Ik doe mee aan de blogtournee voor De jongen op het dak, het nieuwe boek van Aline Sax. Sassafras De Bruyn heeft hier de illustraties voor gemaakt. Ik heb haar via de mail geïnterviewd.

foto van Sassafras De Bruyn

Interview

Deze week kwam er een nieuw boek uit met jouw illustraties? Vind je dat spannend?

Enorm! Het is heel spannend om voor het eerst te zien hoe de illustraties uitkomen in boekvorm. Natuurlijk weet ik vooraf welk formaat het boek zal hebben en zo, maar toch is het elke keer weer een tikkeltje anders dan in mijn verbeelding. Het is heerlijk om voor het eerst de kaft te zien, het papier binnenin te voelen (daar zijn grote verschillen in), die verse boekgeur op te snuiven, te zien hoe de kleuren uitkomen, te zien hoe dik het boek is en hoe zwaar het in de hand ligt. Plots heeft al dat werk een concreet gezicht. Een magisch moment. Alles komt samen.

Waar ben je op dit moment mee bezig?

Zoals steeds, met duizend-en-één projecten. Ik werk aan maar liefst vier boeken dit jaar. Ik illustreer twee poëziebundels (een voor volwassenen en een voor kinderen), één non-fictieboek voor volwassenen en een verhalenbundel die ik niet enkel illustreer maar ook zelf schrijf. Dat laatste is een uitdaging van formaat waar ik ontzettend enthousiast over ben. Naast boeken maken ben ik ook bezig met kleinere projecten, zoals illustreren voor Kinder- en Jeugdtheater Kopergietery. En de gaatjes die dag nog vrij zijn vul ik met het geven van lezingen en workshops. Lekker druk!

Hoe gaat het illustreren van een verhaal in zijn werk? Wanneer krijg je het verhaal te lezen? Werk je samen met de schrijver?

Voor dit boek had de auteur, Aline Sax, me al gecontacteerd voor er een uitgeverij in het spel was. Ze had een prachtig verhaal geschreven en dacht dat mijn stijl er mooi bij zou aansluiten. Dat had ze juist gedacht. Ik was meteen verkocht. Samen hebben we aangeklopt bij uitgeverij De Eenhoorn, die ook erg enthousiast was. Bij sommige boeken gaat het andersom: de uitgeverij heeft een idee voor een boek en klopt aan bij een auteur en illustrator. Of soms is het de illustrator die iets voorstelt. Ik heb alle verschillende manieren al meegemaakt.

Het manuscript was ongeveer rond toen ik begon te illustreren. Toch is er vaak nog een wisselwerking, en laat de auteur zich ook beïnvloeden door de illustrator. Sommige dingen worden dan aangepast aan de illustraties, zodat een mooi, compact geheel ontstaat waarbij tekst en beeld mekaar versterken zonder mekaar letterlijk te vertalen.

Het is niet zo dat ik alle illustraties maak en op het eind alles doorstuur naar de auteur en uitgever. Druppelsgewijs leg ik mijn illustraties voor, zodat ik eventueel nog een andere richting kan inslaan of aanpassingen kan doen waar nodig.

Wat zijn jouw tekengewoonten? Luister je naar muziek? Heb je een werkkamer? Heb je vaste werktijden?

Ik heb een atelier in ons huis. Niet te groot en niet te klein. Een heerlijke werkkamer die bezaaid is met boeken, inspirerende spulletjes, oude, bizarre postkaarten en herinneringen van vroeger. Het is een heerlijke cocon om ’s ochtends in te verdwijnen. Ik heb min of meer vaste werktijden, dat is nodig voor mijn mentale gezondheid. Wanneer je thuis werkt, is het nodig om grenzen vast te leggen. Op een vast tijdstip ‘naar mijn werk gaan’ – meestal tussen 8 en 9u ’s morgens – en op een vast moment afronden – rond 17u30 à 18u – helpt enorm om dingen van mekaar af te schermen, zodat het niet aldoor blijft malen in mijn hoofd. Hoe leuk illustreren ook is, die innerlijke rust moet ik beschermen. Af en toe luister ik naar muziek tijdens het tekenen, meestal naar klassieke of hedendaags klassieke muziek. Van zodra muziek niet enkel instrumentaal is, ben ik afgeleid. Ik zoek instrumentale muziek uit met de juiste sfeer, een sfeer die aansluit bij het project waar ik aan werk, om in een bepaalde flow en focus te geraken.

