Christine Charliers – In de ban van de wolf (In de ban van de wolf 1)

Christine Charliers – In de ban van de wolf (In de ban van de wolf 1)

De veertienjarige Esther woont in een saai dorpje in de Pyreneeën en leidt een doodnormaal leven. Ze heeft een bijbaantje in de supermarkt, helpt haar moeder in het huishouden en wil met haar vriendinnen naar een feestje. Maar aan dat zorgeloze leventje komt een einde ... Op een avond, als Esther alleen thuis is, dringen drie mannen het huis binnen en vallen haar aan. Ze spuiten een vreemde vloeistof in haar nek en bedreigen haar. Voor Esther weet wat er gebeurt, zijn ze weer verdwenen. De volgende dag is alles anders. Esthers lichaam lijkt niet meer hetzelfde. Ze wordt sterker en sneller, en haar zintuigen zijn hypergevoelig - maar ze is niet veilig. De drie mannen maken jacht op haar ... Wat willen ze in hemelsnaam?

Informatie over het boek
Schrijver: Christine Charliers
Titel: In de ban van de wolf
Serie: In de ban van de wolf #1
Uitgeverij: Clavis
Jaartal: 2015
Bladzijden: 300
Genre: griezelverhaal
Leeftijd: 12+
Bekijk alle recensies en meer informatie over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...

Mijn samenvatting

Licht gekraak op de trap. De zintuigen van de jongen staan onmiddellijk op scherp. Hij luistert aandachtig, maar het is terug stil. Weer klinkt er gekraak. Deze keer maar een heel licht geknars van het hout. Hij staat op van zijn bureau. Hij loopt naar de slaapkamerdeur en wil de klink vastnemen. Een seconde later slaat de deur met een smak in zijn gezicht. Hij grijpt met beide handen naar zijn voorhoofd. Onmiddellijk wordt hij bij de keel gegrepen.
Het is dezelfde man als twee weken geleden. Een van de drie. In zijn linkerhand heeft de kerel een wapen met een demper erop, dat hij op het hoofd van de jongen richt. De man knijpt zijn keel dicht, waardoor de jongen naar lucht snakt en het bijna zwart wordt voor zijn ogen. Hij stribbelt tegen om los te komen, maar het is nutteloos. De man is veel sterker.
‘Meekomen!’
De jongen loopt voor de man uit de trap af naar de woonkamer, terwijl de twee andere indringers zijn ouders en zusje boven wekken en naar beneden sleuren. De jongen wist dat de drie mannen terug zouden komen. Ze hadden het gezegd. Maar hij kon niets doen. Ze dreigden zijn zusje en ouders te vermoorden als hij ook maar één woord vertelde van wat er gebeurd was. Zijn ouders en zusje worden in de zetel geduwd met een vuurwapen met demper vlak bij hun hoofden.
(blz. 7)

Deze jongen moet voor de ogen van zijn ouders en zusje veranderen in een wolf. Daarna worden zij doodgeschoten. De wolf vlucht weg van het huis… Komen we er in het verhaal achter wie deze jongen is?

Esther is 14 jaar en woont met haar ouders in een dorpje in de Pyreneeën, in Spanje. Esther vindt haar leven maar saai, want ze mag van haar ouders niet naar feestjes. Ze zijn bang dat haar iets zal overkomen. Op een avond is Esther alleen thuis en er wordt op de deur geklopt…

Er wordt op de deur geklopt en ik haast me op mijn blote voeten naar beneden. Meteen heb ik spijt dat ik mijn pantoffels niet aanheb. De vloer is ijskoud. Ik ben toch een beetje achterdochtig en overleg heel kort met mezelf of ik wel open zal doen. Ik doe het toch, en word onmiddellijk bij de haren gegrepen door de brede gespierde man die zichzelf binnenlaat. Hij duwt me hardhandig naar achteren. De twee andere mannen volgen en sluiten de deur. Ik schreeuw het uit, maar mijn gil wordt gesmoord doordat de man zijn hand over mijn mond legt. Mijn hartslag gaat een versnelling hoger.
‘Stop daarmee!’
Hij haalt zijn hand van mijn mond en ik schreeuw het weer uit in de hoop dat iemand mij kan horen, maar mijn gil wordt opnieuw gesmoord.
‘Ik zei, stop ermee!’
Hij neemt me steviger bij mijn haar en trekt mijn hoofd naar achteren. Zijn ogen lijken uit te puilen.
‘Er is niemand die je kan horen, dus stop met gillen of het gaat pijn doen! Begrepen?’
Ik reageer niet, maar staar verstijfd in zijn koude blauwe ogen. De twee andere mannen lopen naar de keuken.
‘Ik vraag het niet nog eens, Esther.’
Hij kent mijn naam.
Ik knik. Hij haalt zijn hand van mijn mond af. (blz. 17)

Esther probeert te ontsnappen, maar dat lukt niet. De mannen houden haar vast en ze krijgt iets ingespoten. Dat doet ontzettend pijn. Daarna krijgt ze een verdoving waar ze slaperig van wordt. Ze krijgt een chip in haar hals. De leider waarschuwt haar om niets tegen anderen te vertellen, want dan komen ze terug om haar ouders te vermoorden. Als de mannen weer weg zijn voelt Esther zich ellendig, alsof ze erg ziek is. Als haar ouders weer thuis komen vertelt ze hen niets over wat er deze avond is gebeurd. Ze zegt dat ze zich ziek voelt, wat ook zo is, en blijft de komende dagen in bed. Na een paar dagen voelt ze zich beter en wil ze een eindje wandelen.

Ik loop de deur uit richting het bos en zet mijn mp3-speler op. Een liedje van Taylor Swift dreunt in mijn oren. Ik loop door het bos en geniet van de natuur. Op een tak zit een merel te zingen, zie ik, maar ik hoor hem niet. De zon schijnt. Ik voel met welbehagen de warmte die ze uitstraalt. Ondanks dat het begin januari is, is het een mooie dag en niet te koud. Ik zet het op een lopen. Ik wil rennen. Na een paar meter versnel ik mijn pas en ontwijk behendig struiken. Ik ren tussen de bomen door. Het gevoel is heerlijk. Ik versnel nog wat en spring over een omgevallen boen.
Wat ik aan het doen ben, is niet normaal, besef ik ineens. Ik stop met rennen en begin te piekeren wat de man mij geïnjecteerd zou hebben. Tot nu toe is er nog niets veranderd, buiten dan dat ik ziek ben geweest en plots sneller kan lopen. Ik tast nog eens met mijn vingers in mijn nek en voel het kleine ovale ding zitten. Zou ik er iets van zeggen tegen mijn ouders? Er is ook nog de brandplek op mijn arm. Ik trek mijn mouw omhoog om te zien hoe het met de wond gesteld is. Tot mijn verbazing is hij verdwenen. Ik til mijn andere mouw op om te kijken of ik me misschien vergist heb van arm, hoewel ik zeker weet dat het rechts staat. Daar is ook niets te zien. Hoe kan een brandwond van tweede graad in nog geen drie dagen tijd genezen zijn? Ik begrijp er niets van. (blz. 29)

Esther heeft geen idee wat er met haar aan de hand is, maar het wordt steeds erger. Ze blijkt na een paar dagen veel beter te kunnen zien en te horen. Na een paar dagen komen de drie mannen weer langs. Deze keer is haar moeder wel thuis, maar die wordt vastgebonden. De mannen willen dat ze verandert, maar Esther snapt niet wat ze bedoelen. Als Esther niet doet wat ze zeggen schieten ze haar moeder neer. Esther raakt in paniek. Zodra ze kan ontsnappen rent ze hard het bos in. De mannen komen achter haar aan, maar het lukt. Uiteindelijk wordt ze door Hector gevonden. Hij is een vriend van de familie en neemt haar mee naar zijn huis.

Hector zucht. Ik kijk door het raam en zie de bomen voorbijflitsen. Wanneer hij de zandweg op draait, dringt de geur van de twee paarden mijn neusgaten binnen. Mijn zintuigen zetten zich op scherp. Ik staar naar de hals van de dieren, driehonderd meter verderop, precies wetend waar ik moet toeslaan. de geur is heerlijk.
Hector stopt de wagen. ‘Esther?’
Hij neemt mijn hand, maar ik reageer er niet op. Ik wil achter de paarden aan en grijp naar de deurklink, maar Hector vergrendelt snel de auto.
‘Esther! Kijk naar mij.’ Hector draait mijn gezicht naar zich toe. ‘Mijn god! Je ogen!’
Mijn ogen? Ik doe de zonneklep naar beneden en staar in de spiegel. Ik schrik van het beeld dat ik zie. Het blauwgrijze rond mijn pupil heeft nu een gouden kleur. Ik hoor de paarden hinniken. Ze zijn duidelijk in paniek.
‘Esther? Probeer je te concentreren op iets anders.’
Ik duw mijn handen tegen mijn ogen om mijn zicht uit te schakelen en trek mijn knieën op. Zo wieg ik heen en weer, wachtend tot het overgaat. Maar het gaat niet voorbij, het wordt steeds moeilijker om het onder controle te krijgen.
‘Rijd maar verder.’ Ik knijp mijn neus dicht.
‘Zeker van?’
‘Ja, ik heb honger. Ik moet iets eten.’
Hector rijd verder naar het chalet. Ik loop naar binnen, gooi mijn rugzak neer in de gang en snel naar de koelkast. Ik zie dat Hector steak heeft uitgezet. Hij staat vlak achter me.
‘Zal ik het eten maken?’ vraagt hij.
‘Nee, ik zal het wel maken.’
Ik vecht nog steeds tegen de geur van de paarden en moet moeite doem om me te concentreren. (blz. 85)

Wat is er met Esther aan de hand? Wat hebben de drie mannen met haar gedaan? Waarom blijven ze haar achtervolgen? Kan Hector haar blijven beschermen?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, romantisch, spannend, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
Nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Esther is 14 jaar en woont met haar ouders in Spanje
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Nee, ik wil niemand ontmoeten
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in de Pyreneeën in Spanje en in België
Wat vind je leuk aan dit boek?
Ik vind het leuk dat je samen met Esther ontdekt wat er met haar gebeurt, en hoe ze verandert
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
Ik vind het zielig voor Esther dat dit met haar gebeurt
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit is het eerste deel van een trilogie. Het is een erg spannend verhaal en ik ben benieuwd hoe het verhaal in het tweede boek verder gaat
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor iedereen vanaf 12 jaar die houdt van spannende verhalen waarin wolven voorkomen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

Dit vind je misschien ook leuk om te lezen

Geef een reactie