Jacques Vriens – Niet thuis

geplaatst in: ★★★★☆, 10+, recensie | 1
Jacques Vriens – Niet thuis

Hannah woont niet thuis, maar in een leefgroep van zeven kinderen. Allemaal hebben ze hun eigen bijzondere verhaal. Ze kunnen het niet altijd goed met elkaar vinden, maar als het erop aankomt, laten ze elkaar niet in de steek.  Dan vangt Hannah een geheim gesprek op tussen de groepsleiders. Er moet bezuinigd worden in de jeugdzorg en dat heeft ingrijpende gevolgen. Zodra de kinderen erachter komen wat er aan de hand is, verzinnen ze samen een spannend en gewaagd plan.

Boekinformatie
Schrijver: Jacques Vriens
Titel: Niet thuis
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf
Jaartal: 2017
Bladzijden: 128
Leeftijd: 10+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com | eboek (bieb NL)
Klik hier voor meer informatie over dit boek en alle recensies

Mijn samenvatting

De groepsleiding dacht dat ik niks in de gaten had, toch wist ik bijna zeker dat er iets stoms ging gebeuren. Alleen had ik nog niet ontdekt wat.
We deden verstoppertje in het donker omdat Rosalie jarig was. Ik zat net verstopt in de keuken, ingeklemd tussen de grote voorraadkast en de muur, toen ik de stem van Marieke hoorde. We hadden vier groepsleiders en zij was de aardigste. De deur naar het kantoortje naast de keuken stond open. ‘Dat kun je echt niet doen,’ zei Marieke, ‘dat heb ik je vorige week al gezegd. Je moet dit eerst met de kinderen bespreken. Je mag ze hier niet buiten houden.’
Marieke probeerde zachtjes te praten, toch kon je aan alles horen dat ze boos was. ‘Nee, de kinderen weten nog niets, maar als jij hiermee doorgaat, vertel ik het ze wel! Dag Jan!’
Daarna leek het net of Marieke huilde en ik dacht: Jan, wie is dat ook alweer? Ineens wist ik het: Jan Reimers is de baas van ons groepshuis en van vijf andere huizen. Hij ziet eruit als een echte directeur in een net pak met een dikke bril op zijn neus. Heel af en toe komt hij langs bij ons in De Haven en dan praat hij vooral met de groepsleiding. (blz. 5)

Hannah is 12 jaar en ze woont in een groepshuis, De Haven. Haar ouders zijn gescheiden en maakte ook daarna nog veel ruzie. Voor Hannah was het beter om een tijdje ergens anders te gaan wonen. Maar nu heeft ze gehoord dat de leiding een geheim voor de kinderen heeft. Ze besluit om dit te vertellen aan Julius. Julius is het oudste kind in De Haven, hij is 16 jaar.

Weet je wat bij ons in huis het moeilijkste was? Als je écht een geheim aan iemand wilde vertellen, dan lukte dat bijna nooit.
Er waren altijd wel een paar oren in de buurt die alles hoorden, want je was bijna nooit alleen.
Ik had die woensdagavond nog geprobeerd met mevrouw Lies te kletsen om uit te vinden wat zijn nou precies wit. Dat mislukte, want Rosalie was de hele tijd bij haar in de keuken. Die vond het altijd leuk om mee te helpen met koken.
De enige plek waar je wel eens een geheim kon vertellen, was op je kamer. Het was alleen stom dat je het altijd tegen de groepsleiding moest zeggen, als er iemand bij je op bezoek kwam. En wanneer dat te lang duurde, konden ze het niet laten om aan te kloppen en even om een hoekje te kijken om slijmerig te vragen ‘of alles goed was.’
Volgens Rosalie kwam het allemaal omdat een paar jaar geleden een stel grote kinderen hadden liggen vrijen op hun kamer. ‘Ze waren daarna zelfs in verwachting, nou ja die meid dan,’ vertelde Rosalie.
Toen ik het later aan Marieke vroeg, kon die zich er niks van herinneren. ‘Dat was vast voor mijn tijd,’ antwoordde ze. ‘Rosalie verzint trouwens wel meer spannende verhalen die niet kloppen.’ Dat was waar, want Rosalie zei ook dat er ooit een meisje verliefd was geworden op iemand van de leiding. ‘Het was helaas een onbeantwoorde liefde,’ vertelde Rosalie met een snik in haar stem, ‘en ze is van het dak gesprongen. Dood!’ Ook daar wist Marieke niks van. (blz. 25)

‘s Avonds laat sluipt Hannah naar de slaapkamer van Julius. Er zijn nog een paar andere oudere kinderen aanwezig. Ze vertelt wat ze heeft gehoord. De kinderen besluiten hun best te doen om uit te zoeken wat er aan de hand is. Een paar dagen later komen ze er achter…

Toen we die vrijdagmiddag uit school kwamen, zat de hele groepsleiding samen met directeur Jan Reimers en mevrouw Lies ons op te wachten om de grote tafel. ‘Fijn dat jullie thuis zijn,’ riep Reimers opgewekt van achter zijn dikke bril, ‘kom er gauw bij zitten. We moeten iets belangrijks met jullie bespreken.’
Het klonk alsof we al jaren dikke vrienden waren. Dat had ons moeten waarschuwen dat achter het valse glimlachje ‘het verraad schuilging’, zoals Matthijs later zei.
De rest van groepsleiding was niet niet zo vrolijk. Marieke staarde somber voor zich uit; Kirsten durfde on sniet aan te kijken; Ludo beet op zijn nagels en Mandy keek heel treurig. Ik moest denken aan mijn oma’s begrafenis, waar iedereen er ook zo bij zat.
Mevrouw Lies probeerde de moed erin te houden en schonk drinken in en deelde koekjes uit.
Reimers begon een verhaal waar we de helft van snapten. Het ging erover dat steden en dorpen tegenwoordig zelf hun eigen jeugdzorg moeten regelen. En vooral dat er bezuinigd moest worden. ‘Daarom zullen we moeten bekijken welke goede oplossingen we voor jullie vinden.’ Daarna zei hij nog iets ingewikkelds over het stichtingsbestuur dat de baas is over alle huizen en dat dit ook de definitieve beslissing moest nemen.
We snapten er eerlijk gezegd niet veel van, totdat Julius vroeg: ‘Wilt u gewoon zeggen dat de tent hier dichtgaat?’
‘Nou…’ begon Reimers, ‘we gaan een en ander bekijken en oplossingen…’
Marieke onderbrak hem: ‘Ja, De Haven gaat dicht.’
Het leek net of met één ruk het grote praatkleed in de speelkamer onder ons vandaan getrokken werd. (blz. 33)

Niemand van de kinderen wil weg bij De Haven. Ze gaan op zoek naar een manier om hier te kunnen blijven wonen. Zal het ze lukken om de leiding ervan te overtuigen dat De Haven niet dicht mag?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
grappig, spannend, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt?
Nee
Wat vind je van de illustraties? Passen ze bij het verhaal?
n.v.t.
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Hannah
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil Hannah ontmoeten, en de rest van de kinderen in het groepshuis. Dan wil ik graag het vakantiehuisje zien
In welke tijd speelt het verhaal zich af?
Nu
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich vooral af in het groepshuis waar Hannah woont
Waarom moeten anderen dit boek lezen?
Het is een zielig en ook spannend verhaal over kinderen in een groepshuis
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit boek is een kerntitel voor de Kinderboekenweek 2018
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest

Geef een reactie