Laure van den Broeck – Dansen in diep water (1e recensie)

Na een vliegtuigcrash belandt Bess, een meisje van vijftien op een onbewoond eiland, samen met tien andere meisjes. Ze zijn op elkaar aangewezen om te overleven: ze gaan op zoek naar eten en beschutting en bedenken manieren om de aandacht van schepen of vliegtuigen te trekken. Twee meisjes, Rafa en January, werpen zich op als leidsters. Er ontstaat een strijd met verstrekkende gevolgen.

Boekinformatie
Schrijver: Laure van den Broeck
Titel: Dansen in diep water
Uitgeverij: Lannoo
Jaartal: 2018
Bladzijden: 304
ISBN: 9789401452519
Genre: psychologisch verhaal, thriller
Leeftijd: 12+
knop meer info over boek

Mening over het boek

Recensie van Katrien (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Ik heb het boek niet zelf uitgekozen, Andere mensen zeiden dat het een leuk boek is, Ik las in de inleiding die Laure Van den Broeck bij dit boek schreef dat ze met “Dansen in diep water” een antwoord wilde bieden op de opmerking die William Golding maakte, nadat hij “Heer der vliegen” (1954)had geschreven, over een groep jongens die alleen op een onbewoond eiland strandt, dat hij dat niet met meisjes zou kunnen doen, want dat zij anders in elkaar zitten. Ik ken dat boek alleen van titel, maar ik was toch benieuwd of Laure Van den Broeck haar ambitie kon waarmaken, door meneer Golding een antwoord te geven. Dus crasht een vliegtuig met 10 meisjes aan boord op een onbewoond eiland. Het is er heet, en er zijn kliffen. Een schuilhut, en een jungle. Verder niets.
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, interessant, lang, soms griezelig, maar niet op een ongeloofwaardige manier of op een manier die ongeloofwaardig is.
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nvt
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
Een groep van tien meisjes, met een leeftijd die ergens tussen het zesde middelbaar en hoger onderwijs in zit, stort neer op een onbewoond eiland. De meisjes beseffen al snel dat ze er het beste van zullen moeten maken. In eerste instantie lukt dat ook, en is het zelfs gezellig. Maar de sfeer kantelt vrij snel. Hoe moet je overleven in hitte, op fruit en water? Als je op elkaars lip zit? Als je denkt dat er in de jungle nog iemand aanwezig is die het op jullie gemunt moet hebben? Wat als mensen ziek zijn?
Wie is de hoofdpersoon?
Het verhaal wordt verteld vanuit het gezichtspunt van Bess, het is voor mij duidelijk dat zij de hoofdpersoon is. Vraag het na het lezen door iemand anders, en misschien zegt die lezer wel dat heel iemand anders de hoofdpersoon is.
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Nee, ik wil niemand ontmoeten. Dat komt omdat ik me heel erg in iedereen kon inleven, over het hoe en waarom ze doen wat ze doen. Ik zou misschien wel iemand op een schip of een vliegtuig willen zijn, en ontdekken dat het eiland dat een stipje is op onze kaart, niet onbewoond is…
Waar speelt het verhaal zich af?
Op een onbewoond eiland. (En nee, dat heeft in dit geval helemaal niks met het vrolijke liedje van Kinderen voor Kinderen te maken)
Wat vind je leuk aan dit boek?
Het boek is erg goed geschreven, en de auteur weet goed hoe ze tien meisjes een eigen karakter moet meegeven. Alles aan dit boek is geloofwaardig, ook al gebeurt er eigenlijk heel weinig in dit boek.
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
Het is natuurlijk niet leuk dat je met de school op uitstap bent, en dat je vliegtuig neerstort.
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Hoewel er weinig tot niets in dit boek gebeurt, staan de personages als huizen, elk op zich. Het is erg geloofwaardig, goedgeschreven. Een vliegtuigcrash is niets sensationeels. Als iedereen overleeft, maar niemand weet waar je bent, dan ben je op jezelf aangewezen. Als vanzelf ontstaat er dynamiek in de groep. Ook snel komen kleine, rottige kanten van sommige personages goed naar voor, en kan je je als lezer, net als andere personages, afvragen waarom iemand die in hetzelfde schuitje als jij zit, namelijk vast op een eiland, zo gemeen doet. Van den Broeck gaat dit niet uitleggen, en laat dit gewoon gebeuren. Dat apprecieer ik in boeken steeds meer: ik hoef niet alles uitgelegd te krijgen. Hm, “Dansen in diep water” mag dan voor sommigen (en dat zou ik zelfs begrijpen, er gebeurt dus ECHT bijna NIKS) saai lijken, ik vond het erg goed! De conclusie lijkt mij dat je een vliegtuigcrash/schipbreuk, ook met meisjes als hoofdpersonen kunt beschrijven/boeiend maken. OK, meneer Golding?
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor veellezers, die niet graag alles uitgelegd willen zien, maar die zelf naar personages willen en kunnen kijken. Voor dit boek denk ik, dat je om alles mee te hebben, best een 14jarige veellezer kunt zijn. Misschien vind je het boek ook goed als je een jongen bent, ook al gaat het over meisjes. (En op een onbewoond eiland is geen plek voor deo, bubbelbaden, en je mobiel doet het daar ook niet.)
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ja, ik wil het boek nog een keer lezen