Ton Theunis – De verrader van Elmhudde (De witchworld-legenden 2)

geplaatst in: ★★☆☆☆, 12+, recensie, recensieboek | 0

Ton Theunis – De verrader van Elmhudde (De witchworld-legenden 2)

Elaine van Berlichem heeft een vreselijk offer moeten brengen om haar vader en haar vrienden te redden uit de handen van een meedogenloze vrouw. Daardoor valt ze zelf ten prooi aan een onzalig lot. Ontsnappen lijkt onmogelijk. Haar vrienden gaan tot het uiterste om haar te bevrijden, maar is ieders motief wel zo oprecht? En wat heeft de trol Toerio op zijn geweten dat iedereen hem zo vreselijk haat? Tijdens de zoektocht naar Elaines redding blijkt al snel dat ook anderen belangen hebben die door haar aanwezigheid in het gedrang komen. Om haar heen wordt een web van hele leugens en halve waarheden gesponnen, waarmee Elaine opnieuw in levensgevaarlijke situaties belandt.

Informatie over het boek
Ton Theunis - De verrader van Elmhudde
Serie: De Witchworld-legenden #2
De Kring 2017
Bladzijden: 384
Leeftijd: 12+
Genre: geschiedenis, sprookjes

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Waar kan ik het boek kopen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Mijn samenvatting

Elaine zat op een bankje en peuzelde met trage happen een appel weg tot alleen het klokhuis nog over was.
‘Wat doe je?’ vroeg Ivar, terwijl hij naar de grote tafel liep en ook een appel van een schaal nam.
‘Ik denk na.’ Ze zuchtte diep en staarde uit het torenvenster. Tot in de verste verte zag ze bomen, behalve recht voor zich. Daar kringelde rook uit de minuscule schoorsteentjes van de stad Almeria, mijlenver verwijderd maar goed te zien.
‘Wil je weg? Naar buiten?’
‘En in een hoopje as veranderen, zoals mijn voorgangster?’
Ze schudde haar hoofd. ‘Ik wil alleen maar weten waar ik ben. Of liever, wie ik ben.’
Hij trok een serieus gezicht. ‘In het kasteel van de zwarte vrouw, maar je bent en blijft voor mij Elaine van Berlichem, dat weet je best.’
‘Dat is heel lief, maar niet waar en dat weet jij best.’ Ze wees op haar eigen gezicht. ‘Kijk naar me. Kijk goed naar me. Het licht is uit dit oog. Ik heb een litteken over mijn gezicht. Ik zie eruit als een monster.’
Hij bestudeerde haar gezicht alsof hij het voor het eerst zag en nam toen een hap uit zijn appel.
‘Lekker ding,’ zei hij toen.
Nijdig smeet ze het klokhuis naar zijn hoofd, maar hij ontweek het met een schaterlach. (blz. 7)

Aan het einde van het vorige week versloeg Elaine de zwarte vrouw. Daarbij heeft ze wat eigenschappen van de vrouw overgenomen. Ze kan het kasteel niet verlaten, want daglicht zal haar vernietigen. Elaine vindt het vreselijk. Ze heeft geen idee wat ze nu moet doen. Het kasteel zit vol raadsels. Zo laat Toerio, de trol, haar zien waar het eten vandaan komt.

Een groot zwaard met een zwartleren gevest lag te blinken op een houten tafelblad en ernaast lag een inktzwart schild.
Ze strekte haar hand uit om het gevest beet te pakken, maar Toerio legde zijn hand op haar arm.
‘Wacht nog, Elenne. Niets is hier wat het lijkt. Eerst meer uitzoeken, want we willen niet nog meer onheil.’
Ze luisterde met tegenzin en draaide zich om.
Op een tafel midden in de zaal stonden schalen met appels en peren, kannen met melk, wijn en bier maar ook planken vol gebraden vlees en vers gebakken brood.
Alleen de geur al vertelde Elaine dat dit echt eten was. Tot nu toe hadden ze in het kasteel alleen nog maar voedsel aangetroffen dat verpulverde op het moment dat je het aanraakte.
‘Waar komt dit vandaan? Wie maakt dit? Jij?’
‘Nee. Toerio weet het niet, maar het antwoord moet daar zijn.’
Ze volgde zijn uitgestoken wijsvinger en hield even haar adem in. Op een zware houten lessenaar lag een opengeslagen boek. Het was duimen dik met een bruine leren omslag. Uiterst voorzichtig, alsof het boek haar opeens zou kunnen bespringen, kwam Elaine dichterbij en ging toen achter de lessenaar staan.
De pagina’s waren beschreven met een priegelig klein schrift en ze kneep haar witte oog dicht om scherper te kunnen zien. Het hielp niet. Ze boog zich voorover. De letters bleven onleesbaar en het handschrift was niet te ontwarren.
‘Onmogelijk,’ zei ze geërgerd en kwam overeind. (blz. 11)