Hoe lang ben je bezig met het illustreren van een verhaal?

Dat hangt af van vele dingen. De illustraties voor ‘De jongen op het dak’ stroomden heel vlot uit mijn potlood. Op een drietal maanden waren ze er. Soms heb je de juiste toon meteen te pakken. Ik werk nooit aaneensluitend aan één boek, maar combineer vele projecten. Daardoor is het moeilijk te zeggen hoe lang ik nu precies bezig ben aan een boek. Meestal gaat het om enkele maanden. Voor boeken met een grote omvang of waar ik meer doe dan enkel illustreren, kan het gaan om een jaar of langer.

Wat vind je leuk aan illustrator zijn?

Dat ik elke dag in andere werelden mag kruipen en dan nog vaak zelf verzinnen hoe ze eruitzien ook. Ik leef me heel graag in in verhalen en personages. Ik geef graag gezichten aan gevoelens en sferen, ik doe niets liever dan in mijn verbeelding kruipen en dingen op papier zetten, in beeld of tekst. Het is ook heel bijzonder om te merken dat die beelden zoveel emoties kunnen losmaken bij mensen. Dat beelden door hun suggestieve kracht een diepe laag kunnen aangrijpen en zo heel direct mensen kunnen raken. Het doet deugd om van mensen te horen dat ze geraakt en geholpen zijn door sommige illustraties. Illustraties kunnen een therapeutisch karakter hebben, zowel voor degene die ze maakt als voor degene die ze ziet.

Welk personage dat je getekend hebt zou je in het echt willen ontmoeten? Wat zou je samen doen?

Ik zou het meisje uit ‘De jongen op het dak’ graag ontmoeten. Ik vind het fijn dat ze dingen opmerkt die anderen niet zien. Ze heeft een andere blik op de wereld. Ze lijkt niet vast te zitten in de remmingen en verwachtingen waar velen onder ons onder gebukt gaan. Haar onbevangenheid doet me vermoeden dat een gesprek met haar erg vermakelijk kan zijn.

Wat doe je als je niet aan het tekenen bent?

Ik neem graag tijd voor mezelf. Door te lezen of te wandelen valt er een rust over me die ik heel erg nodig heb. Ik hou ervan om in de natuur te zijn, weg van de drukke wereld waar alles moet en liefst zo snel mogelijk. Ook lekker koken doe ik graag, in films en series duiken, op reis gaan… De typische dingen!

Hou je van lezen?

Ontzettend! Net zoals illustreren laat het me wegduiken in andere werelden. Ik geniet heel erg van mooie zinnen en woorden. De manier waarop iemand iets schrijft kan me echt raken. De schoonheid en gevatheid kunnen me overvallen en voelen als een verrijking – als mentaal voedsel.

Wat waren jouw favoriete boeken toen je jong was?

Ik heb erg genoten van de boeken van Astrid Lindgren, in het bijzonder ‘Ronja de roversdochter’, ‘Mio mijn mio’ en ‘De gebroeders Leeuwenhart’.

Welk boek lees je nu?

Ik lees nu ‘Het verhaal van de dienstmaagd’ van Margaret Atwood. Dankzij de televisieserie – die ik nog niet heb gezien, ik wil altijd eerst het boek lezen – is het enorm bekend geworden. Maar Atwood is al langer een van mijn favoriete schrijfsters. Ik heb gesmuld van haar MaddAddam-trilogie. Ze slaagt erin om ontzettend bizarre werelden te scheppen die je erg doen nadenken over onze eigen wereld.

Lees je recensies over de boeken waar jouw illustraties in staan?

Niet zo vaak. Ik lees ze wel graag, maar ga er niet zo actief naar op zoek. Ze kruisen meer mijn pad, zeg maar. Ik vind het natuurlijk wel geweldig als een boek wordt opgepikt en erover wordt geschreven!

Over Sassafras De Bruyn

Meer informatie over Sassafras De Bruyn en haar illustraties vind je op haar website. Op Ikvindlezenleuk vind je hier een overzicht met boeken van Sassafras De Bruyn.

blogtour

Ik deed met dit interview en mijn recensie mee aan de blogtour van De jongen op het dak van Aline Sax. Hieronder zien je de andere deelnemers aan deze blogtour.


Ik heb de foto gekregen van Sassafras De Bruyn om te gebruiken bij dit interview. De foto is gemaakt door Hervé Debaene

Geef een reactie