Caja Cazemier – Knalhard (1e recensie)

Als Ties na een avondje stappen zomaar op straat in elkaar wordt geslagen, verandert alles. Zijn letsel geneest wel weer, maar zijn zelfvertrouwen heeft een enorme deuk opgelopen. Hij schaamt zich zo dat hem dit overkomen is, dat hij er met niemand over wil praten. Ook niet met zijn vriendin Amarins, die zich meer en meer buitengesloten voelt...

Boekinformatie
Schrijver: Caja Cazemier
Titel: Knalhard
Uitgeverij: Ploegsma
Jaartal: 2010
Bladzijden: 202
ISBN: 9789021668697
Genre: psychologisch verhaal
Leeftijd: 12+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Het verhaal in het kort

Oké, daar gaat-ie dan.
Vandaag is het 21 december maar die avond in november… Toen… We gingen… Nee. Op een avond… Nee. Na het feest… Shit. Tering. Klote. ROTZAKKEN.
Ik moet schrijven, zie ze. Schrijven. Ik? Slachtofferhulp. Ik? Janken als een meid. Ik? Dagboeken zijn voor meisjes en mietjes. Ik ben een jongen! En dit is mij overkomen??
Een antwoord op de vraag wie ik ben, is gemakkelijker. Ties, aangenaam, 16 jaar, dus yes! mijn ouders kunnen er niets meer van zeggen als ik drink. Ik ben 1.80 m lang, 75 kg zwaar, heb donker haar en grijze ogen. Een vader, een moeder, twee broers. Melle is het huis al uit (wauw!), met Riemer kan ik nog elke dag ruziemaken. School: Lely College 4-havo. (blz. 5)

Ties is 16 jaar. Justin is zijn beste vriend en Amarins is zijn vriendin. Met z’n vieren, met Jenna (vriendin van Amarins en vriendinnetje van Justin) gaan ze regelmatig stappen. Zo zijn ze op een zaterdagavond onderweg naar een shoarmatent na afloop van een feest. Amarins is al naar huis. De overige drie jongeren hebben honger en willen wat eten voordat ze naar huis gaan.

‘En wie is er dan aan de beurt?’ De man achter de balie keek Ties aan.
Ties wilde zijn mond opendoen, maar opzij van hem werd geroepen: ‘Hé, wij waren aan de beurt!’
Er stond een groep van hun leeftijd. Een van de jongens keek Ties doordringend aan. Hij had behoorlijk last van acne, zag Ties. zielig. Maar was het hun beurt? Ties wist het eigenlijk niet goed, maar Justin wel: ‘Niet! Jullie dringen voor!’
‘Klopt,’ viel Ties zijn vriend bij. ‘We kwamen eerder binnen.’ Geen flauw idee of dat zo was, hij had niet goed opgelet.
‘Welnee, man, wij zijn,’ zei de jongen weer.
‘Ja, komt er nog wat van?’ vroeg de verkoper en hij zwaaide met zijn vleesmes.
De jongen riep zijn bestelling zeker net wat harer, want hij werd nu als eerste geholpen. Ze waren met een hele groep, dus dat ging wel even duren.
Ties keek naar hen. Zij droegen ook spijkerbroeken en zwarte jacks, en sommigen hadden ook hun capuchon over het hoofd getrokken, maar op de een of andere manier zagen ze er toch anders uit, vond Ties. Ze hadden bredere schouders en ze zetten hun benen iets wijder uit elkaar dan hijzelf altijd deed. De jongens keken terug. Nee, niet waar, ze keken naar Jenna. Een van hen, een kale, floot naar haar.
Justin maakte zich lang, waarop Jenna aan zijn mouw trok. ‘Niet doen!’ siste ze. (blz. 18)

Als ze hun eten op hebben gaan Ties, Justin en Jenna weer richting huis. Ze gaan naar het straatje waar hun fietsen staan.

Ik ging onderuit. Ik had het absoluut niet aan zien komen. Ineens waren ze er en lag ik op de grond. Eén tel eerder had ik ze niet gezien en niet gehoord. Ze moeten ons gevolgd zijn, maar we maakte te veel lawaai om dat te merken, zo veel lol hadden we alweer op de terugweg. Als Justin en Jenna mij er niet over verteld hadden, zou ik niet eens weten of ze met veel of met weinig waren geweest, en wie ze waren. Al had ik dat eigenlijk wel kunnen raden.
Ik deed mijn ogen dicht en maakte me klein. Knieën opgetrokken, ronde rug. Ik heb mijn handen om mijn hoofd geslagen met mijn ellebogen tegen elkaar aan voor mijn gezicht. Om zo mijn hoofd te beschermen.
Ik was bang.
Ik was in paniek.
Ik dacht: waarom komt niemand voor me op?
Ik dacht: waar is Justin?
In die korte tijd dacht ik eigenlijk heel veel. Ongelooflijk dat je op zo’n moment nog van alles kunt denken. Gek genoeg voelde ik geen pijn, nog niet. (blz. 23)

Ties wil niet naar het ziekenhuis, maar naar huis. Justin en Jenna helpen hem thuis te komen. Alles doet hem pijn en Ties is blij als hij thuis is. De volgende ochtend voelt hij zich ellendig. Zijn ouders schrikken zich lam als hij de keuken in komt lopen. Ze willen dat hij naar de dokter gaat, maar dat wil Ties niet. Hij wil gewoon vergeten wat er is gebeurd. Wat is er precies gebeurd? Waarom hebben Justin en Jenna hem niet geholpen? Hoe zal Amarins reageren als ze hoort wat er is gebeurd? Kan Ties doorgaan met zijn leven alsof er niets is gebeurd?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gewonnen bij Caja Cazemier via Facebook
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
realistisch, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Ties, een jongen van 16 jaar
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Nee, ik denk dat ik niemand wil ontmoeten
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
Nu
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in de plaats waar Ties woont
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een realistisch en zielig verhaal over de gevolgen van zinloos geweld
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Nee
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Geef een antwoord