Het boek lijkt belangrijk, maar Elaine kan het niet lezen. Maar als ze haar ene oog dichtknijpt kan ze de letters opeens wel lezen. Het blijkt alleen een onbekende taal te zijn. Ze heeft hulp nodig. De enige persoon waarvan ze denkt dat die haar kan helpen is Semalion. Hij is een wijze man die in de stad Almeria woont. Ivar biedt aan om hem te gaan zoeken. Onderweg komt Ivar een groepje kleine mannen tegen.

‘Wie ben je?’ vroeg Ivar daarom. ‘Hoe komt het dat je mijn taal spreekt?’
‘Een kwestie van beschaving, heer ridder. Almerianen spreken elke taal van lieden die in de stad wonen. Almeriaans, Trols, Nurks, Noords en Zuids.’
‘En wat doe je hier?’
‘En met welk recht stelt u die vraag?’ antwoordde het mannetje brutaal. ‘Ik kan u immers hetzelfde vragen? Waarom zou ik u antwoorden, vreemde van Zuider dan Zuid?’
‘Omdat ik meer recht op een antwoord heb dan jij.’
Het mannetje stak hooghartig zijn kin omhoog. ‘Meer recht dan ik? En wie denkt u dan wel dat u…?’
Dat parmantige irriteerde Ivar. Daar moest direct een eind aan komen.
‘Een bode van de zwarte vrouw,’ zei hij vals. ‘En daarom wordt mij door niemand een antwoord geweigerd. Of wil je persoonlijk kennis met haar maken, worm?’
Het mannetje kreeg de tijd niet om die vraag te beantwoorden. Met een snelle beweging trok Ivar zijn dolk uit zijn riem en hield de punt onder de neus van het kereltje, terwijl hij het aan de haren naar zich toe trok.
‘Dus ik stel hier de vragen,’ beet Ivar hem toe. ‘Bovendien heb ik het fatsoen gehad om je te bevrijden uit je benarde situatie in die boom. Dus geef mij antwoord als je niet liever mijn meesteres te spreken wilt krijgen: wie ben je?’ (blz. 24)

Hij dwingt deze mannen om hem naar Almeria te brengen. Ze komen ongezien in de stad, maar als ze in een kroeg komen trekt Ivar de aandacht. Hij wordt gevangen genomen en opgesloten. Hoe kan hij nu contact opnemen met Semalion? Lukt het Elaine ondertussen om de taal in het boek te ontcijferen?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★☆☆☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik heb al andere boeken uit dezelfde serie gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, saai
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersonen zijn Elaine en Ivar
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Nee, ik wil niemand ontmoeten
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
In het verleden (vroeger)
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af op meerdere plekken, zoals het kasteel waar Elaine woont, het eiland Nurks, de stad Almeria
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een avontuurlijk verhaal
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit is het tweede deel uit een trilogie. Ik vond Ivar een ontzettend irritant personage. Door hem wilde ik eigenlijk rond bladzijde 50 al stoppen met het lezen. Ik ben doorgegaan, maar het trage verhaal en Ivar zorgden ervoor dat ik me halverwege het boek realiseerde dat ik niet geïnteresseerd was om tot het einde door te lezen. Het eerste boek vond ik vele malen beter dan dit boek
Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik wil het boek niet nog een keer lezen

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur.org, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie

Onzinreacties en spam worden natuurlijk niet geplaatst... Je e-mailadres wordt niet zichtbaar op de website