Anna van Praag – Een heel bijzonder meisje

geplaatst in: ★★★★☆, 15+, recensie | 0
Anna van Praag – Een heel bijzonder meisje

Ze noemen zichzelf Casa Nostra en ze hebben hun eigen vakantie-eiland in Italië. Een groep succesvolle mensen die samen werken en feesten, verbonden door één vrouw: de mooie, onbetwiste leidster Sofía. Alicia is elf als haar ouders zich aansluiten en vanaf dat moment begint haar dubbelleven. Onder de allesomvattende vleugels van Sofía leert ze de liefde kennen en het leven vieren - alles één groot avontuur. Dat er af en toe ook onverklaarbare en zelfs gevaarlijke dingen gebeuren bij Casa Nostra neemt ze voor lief. Totdat haar wonderland van de ene dag op de andere ophoudt te bestaan. Alicia vindt zichzelf terug tussen de brokstukken van haar eerder nog zo perfecte leven. In haar gedachten schrijft ze Sofía een lange brief die de vorm aanneemt van een droomachtige stroom van herinneringen.

Informatie over het boek
Schrijver: Anna van Praag
Titel: Een heel bijzonder meisje
Uitgeverij: Lemniscaat
Jaartal: 2015
Bladzijden: 142
Genre: zonder genre
Leeftijd: 15+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com
Wil je meer informatie weten over dit boek (bv. of er een film van is) en recensies lezen? Wil je dit boek toevoegen aan jouw wil-ik-lezen-lijst? Klik dan op de oranje knop

Meer informatie & recensies over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Je loopt zomaar de zee in.
Wij staan allemaal op het strand en zien je langzaam één worden met het water en het rood-goud-oranje van de ondergaande zon.
Er is nog steeds die muziek. Grote, dramatische muziek uit de enorme speakers op het strand.
Ik hoor en zie alles heel scherp. En ik voel: de adem van de machtige bergen achter me, het zachte zeezand onder mijn voeten. Alle mensen om me heen als een beschermend leger van engelen dat kijkt en kijkt naar dat ene figuurtje. Nu komt de zee tot aan je short, nu waaiert je blouse uit in het water. Je bent zo klein – en tegelijkertijd ben je de hele zee en de lucht.
Tony is de eerste die jou durft te volgen, samen met Luca. Omdat je hun moeder bent, natuurlijk. Eerst lopen ze nog voorzichtig, bijna plechtig, maar dan duiken ze met veel gespetter achter je aan.
Alsof dat het teken was, beginnen we nu allemaal te lopen, te rennen. Bijna niemand neemt de moeite zijn kleren uit te doen. Het water is een lauw en zout bad waar we allemaal samen in rond spetteren als blije baby’s in een reusachtige moederbuik. Jou zie ik niet meer, maar ik weet dat je er bent.
Ik lach, heel hard. De vakantie is begonnen. (blz. 7)

Alicia is 9 jaar en samen met haar ouders en broertje en zusje op vakantie in Italië. Ze zijn op een vakantie-eiland van de organisatie Casa Nostra. De leider hiervan is Sofia, een mooie en charismatische vrouw. De grote mensen praten veel en de kinderen spelen. Elke zomer gaan ze weer naar ditzelfde eiland. Als Alicia 11 jaar is ontmoet ze May en ze worden beste vriendinnen.

‘So this is Simons daughter,’ zeg je die zomer dat ik elf ben. Je kijkt me aan met vuur in je ogen. Ben je een heks? Misschien, maar dan wel een goeie, dat weet ik als ik terug durf te kijken. Grote mensen kijken nooit op deze manier naar een kind: zo lang en serieus. Alsof je écht wilt weten wie ik ben. Alicia, zeg ik in mijn hoofd, en je lacht een beetje.
‘Alicia,’ zeg ik hardop.
Alles is zo groot. De zwembaden en de skatebaan. De eetzaal waar iedereen elke dag zit, met de staff en jou aan het hoofd. Het ‘kinderhotel’ waar ik een kamer heb.
‘Durf je dat, zo in je eentje slapen?; vraagt mama.
‘Juist leuk,’ zeg ik en papa lacht en zegt dat het vijf minuten lopen is naar het hotel waar papa en mama zelf zitten met mijn broertje en zusje.
het kinderhotel heeft een draaideur en daarnaast staat een tafel met een grote vaas erop. Mama legt er een zak toffees naast met een briefje erbij: Welcome! From Alicia (room 17). Ik weet niet precies of ik dat leuk vind of eigenlijk een beetje gek, maar dan ligt het er al.
En het werkt: niet veel later staat er een meisje voor de deur met een toffee in haar mond.
‘Ik ben May,’ zegt ze. Ze praat een beetje raar. ‘Mijn vader is Nederlands,’ legt ze uit, ‘maar die zie ik bijna nooit. Ik woon in Amerika bij mijn moeder, die zit ook in de staff. Ze zei dat we wel vriendinnen kunnen worden.’ Als ze lacht heeft ze kuiltjes in allebei haar wangen.
‘Je moeder?’
‘Beatrice. De beste vriendin van Sofia.’
‘Beatrice is toch die mooie blonde vrouw?’ Ik wijs op Mays haar; ze is zelf ook erg blond.
‘Jouw haar is langer.’
Ik moet het wel vragen. ‘Dus je kent Luca ook?’
‘Tuurlijk ken ik Luca. Ik ben wel eens zijn vriendinnetje geweest.’
‘Echt?’ Ik doe de deur van mijn kamer wijd open en May stapt naar binnen. (blz. 12)

De hele zomer doen Alicia en May alles samen. Door de volwassenen wordt er veel gepraat en gefeest. Nu Alicia 11 jaar is mag ze ook bij de praatbijeenkomsten aanwezig zijn. Mensen vertellen hier aan de aanwezige volwassenen over hun problemen. Sofia luistert naar hen en troost wanneer dat nodig is. Alicia is onder de indruk van Sofia. Op de feesten wordt veel gedanst en gedronken. Aan het einde van deze vakantie krijgt Alicias vader van Sofia de opdracht om een Nederlandse vestiging van dit vakantie-eiland op te zetten. Alicia moet op Engelse les en zodra ze goed genoeg Engels kan praten en verstaan mag ze bij de Nederlandse editie van de jeugdclub. Tony, een van de zonen van Sofia, zal deze jeugdclub leiden.

Het opstijgen voelt als scheuren. De lucht versplintert, terwijl het vliegtuig onverbiddelijk stijgt en stijgt, dwars door alle barrières, mijn herinneringen jammerlijk met zich mee sleurend als vliegers in de regen. De tranen lopen als douchestralen over mijn wang. Ik knijp mijn ogen dicht om me schrap te zetten tegen de pijn, echte schrapende pijn net onder mijn hart. Het licht uit, de zon weg…
Lucht en leegte.
Vooruitgeschoven flarden in mijn hoofd van een Nederland dat regenachtig is en altijd grijs. Stomme onzindingen op school, feesten die geen feesten zijn, altijd en overal saai gepraat, niets wat echt leuk is of belangrijk. Hoe kan ik niet bij jou zijn, hoe kan ik leven zonder jou? Wat moet ik dan dóén? Ik wil alleen maar blijven dansen, écht dansen waardoor je alles vergeet – waarom kan dat eigenlijk niet?
Papa zit naast me. Hij kijkt steeds naar me. ‘Gek, hè?’
‘Ik wil niet dat het voorbij is, papa.’
Heeft hij nou ok tranen in zijn ogen? Papa?
‘Je zult zien, als je een paar dagen in Nederland bent, is alles weer fijn en vertrouwd,’ zegt mama achter me. ‘Je eigen kamertje. Je vriendinnen. Je nieuwe school! Ik ben benieuwd of je schoolboeken al zijn aangekomen.’
Als ik nou ergens niet benieuwd naar ben…
Ik klamp me vast aan de plannetjes in mijn hoofd. Ik ga Engels leren en misschien ook wel Italiaans. Ik ga bij de Club! Nog maar elf maanden, en dan is het weer zomer, ik ga de tijd voortduwen. Ik heb foto’s, de muziek, de dingen die jij tegen me zei. Ik ben bijzonder, dat neemt niemand me af. Ik ga alles opschrijven, maak beloftes om de rest van mijn leven elke zomer terug te gaan. Ik ga heel hard groeien. (blz. 54)

De vakantie is nu echt voorbij en Alicia vindt het verschrikkelijk. Alicia weet zeker dat het in Nederland ontzettend saai zijn. Ze neemt zich voor om snel Engels te leren zodat ze bij de jeugdclub kan. Zal de jeugdclub net zo leuk zijn als tijdens de zomervakantie? Zit haar leven vol plezier en feesten? Waarom schrijft Alicia deze lange dagboekbrief aan Sofia? Wat is Casa Nostra eigenlijk voor organisatie?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij tijdens een rondleiding
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, romantisch, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
Nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Alicia, een meisje van 11, is de hoofdpersoon
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Het verhaal maakt me nieuwsgierig naar Sofia, maar ik weet niet of ik haar zou willen ontmoeten. Ik krijg namelijk ook de kriebels van haar…
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af op een eiland in Italië, in Amsterdam en in New York
Wat vind je leuk aan dit boek?
Het is een fascinerend verhaal over Alicia die onderdeel is van een soort sekte. Je leeft mee met haar ervaringen
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
Er is iets met Sofia waardoor ik haar vervelend vindt
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Dit verhaal is gebaseerd op de jeugd van Anna van Praag. Achterin het boek vertelt Anna van Praag iets meer over de achtergrond van dit verhaal.
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor iedereen vanaf een jaar of 14 die houdt van verhalen waarin leeftijdsgenoten de hoofdrol spelen. Verhalen waarin je het gevoel hebt dat het ook over jou zou kunnen gaan
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

Geef een reactie