10+
Genre: detective

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Waar kan ik het boek kopen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Mijn samenvatting

Het had de perfecte vakantie moeten worden. Ik zou gaan kamperen, forten bouwen, avonturen beleven en het winnende doelpunt scoren in het grote voetbaltoernooi voor onder de 12 van New England. En als ik al die dingen niet deed bleef ik laat op met mijn vrienden, at ik net zo veel ongezonde troep als ik wilde en deed ik ook verder precies waar ik zin in had, tot ik in september weer naar school moest. Het werd supervet: de aller-, allerleukste vakantie óóit.
Maar nee, ik belandde een paar staten verderop in het gat Balen.
Ik maak geen grapje. Het heet er echt zo. En het is er echt zo.
Hoe kon dat gebeuren?
Dat vroeg ik me op weg naar het vliegveld ook af – én in het vliegtuig en tijdens de autorit naar het huis van oom Gerry, die eigenlijk net buiten Balen woont, dus officieel is het maar bijna Balen. Ik vroeg het me pas echt af toen oom Gerry me die middag liet zien hoe ik de educatieve software die hij had ontwikkeld moest gebruiken.
Je raadt het al: dat werd geen vakantie voor mij. (blz. 7)

Brian dacht dat hij een leuke vakantie zou hebben, maar dat viel tegen. Toen hij op zijn laatste dag van school thuiskwam kwam hij in een chaotische toestand terecht. Zijn vader is astronoom en hij mocht onverwachts naar de Zuidpool om daar gebruik te maken van een van de krachtigste telescopen ter wereld. Brian mocht niet mee. Hij mag zijn vakantie doorbrengen bij oom Gerry en tante Jenny en zijn nichtje Nora. Oom Gerry ontwikkelt educatieve software en Brian en Nora mogen deze software voor hem testen. Elke dag zitten ze met hun drieën in oom Gerrys kantoor. Verschrikkelijk! Als ze eindelijk vrij hebben wil Brian voetballen, maar Nora houdt niet van voetballen. Ze schrijft liever verhalen. Brian gaat dan maar alleen in de tuin voetballen. Dan verdwijnt zijn bal over de schutting. Brian gaat er achteraan en komt bij een bos. Hij gaat op onderzoek uit en komt enge dieren tegen. Als hij weer terug is bij het huis van zijn oom en tante vraagt hij Nora naar het bos. Ze zegt dat ze daar nog nooit geweest is, want het is verboden gebied. Brian haalt haar over om de volgende dag op onderzoek uit te gaan.

Een paar minuten later kwamen we bij de bosrand en keken we uit over een ondiep dal. Nora slaakte een kreetje. ‘Wat is dát?’ Ik zag hetzelfde als zij, maar ik wist niet wat ik moest zeggen.
Beneden stond het raarste huis dat ik ooit had gezien. Eerst wist ik niet eens of het wel en huis wás. Het bestond helemaal uit hout en had allerlei onderdelen die huizen meestal hebben, maar het was niet opgebouwd zoals een huis meestal is opgebouwd. En het was gigántisch. Het was wel zes of zeven verdiepingen, maar dat was moeilijk precies te zeggen, want de ramen leken er lukraak in te zijn gezet en je zag niet waar de ene verdieping begon en de andere ophield. De ene kant was heel hoog, de andere kant heel laag, en aan de andere kant leek het huis eindeloos door te gaan. Er zaten ook balkons en bogen en grote en kleine torens aan, en nog andere dingen waarvan ik niet eens wist hoe ik ze moest noemen. Het was net een kasteel, maar dan zoals een kleuter het had kunnen tekenen.
Nee, het was net een kasteel zoals een kleuter het had kunnen bouwen. (blz. 42)

In dit bijzondere huis blijkt Cosmo te wonen, een jongen van hun leeftijd. Hij woont hier met zijn ooms. Het blijkt een vreemde familie te zijn. Ook het huis is erg bijzonder. Brian vindt een stapel ongeopende brieven. Hij leest er eentje en er blijkt slecht nieuws in te staan.

Het was tijd voor het slechte nieuws. Ik zette mijn voet op de bal, haalde de brief uit mijn zak en gaf hem aan Nora.
Onder het lezen kneep ze zo hard in het papier dat ze er allemaal vouwen in maakte. ‘Wat erg!’ zei ze. ‘Waar moeten ze dan wonen?’
‘We moeten Cosmo waarschuwen. We moeten deze brief zelf gaan bezorgen, zodat hij hem ook echt leest en het aan zijn ooms vertelt.’
‘Maar hoe? We mogen niet naar hem toe.’
Ik haalde diep adem. ‘Luister, Nora. Ik weet dat je je liever aan de regels houdt, maar soms moet je gehoorzaam zijn en soms niet. Het Luciferkasteel wordt geslóópt en ze hebben geen idee dat het gaat gebeuren.’
‘Ze hadden hun post open moeten maken.’
‘Ja.’
Ze dacht even na. ‘Maar stel dat we het ze vertellen, wat dan? Volgens deze brief is het al te laat!’
‘Dat weet ik ook niet. Maar we moeten ze waarschuwen. Het is hun huis. Als we hiervoor tegen oom Gerry’s regels in moeten gaan en weer straf krijgen, dan heb ik dat er wel voor over,’ zei ik. ‘En misschien moet jij niet alleen over avonturen schrijven, maar er zelf ook eens een beleven.’ (blz. 95)

Hoe gaan ze dit nieuws aan Cosmo en zijn ooms vertellen? Kunnen ze een manier vinden om te voorkomen dat het Luciferkasteel gesloopt wordt?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, grappig, spannend, verrassend
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersonen zijn Brian, Nora en Cosmo
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil het luciferkasteel graag zien
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
Nu
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in het dorpje Balen
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een grappig avonturenverhaal
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Nee
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website