Interview met Renée Watson

geplaatst in: interview, nieuws | 0

Op zondag 9 juni, voordat Boekids UP begon, mocht ik Renée Watson interviewen. Haar boek ‘Stukjes van mezelf’ kwam eerder dit jaar uit in een Nederlandse vertaling. We spraken elkaar in haar kleedkamer in theater ‘De regentes’ in Den Haag.

op de foto met Renée Watson

Interview

Hoeveel boeken heb je geschreven?

Dit is mijn vijfde boek, maar het eerste boek dat in het Nederlands is vertaald.

Waarom heb je dit verhaal geschreven?

Ik was vroeger net als Jade. Ik voelde me onzichtbaar. Ik groeide op in wijk waar mensen het niet zo goed hadden. Ik vond het fijn dat er volwassenen waren die me hielpen. Toen ik ouder werd werd ik zelf ook mentor. Met dit verhaal wilde ik de relaties tussen vrouwen laten zien. Ik wilde aan meisjes laten zien hoe vrouwen elkaar kunnen steunen. Ik wilde ook laten zien wat een vriendschap tussen verschillende culturen inhoudt. Laten zien dat er veel overeenkomsten zijn. Ik wilde de personages van mijn verhaal laten zien met hun verschillen en overkomsten.

Ik heb er bewust voor gekozen om geen romantische verhaallijn toe te voegen, zodat de lezer niet wordt afgeleid van de vriendschappen van de personages.

Komt er een vervolgboek over Jade?

Dit wordt mij vaak gevraagd en ik denk dat dat niet hoeft. Jade is op de goede weg en het komt goed met haar.

Ben je met een nieuw boek bezig?

Ja, mijn nieuwe boek gaat over een meisje dat Jasmine heet. Ze heeft veel meer zelfvertrouwen dan Jade. Ik vind het fijn om te schrijven over het leven van meisjes en hoe zij opgroeien. Het boek heet ‘Watch us rise’.

Hield je vroeger van lezen?

Ja, en ik hield van schrijven. Toen ik 9 jaar was schreef ik een verhaal van 20 bladzijden. Ik hou van verhalen vertellen en gedichten schrijven. Een tijd lang gaf ik mensen gedichten als cadeau, omdat ik geen geld had. Ik merkte dat mensen dat een heel leuk cadeau vonden. Zo leerde ik dat woorden kracht hebben. En ik ben blijven schrijven…

Lees je nog steeds?

Ja, maar ik ben selectiever geworden. Ik lees minder voor mijn plezier en meer om me te laten inspireren. Ik lees gedichten wanneer ik verhalen schrijven, en andersom. Ik wil niet het risico lopen dat er een personage uit een verhaal van iemand anders in mijn verhalen sluipt.

Welk personage uit je boeken zou je in het echt willen ontmoeten?

Ik zou Lee Lee en haar geschiedenisleerkracht willen ontmoeten. Deze leerkracht zorgt ervoor dat Lee Lee meer te weten komt over de geschiedenis van haar volk. Lee Lee heeft zo’n sterk karakter.

Hoe lang ben je bezig met een boek?

Dat is bij elk boek anders. Dit boek kostte me 11 versies. In de eerste paar versies werd het verhaal afwisselend verteld door Jade, Maxime en Sam. In de 5e versie besloot ik Maxime er tussenuit te halen en Jade de hoofdpersoon te maken. Het schrijven van een eerste versie gaat meestal vrij snel, maar het herschrijven kost veel tijd.

Weet je van tevoren hoe het verhaal er uit gaat zien?

Ik begin met het schrijven in een dagboek over mijn personages totdat ik het gevoel heb dat ik ze ken. Daarna begin ik met het verhaal. Als ik 100 bladzijden heb geschreven print ik het allemaal uit. Dan lees ik het begin van mijn verhaal en ga ik met post-its op de muur de rest van het verhaal uitwerken. Ik heb van tevoren geen idee wat het einde van het verhaal zal zijn.

Schrijf je elke dag?

Nee, ik schrijf niet elke dag. Ik observeer en luister wel naar mensen en maak aantekeningen. Ik probeer wel om elke dag iets creatiefs te doen.

Heb je bijzondere schrijfgewoonten?

Ik schrijf meestal in het kantoor in mijn appartement in New York. Ik reis veel en daarom werk ik ook vaak in café’s. Ik luister graag naar muziek. Ik maak een playlist die bij het verhaal past zodat ik in de juiste stemming kom. Ik kan niet schrijven zonder muziek.

Wat is de favoriete muziek van Jade?

Jade houdt onder andere van Lauren Hill, Solange, Aretha Franklin. Girl power muziek.

Wat waren jouw favoriete boeken toen je jong was?

Ik hield van de boeken van Maya Angelou, Beverly Cleary, en Judy Blume. Vooral haar boek ‘Are you there God? It’s me Margaret.’ vond ik erg mooi. Het is een mooi en eerlijk verhaal over hoe het is om een meisje te zijn (vertaald in 1975 door Lidi Luursema en uitgegeven door Leopold als ‘Bent u daar, God? Ik ben ‘t, Margaret). Daarnaast las ik de gedichten van Langston Hughes.

Lees je recensies over je boeken?

Ik google niet op mijn naam, maar ik lees wel de recensies die mijn redacteur mij mailt. Ik probeer mijn steeds mijn beste verhaal te schrijven en niet te denken aan wat mensen er van vinden.

Wat doe je als je niet schrijft?

Dan breng ik tijd door met mijn familie en speel ik met mijn nichtjes. Ik vind het heerlijk om te brunchen met vrienden en bij te kletsen. Ik vind het fijn om mensen om me heen te hebben.

Over Renée Watson

Meer informatie over Renée Watson en haar boeken vind je op haar website. Recensies over haar boeken op Ikvindlezenleuk vind je hier.


  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie