Caja Cazemier & Martine Letterie – Made by Indira

Terra houdt van shoppen. Al haar geld gaat op aan nieuwe kleding, en als ze die goedkoop kan scoren, is dat natuurlijk top! De Indiase Indira is geronseld om in een spinnerij te gaan werken. Zo hoopt ze de schulden van haar familie af te kunnen lossen. Maar de mooie beloften van de fabriek blijken allemaal leugens te zijn geweest. Bij een reis naar India ontdekt Terra dat er een heel verhaal zit achter de kleren die ze koopt. Een verhaal dat niet zo mooi is…

Boekinformatie
Schrijver: Caja Cazemier, Martine Letterie
Titel: Made by Indira
Uitgeverij: Ploegsma
Jaartal: 2018
Bladzijden: 224
ISBN: 9789021677026
Genre: sociaal/politiek verhaal
Leeftijd: 12+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is een (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via één van deze linkjes (bol.com, libris, bazarow) en ondersteun mijn website. Liever een luisterboek? Kijk dan op storytel, luisterbieb, luisterrijk of bol.com. Of leen het (e-)boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
Dit boek kun je lezen via e-boek bieb (NL) || storytel
ikvindlezenleuk knop andere recensies lezen

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Met haar hand strijkt Terra langs de hangers met jurken en vesten die van klein naar groot naast elkaar aan de rekken hangen. Af en toe pakt ze er een uit om beter te bekijken.
Ze vindt het altijd heerlijk om even binnen te lopen bij haar favoriete winkels. Ze koopt niet eens altijd iets, maar gewoon kijken wat er hangt en snuffelen bij de accessoires maakt op vrijdagmiddag haar hoofd zo lekker leeg na een hele week school
Hé, dit is een leuke jurk! Zal ze die toch gaan passen? Dan heeft ze alvast wat nieuws als haar moeder straks jarig is. Terra houdt de jurk voor zich en haar blik vliegt al vooruit naar het volgende rek. Er moet natuurlijk een vestje bij. Met een kritische blik checkt ze de hele winkel. Welk vestje combineert het beste?
Dan loopt ze langs stapels met jeans. Kijk nou, ze hebben donkerpaarse! Ze heeft helemaal geen broek nodig, maar deze kan ze toch echt niet laten liggen: zo’n kleur zie je niet vaak, en voor die prijs… Dat is toch geen geld?!
Op weg naar de pashokjes komt ze voorbij de T-shirtjes. Drie euro! Ze zoekt en haalt er een shirtje met stipjes uit. Perfect bij het nieuwe vest!
Ze neemt de tijd om te passen, rekent af, en daarna gaat ze toch ook nog even bij de kledingwinkels ernaast naar binnen voor ze naar huis fietst. Ook gaat ze de drogist in. (blz. 7)

Terra is 15 jaar en dol op winkelen. Als ze enthousiast thuis komt blijkt haar tante Willemijn op bezoek te zijn. Indira laat haar nieuwe aankopen zien. Haar moeder is niet blij dat ze weer kleren heeft gekocht. Ze vertelt dat de kleren zo goedkoop zijn omdat de mensen die ze maken te weinig loon krijgen. Indira gaat boos naar haar kamer. Even later klopt Willemijn op haar deur…

Willemijn glimlacht geheimzinnig. ‘Je weet toch dat ik voor Mondiaal FNV werk?’
Terra knippert even met haar ogen. Ja, dat weet ze, en ook dat Willemijn regelmatig op reis moet om te praten met vakbonden in andere landen.
‘Wij vinden,’ gaat Willemijn verder, ‘dat iedereen in de wereld recht heeft op goed en veilig werk met een loon waar je van kunt leven. Wij steunen vakbonden in het buitenland en helpen ze op te komen voor de arbeiders. Nou ga ik binnenkort naar India en ineens dacht ik… Misschien vind je het iets om mee te gaan? Je kunt wat van India zien, en… Ik kan je laten zien waar en door wie de kleding gemaakt wordt die hier in de winkel hangt. Zou je dat willen?’ (blz. 13)

Ondertussen in India…

Hun stapel hout is net zo groot als die van de buren. Indira stoot haar zusje Parvati aan en knikt ernaar. ‘Dat hebben we goed gedaan!’
Parvati haalt verlegen de schouders op, terwijl ze haar vlecht om haar vingers draait, maar intussen glimt ze van trots. Het hout dat ze hebben verzameld ligt op het erfje voor hun huis, het middelste van een rijtje van drie onder de neemboom. ‘Jij had op tijd bedacht om de koeienpoep te verzamelen en te drogen. Daardoor brandt ons vuur straks het beste van het dorp!’
Indira slaat even haar arm om haar tengere zusje en drukt haar tegen zich aan. Ze heeft haar al lang niet meer zo blij gezien. Parvati is pas tien jaar, vijf jaar jonger dan zijzelf, maar ze maakt zich zorgen als een volwassene. (blz. 16)

Indira is 15 jaar en gaat naar school. Haar oudste zus Angeli is 17 en gaat binnenkort trouwen. Hun vader heeft een lening afgesloten voor Angelis bruidsschat. Een paar dagen later is hij verdwenen… Indira en haar familie heeft het zwaar. Ze hebben weinig geld. Op een dag komt haar beste vriendin Gamladewi met een foldertje van een spinnerij. Daar zoeken ze werknemers. Iedereen krijgt daar een eigen kamer en elke dag warm eten, de werktijden zijn goed en het salaris ook.

