Hay van den Munckhof – Alya

Hay van den Munckhof – Alya

In het islamitische Cordoba van het jaar 842 beheerst Alya de talen van alle omliggende landen. Dankzij Oncha, haar slavin uit Navarra, spreekt zij zelfs het Frankisch van de koninkrijken in het noorden. Als dat de emir ter ore komt, blijkt Alya's gave niet alleen een zegen te zijn. Zeer tegen de zin van haar vader stuurt de emir Alya als tolk mee met een gezantschap naar het christelijke Navarra. Dat wordt het begin van een barre tocht, die Alya dwars door het negende-eeuwse Europa voert.

Boekinformatie
Schrijver: Hay van den Munckhof
Titel: Alya.
Uitgeverij: Mozaïek
Jaartal: 2018
Bladzijden: 240
Genre: geschiedenis
Leeftijd: 18+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
bol.com
Klik hier voor meer informatie over dit boek en alle recensies

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Er is iets met vader. Ik merk het aan zijn zwijgen tijdens de maaltijd en aan de manier waarop hij naar me kijkt. Hij maakt zich zorgen, zorgen om mij. Waarom?
Ik ben er zeker van dat vader tevreden is over mijn vorderingen. Het Berbers en het Grieks van de Byzantijnen beheers ik intussen zo goed dat geen enkele woordspeling me ontgaat. Ik spreek het bijna net zo snel als het Arabisch van Al Andalus. Alleen de taal van de christenen uit de gebieden ten noorden van de Tajo en Ebro blijf ik lastig vinden. Gelukkig komt Oncha, mijn persoonlijke slavin, uit het verre Navarra. Langzaam maar zeker leer ik zo ook haar taal.
Helaas is Oncha om de een of andere reden bang voor me, hoezeer ik ook mijn best doe om het meisje op haar gemak te stellen. In plaats van normaal te praten, zoals ik het van haar verlang, mompelt ze maar wat. Oncha moest eens weten hoeveel geluk ze heeft dat uitgerekend vader haar kocht en niet iemand als oom Murad. Ze is mooi, welgevormd en helblond, iets waar veel mannen in Qurtuba – de emir voorop – dol op zijn. Ik heb Oncha een keer gevraagd om haar goudgele lokken naast mijn zwarte krullen te houden. Het contrast kon werkelijk niet groter zijn. Oncha gehoorzaamde me, maar het ging niet van harte. Haar gezicht bleef strak en uitdrukkingsloos, ook al glimlachte ik nog zo vriendelijk naar haar. (blz. 13)

Het verhaal begint in het jaar 842. Alya is veertien jaar en woont samen met haar vader in Cordoba. Haar vader werkt voor de emir, op het paleis. Hij heeft een belangrijke boodschap voor Alya.

Na wat een eeuwigheid lijkt, kijkt vader op. ‘Je gaat op reis, Alya,’ zegt hij, ‘en dat is mijn schuld.’
Op reis? Waarom dan? Dat is wel het allerlaatste wat ik had verwacht. En hoezo, vaders schuld?
‘Ik heb een vreselijke fout gemaakt,’ begint hij, ‘een fout die ik misschien nooit meer goed kan maken. Ik heb met de emir over jou gesproken.’
Mijn hoofd tolt. Waarom in Allahs naam zou dat erg zijn?
‘Met de emir heb ik de laatste jaren nooit over iets anders dan de normale staatszaken gesproken,’ gaat vader verder. ‘Tot een aantal dagen geleden. Toen begon hij vragen over jou te stellen. Ik was verrast, maar kon niets anders doen dan eerlijk antwoord geven. Iemand moet de emir over jouw gave verteld hebben, Alya. Hij vroeg er nadrukkelijk naar.’
Mijn gave… ben ik dan zo bijzonder? Daar heb ik nooit bij stilgestaan. Over welke gave zou de emir iets gehoord hebben?
‘Alya,’ zegt vader, ‘je weet hoe ik, als iemand van eenvoudige komaf, toch de eerste hofmeester van de emir kon worden.’
Ik knik. ‘Omdat u waarschijnlijk de enige man in Qurtuba bent die de talen van bijna alle landen rondom Al Andalus spreekt en schrijft. U kunt gezanten uit al die landen ontvangen en met hen overleggen. Dat hoorde de emir en daarom koos hij u.’
‘Niet zo bescheiden, Alya. Je weet heel goed dat je me in de meeste van die talen intussen de baas bent.’
‘Misschien,’ antwoord ik, ‘maar is dat echt zo belangrijk?’
‘Abd al-Rahman vindt van wel. Nu hij gehoord heeft dat je mijn talent op zijn minst evenaart, wil hij jou met een gezantschap naar Navarra sturen om met de koning te onderhandelen over een mogelijk bondgenootschap.’
Met stomheid geslagen kijk ik vader aan. Navarra… dat is het land van Oncha! Dankzij Ibn Rushad, de historiograaf die ons regelmatig bezoekt om vader te adviseren en mij te onderwijzen, weet ik waar Navarra ligt. (blz. 15)

Alya schrikt van deze mededeling. Op reis? Met een gezelschap in opdracht van de emir? Maar ze is een meisje? Alya en haar vader kunnen dit verzoek niet weigeren. Een paar weken later vertrekt het gezelschap richting Navarra. Onderweg worden ze aangevallen en Alya wordt gevangen genomen. Oncha heeft kunnen vluchten.

Lange tijd achter elkaar machteloos voortrijden zonder met iemand te kunnen praten, heeft één voordeel. Het geeft me tijd om mijn gedachten te ordenen. Om te beginnen concentreer ik me op de vraag waar we zijn en waar we naartoe gaan. Het is ongeveer halverwege de middag en de zon staat schuin achter ons. Dan gaan we dus niet naar het noordwesten, waar Pamplona ligt, maar recht naar het oosten, in de richting van de zee. Welk land ligt daar en naar welke stad zijn we op weg? Dat kan alleen maar Barcelona zijn, in naam behorend tot het Frankische rijk, maar volgens Ibn Rushad het domein van rovers en smokkelaars die meer aan hun eigen belangen denken dan aan die van hun koningen in het verre noorden.
Als we ’s avonds eindelijk halt houden, vlak voordat een donkerrode zon onder de westelijke horizon verdwijnt, zijn niet alleen mijn krachten maar ook mijn gedachten uitgeput. Ik besef niet langer wat er gebeurt als dezelfde jongen van die middag het touw om mijn handen losknoopt, me van mijn paard helpt en een waterzak aanreikt. Of hij dat in opdracht van de aanvoerder of uit vriendelijkheid doet, weet ik niet en het interesseert me ook niet. Werktuiglijk raap ik het stuk brood op dat hij me toewerpt. Ik verslind het gulzig, alsof ik nooit meer iets beters te eten zal krijgen. (blz. 78)

Wat gaat er met Alya gebeuren? En met de rest van het gezelschap? Zal ze ooit weer terug komen in Cordoba, bij haar vader?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
als recensieboek gekregen van de schrijver
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, ontroerend, spannend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
Nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Alya
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
nee
Waar speelt het verhaal zich af?
het verhaal begint in Spanje (in de 9e eeuw) en daarna in andere Europese landen
Wat vind je leuk aan dit boek?
het is een spannend en fascinerend verhaal over een meisje dat mee op reis mag met een onderhandelingsmissie
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
ik vind het niet leuk dat ze ontvoerd wordt
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
dit is het eerste deel van een serie van twee boeken over Alya
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Dit is een leuk boek voor jongeren vanaf 15 jaar die houden van geschiedenisverhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen

Recensies

Heb jij dit boek gelezen? Of een ander leuk boek? Klik op de oranje knop en vul het vragenformulier in
Dat is alles wat jij hoeft te doen om een recensie te schrijven...


Schrijf zelf een recensie

Tip

Ben je op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Daarnaast vind je meer informatie op de websites van de uitgeverijen en op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest, Literatuurplein

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie