Anna Woltz – Alaska (6e recensie)

geplaatst in: ★★★★☆, 10+, recensie, voorleesfragment | 0

Anna Woltz – Alaska (6e recensie)

Op de eerste dag van het schooljaar weet Sven het zeker: hij moet een briljante stunt uithalen. Anders is hij meteen die zielige jongen uit 1b. Parker wil juist onzichtbaar zijn. Ze heeft net de ergste zomer van haar leven achter de rug en vertrouwt niemand meer. Dan ontdekt ze dat Alaska, de hond die eerst van háár was, nu bij Sven woont – als zijn hulphond. Overdag wil Parker niks te maken hebben met Sven, dus er zit maar één ding op. Als ze Alaska ooit nog wil zien, moet dat ’s nachts.

Over het boek
Anna Woltz - Alaska
Querido 2016
192 bladzijden
Leeftijd: 10+
Genre: dierenverhaal

Koop dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is in een (kinder)boekwinkel. Als je online wilt kopen kun je dat doen via de linkjes hieronder. Dan krijg ik daar een percentage van en ondersteun je mijn website. Voor jou blijft de prijs hetzelfde! Alvast bedankt!
bol.com, bruna

 

Meer informatie
Zijn er meer recensies over dit boek? Heeft dit boek een prijs gewonnen? Kan ik het boek als e-boek bij de bieb lenen? Kijk hier voor een antwoord op deze vragen.

 

Voorleesfragment

 

 

Mijn samenvatting

Dit is het plan voor vandaag: in de eerste vijf uur iets zó briljants doen, dat de hele school meteen weet wie ik ben. Ze moeten me kennen, voordat ze over me horen.
Ik heb geen idee hoe ik het ga doen. Natuurlijk wil ik niet meteen op dag één van school gestuurd worden. Maar het moet groot zijn.
Als ik niks doe, dan ben ik binnen een week die zielige jongen uit 1b. De jongen die elke dag door zijn vader naar school wordt gebracht en door zijn moeder wordt opgehaald. Die nooit alleen mag zijn. Die gast met zo’n horloge dat om de paar uur piept omdat er weer medicijnen in gegooid moeten worden.
Dat ga ik niet laten gebeuren. (blz. 7)

Sven heeft zijn eerste schooldag op een nieuwe school. Hij wil graag dat zijn medeleerlingen hem leuk vinden. Daarom wil hij opvallen op zijn eerste dag.

Nog één lange straat, dan ben ik er. Mijn adem gaat snel, mijn zwarte jurkje flappert in de wind. Wanneer ik langs een man met een hond fiets, doe ik even mijn ogen dicht. Minder dan een seconde, maar dat is lang genoeg om Alaska voor me te zien.
Ik mis haar al vier maanden, dus overdag voelt het bijna normaal dat ze er niet is. Ik ben gewend aan het hondvormige gat in ons huis. Ik weet dat ik niet meer voorzichtig hoef te zijn met de deur, elke deken met witte haren is allang in de was geweest.
Maar ‘s nachts droom ik over haar. Soms is ze gewond en ren ik door donkere straten naar een helverlicht dierenziekenhuis van zevenentachtig verdiepingen hoog. En soms – en dat is nog veel erger – is ze er gewoon. Dan ligt ze naast me op de bank en aai ik de zachte stoppelharen op haar snuit. Rustig, omdat ik weet dat we daar nog duizend keer zullen zitten.
En dan word ik wakker en is het leeg. (blz. 8)

Parker heeft ook haar eerste schooldag. Ze heeft besloten om gewoon zichzelf te zijn en zich niets aan te trekken van de adviezen die websites geven over de eerste schooldag in de brugklas. Ze mist haar hond Alaska. Deze zomer bleek dat een van haar broertjes allergisch was en Alaska moest dus weg. Ze is terechtgekomen bij een hulphondorganisatie en zal inmiddels bij een gezin wonen.

Sven en Parker zitten bij elkaar in de klas, in 1b. Aan het einde van de dag hebben ze mentoruur. Sven krijgt een epilepsieaanval. Iedereen schrikt ervan.

Hoppenbrouwers kijkt naar mij. ‘Leg je het zelf uit?’
Ik knik. Als ik nu zielig ga lopen doen, dan ben ik de rest van het jaar de gehandicapte. Ik kijk naar een wesp die niet snapt hoe het open raam werkt. Hij blijft zich te pletter vliegen tegen het glas.
En dan vertel ik het dus. Dat ik epilepsie heb.
Ik heb een kolossale hekel aan dat woord. Als er een sport was die epilepsie heette, dan zou ik echt nooit van mijn leven op epilepsie gaan.
Maar dit kies je niet.
Een jaar geleden begon het. Zomaar, uit het niets. Ik kreeg kortsluiting in mijn hoofd. Mijn hersencellen schoten te veel signalen af. Als je in het wilde weg op het toetsenbord van een computer ramt, dan loopt het ding vast. Nou, elke keer dat mijn hersens te veel vonken afvuren, loop ík vast. (blz. 26)

Sven is vandaag opgevallen, maar niet op de manier waarop hij dat wilde. Hij is ontzettend bang dat hij vanaf nu bekend zal staan als ‘die zielige jongen’. Zijn moeder haalt hem op van school en heeft zijn hulphond bij zich. Als Parker vanuit de school de hulphond ziet schrikt ze. Het is Alaska… En Sven heeft helemaal geen aandacht voor de hond, hij aait haar niet eens.

Ik weet nu precies wat er moet gebeuren. Ik ga Alaska ontvoeren.
Mijn voeten trappen zo hard ze kunnen, de zon brandt op mijn hoofd. Ik zou bang moeten zijn, want mijn moeder staat in de winkel en sluitingstijd komt steeds dichterbij. Mijn schaduwvader heeft voor het eerst mijn broertjes uit school gehaald en overal zijn mensen op straat die zichzelf willen zijn.
Maar vandaag ben ik niet bang; ik ben boos. De afgelopen vier maanden, als ik Alaska miste, kon ik tenminste nog denken: ze is hulphond geworden. Ze maakt het leven van een gehandicapt kind nu makkelijker. Dat voelt een beetje als je lievelingsknuffel aan een dakloos kind geven. Of al je zakgeld doneren aan mensen die net een orkaan hebben overleefd.
Maar nu weet ik dus hoe het zit. Nooit van mijn leven zou ik ook maar één cent of mijn allerstomste knuffel aan Sven Beekman geven. En toch heeft hij Alaska. Hij aaide haar niet eens toen ze daar kwispelend op hem stond te wachten. Hij verdient haar niet. (blz. 36)

Gaat Parker echt Alaska ontvoeren? Hoe gaat ze dat doen? Wat gaat ze dan met Alaska doen? Wat zal Sven ervan vinden?

 

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Zelf gekocht
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, realistisch, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Parker
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil Alaska ontmoeten en haar knuffelen
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
Nu
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in de stad waar Parker woont
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een zielig maar ook mooi verhaal over twee jongeren en een hulphond
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Nee
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

 

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein
Succes!

Geef een reactie