Indira leest de folder nog eens van begin tot einde, omdat ze zeker wil weten of ze het niet verkeerd begrepen heeft. Er zit een steentje in haar linkerchappal, maar ze neemt de tijd niet om het eruit te vegen. Haar hart bonst in haar keel. Deze baan bij de spinnerij zou het begin van de oplossing van al hun problemen kunnen zijn. Als ze het goed leest, heeft ze haar salaris niet nodig, dus kan daarmee de schuld aan oom Dabir worden afbetaald en de bonus zou voor haar eigen bruidsschat gebruikt kunnen worden.
Ze zal met school moeten stoppen, maar heeft ze een andere keus? Als zij gaat werken, kan Ravi volgend jaar studeren en zal hij later zo veel verdienen dat hij voor hen allemaal kan zorgen. Het is maar voor drie jaar en daarna heeft ze een naaiopleiding gevolgd, kan ze met computers omgaan… Niet trouwen en dokter of juf worden, dat zijn kinderdromen, maar dit kan écht.
‘Ga jij ook?’ vraagt ze haar vriendin als ze de folder opnieuw gelezen heeft.
‘Nee.’ Gamladewi schudt haar hoofd. ‘Mijn moeder wil me niet kwijt. Ik ben haar enige dochter.’
Indira knikt. Gamladewi heeft immers vier broers.
‘Als het even kan, wil ik mijn school afmaken,’ gaat haar vriendin verder. ‘Dat wil ama ook, zo lang duurt het niet meer. In juni beginnen we al aan ons laatste jaar. Het allerliefst zou ik daarna willen studeren. Maar apa kreeg andere ideeën toen hij deze folder zag. Volgens hem kan ik beter gaan werken in de fabriek waar onze buurvrouw werkt. Die gaat elke dag om zeven uur ‘s ochtends met een bus naar de fabriek, en om negen uur ‘s avonds is ze weer thuis. Dat zou jij ook kunnen doen, maar in die fabriek krijg je niet zo’n bonus na drie jaar!’ (blz. 41)

Een paar dagen later zit Indira in een busje met 9 andere meisjes, op weg naar de spinnerij. Ze vindt het niet leuk om haar moeder zussen en broer achter te laten. Maar ze vindt het fijn dat ze een kans heeft om te zorgen dat ze minder arm worden. De reis duurt uren…

In de late middagzon schieten de palmbomen voorbij, in de verte ziet ze de bergen. De spinnerij is veel verder weg dan ze ooit had kunnen denken. Ze zijn vast nog niet in de buurt, want er is hier nergens een dorp of stad te bekennen.
Ze heeft dit nog niet gedacht, of het busje mindert vaart en rijdt recht op een ijzeren hek in een hoge witte muur af. De chaueffeur remt, toetert en springt uit de auto terwijl hij de motor laat draaien. Het hek gaat open op een kier waarin een man in unifrom verschijnt. Wat is dit? De spinnerij? Het lijkt meer op een zwaarbewaakte gevangenis… Wat er na de lange autorit nog over is van Indira’s opwinding verdwijnt nu helemaal en er komt een zwaar gevoel in haar buik voor terug.
Nadat hun chauffeur met de man in uniform heeft gesproken, gaat het hek open. De chauffeur stapt weer in het busje en rijdt de tien meisjes de poort door. Achter hen wordt het ijzeren hek weer hermetisch gesloten, door een tweede man in uniform. Ineens ziet Indira de tekst van de folder haarscherp voor zich: ‘Onze bewakers zullen je vriendelijk behandelen.’ Daarin zat de angel. Waarom heeft ze dat thuis niet bedacht? Waarom heeft een spinnerij in hemelsnaam bewakers nodig? In één keer is alle hoop die Indira op een mooie toekomst had verdwenen. (blz. 62)

Hoe zal het leven in de spinnerij voor Indira zijn? Hoe zal Terra het vinden om naar India te gaan? Hoe vindt ze het om leeftijdsgenoten te zien werken?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
realistisch, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersonen zijn Terra en Indira
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil Indira ontmoeten en zien hoe zij leeft
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
Nu
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich in het begin af in Nederland en later in India
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Dit boek laat zien waarom je niet altijd de goedkoopste kleren moet kopen. Het laat je nadenken over hoe jouw kleren zijn gemaakt
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Iedereen zou dit boek moeten lezen en dan na te denken over hoe je met kleding omgaat. Achterin het boek staan tips over het kopen van ‘betere’ kleding
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Tip

Op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Zoek via Google of hij/zij een eigen website heeft. Je kunt ook kijken op de website van de uitgeverij of op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest

Geef een reactie