Christian Antonini – Een brief met vlechtjes

Christian Antonini – Een brief met vlechtjes

Mexico, 1914. Johanna wordt door haar vader op de trein naar Amerika gezet. Niet met een gewoon kaartje, maar verstuurd als brief, met postzegels en al! De reis is lang en barst van de bijzondere ontmoetingen. Want wie houdt er nou niet van brieven, vol van de verhalen en liefde van de afzender? Dan rijdt de trein zo de Mexicaanse revolutie in. Pancho Villa en zijn rebellen nemen de trein over. En dat is het begin van een waanzinnig avontuur waarin vriendschap en trouw centraal staan.

Boekinformatie
Schrijver: Christian Antonini
Titel: Een brief met vlechtjes
Uitgeverij: La Zeta
Jaartal: 2019
Bladzijden: 240
Vertaler: Dorette Zwaans, Rianne Aarts
Genre: avonturenverhaal, geschiedenis
Leeftijd: 10+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com
Wil je meer informatie weten over dit boek (bv. of er een film van is) en recensies lezen? Wil je dit boek toevoegen aan jouw wil-ik-lezen-lijst? Klik dan op de oranje knop

Meer informatie & recensies over dit boek

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

De pick-uptruck reed op volle snelheid door de regenbui, de koplampen doorboorden de donkere onweerslucht.
De bui had Mexico-Stad veranderd in een sombere, dreigende plek. Heel anders dan de kleurige, levendige stad waar Johanna zo veel van was gaan houden. Drie jaar woonde ze nu in de Mexicaanse hoofdstad, sinds ze met haar ouders hier naartoe was verhuisd. Ze had zich altijd veilig gevoeld in dit vrolijke, zonnige land, ook al woedde er een burgeroorlog en was er een Revolutie gaande.
Dat wil zeggen, tot die avond.
Om precies te zijn, ze had nog nooit hoeven te vluchten omdat er iemand achter haar aanzat.
‘Ze zitten ons op de hielen. Hou je hoofd laag!’ waarschuwde haar vader vanuit de bestuurderscabine.
Johanna gehoorzaamde en dook diep weg in de houten kist die in de laadbak stond. Ze lette niet op de regen of het donker. In allerijl had haar vader haar in die kist laten kruipen, nadat hij haar een stel makkelijke, warme kleren had laten aantrekken. Hij had haar donkere haren gekamd en er twee strakke vlechten in gemaakt. Hij had ook een tas kleren ingepakt en er wat te eten ingestopt en daarna had hij haar Miss Petunia, haar pop met het porseleinen gezichtje, in de armen gedrukt.
En dat allemaal door toedoen van een stel mannen die bij hen thuis binnen waren gekomen om hen bang te maken, te bedreigen…
Het vrachtautootje nam een scherpe bocht, zonder af te remmen en Johanna voelde haar hart in haar keel bonzen.Plotseling klonk er vanuit een zijstraat het geronk van eenmotor en sprongen de koplampen van een zwarte auto aan.
Zij waren het! (blz. 9)

Ze zijn bij het treinstation aangekomen. De vader van Johanna maakte een rechthoekig bordje aan haar jast. Daarop staat een adres en er zijn postzegels opgeplakt. Johanna snapt er niets van. Haar vader laat haar als brief versturen…

De wagon was tweeëndertig passen lang. Ongeveer, ze wist het niet helemaal zeker, want telkens als ze naar de overkant liep, moest ze oppassen voor de trillingen van de wielen. Een paar keer was ze in een bocht bijna gevallen, of ze moest een hopje maken doordat de trein hikte. Hij was tien passen breed, maar ook hierover twijfelde ze een beetje.
De vloerplanken waren versleten, de lantaarns wiebelden aan hun haken, het plafond kon wel een lik verf gebruiken. En wat extra spijkers. Kortom, het was geen heel aardige plek om lang te verblijven en Johanna had er al schoon genoeg van. Ze had op haar deken gezeten, gestaan, gelegen en zelfs rondgehuppeld. Ze had geprobeerd ergens op te klimmen om door het raampje naar het landschap te kijken. Veel keus was er niet: de kisten of de pakketten. Maar de kisten waren te zwaar en de pakketten te zacht om erop te kunnen staan.
Er was zelfs niets te lezen. Johanna las heel graag, in haarhuis in Mexico-Stad had ze kasten vol boeken, westerns, detectives, die haar vader na zijn werk meebracht. En ook enge verhalen! Boeken over vampiers en geesten en dappere meisjes, uit Londen of Parijs, die midden in de nacht op de vlucht moesten voor enge wezens met ogen als vuurbollen. Je ging makkelijk helemaal in die verhalen op: de rillingen over je rug voelen lopen en de opluchting als je op de laatste bladzijde was, vond ze het mooist. Veel mensen vonden dat een meisje zulke boeken niet behoorde te kezen, maar haarvader had haar keuze altijd verdedigd. Hij zei dat er geen boeken bestonden die je niet mocht lezen, als ze tenminste goed geschreven waren.
Wat miste ze hem nu. Pas de vorige nacht was ze op reis gegaan en nu al leek het of er een hele wereld zat tussen haar en haar boeken. (blz. 31)

Johanna verveelt zich. Gelukkig raakt ze bevriend met Chico, een loopjongen op de trein. Hij zorgt ervoor dat Johanna hem mag helpen. Samen zorgen ze voor de treinreizigers. De treinreis van Mexico naar Amerika duurt dagen, maar nu Johanna Chico mag helpen gaat de tijd sneller.

Justin liep naar het raam, hij stak zijn arm uit, wijzend naar een punt in de verte vóór de trein. Langs de spoorlijn steeg een stofwolk in de vorm van een champignon van de grond op en veranderde in de lucht in een zwarte kolom die zich zienderogen uitbreidde. Kleine voorwerpen vlogen de lucht in om daarna in woestijnzand neer te regenen. Pling! Ting! Teng! Het waren stukken rails en biels!
‘Stop! Stop alles!’ beval Carbon. ‘Ze hebben de spoorlijn opgeblazen, we moeten stoppen!’De rook trok op. Die had nu de vorm van een soort paraplu, die opsteeg. Op de grond, waar de rails moesten liggen, was een stuk zwarte woestijn te zien. De metalen stangen van de rails waren gebroken of gebogen. De bielzen waren losgeschoten.
Midden in de woestijn stond de trein stil. Vlak voor de breuk in de spoorlijn was Roos tot stilstand gekomen. Ze pufte als een draak in ademnood na een lange vlucht. Een rotsachtige heuvel in de verte blokkeerde het uitzicht.
De passagiers drongen voor de raampjes om te kijken, sommigen schreeuwden en vroegen wat er aan de hand was.
Chico en Domingo kwamen de locomotief binnen.
‘Wat gebeurt er?’ vroeg Domingo.
‘Ik weet het niet zeker, maar ik vrees het ergste,’ zei Carbon. ‘Iemand heeft het spoor opgeblazen.’
Johanna zag hoe Domingo zijn monocle afnam en hem met een zakdoekje schoonveegde. ‘Is het te repareren, denk je?’
De machinist schudde zijn hoofd.
Op dat moment klonken er kreten en schoten.(blz. 81)

Op een dag wordt de trein aangevallen door Pancho Villa en zijn rebellen. Wat gaat er met de trein en zijn passagiers gebeuren? Komt Johanna nog wel in Amerika aan?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen van de uitgeverij om er een recensie over te schrijven
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, spannend, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Johanna
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
ja, ik wil Johanna ontmoeten en meereizen op de trein. Dan wil ik ook de machinist ontmoeten, omdat hij zo liefdevol over zijn trein praat
Waar speelt het verhaal zich af?
het verhaal speelt zich af op een trein van Mexico naar Amerika
Wat vind je leuk aan dit boek?
het is een spannend verhaal over een meisje dat als brief wordt verstuurd door haar vader
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
ik vind het niet leuk dat Johanna alleen op reis moet, en dat haar moeder ziek is
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
Ik denk dat dit boek eerder geschikt is voor iets oudere kinderen kinderen (vanaf 12 jaar)
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Dit is een leuk boek voor kinderen die houden van een spannend en verrassend reisverhaal
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie