Rindert Kromhout – En ik was zijn held (2e recensie)

Voorjaar 1933. De nazi's zijn aan de macht in Duitsland en veranderen het land in hoog tempo in een dictatuur. De oppositie wordt monddood gemaakt, opgesloten of vlucht naar het buitenland. De jonge schrijver Klaus Mann, fel criticus van Hitler, gaat in vrijwillige ballingschap in Parijs en Amsterdam. Daar begint hij het antifascistische literaire tijdschrift Die Sammlung. Maar… is zijn strijd tegen de nazi's wel de enige reden dat Klaus zo fanatiek probeert van dit tijdschrift een succes te maken? Wil hij de held van Duitsland worden of is er iets anders aan de hand?

Boekinformatie
Schrijver: Rindert Kromhout
Titel: En ik was zijn held
Uitgeverij: Leopold
Jaartal: 2018
Bladzijden: 304
Genre: geschiedenis, psychologisch verhaal
Leeftijd: 15+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
- koop dit boek bij bol.com
ikvindlezenleuk knop andere recensies lezen

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

Klaus trapte zijn sigaret uit en probeerde de sombere gedachten waarmee zijn hoofd weer eens vol zat van zich af te zetten. Geen gejammer nu over zijn rampzalige liefdesleven, zijn alsmaar voortsukkelende loopbaan of de verslavingen waar hij vanaf wilde, vanavond draaide het niet om hem, maar om zijn zus. Hij haalde een hand door zijn haar, veegde gemorste as van zijn overhemd en ging naar binnen.
Het was 1 januari 1933 en het zaaltje van theater de Bonbonniere in München zat vol. Klaus gaf zijn jas en wandelstof af, liep tussen de ronde, met rood pluche beklede tafeltjes door naar de stoel dicht bij het podium die voor hem was vrijgehouden en ging naast zijn grootmoeder zitten. Ze kneep hem in zijn arm ter begroeting. (blz. 6)

Klaus is de zoon van de Duitse schrijver Thomas Mann. Zijn tweelingzus, Erika, staat vanavond met een theatershow op het podium. Ze is kritisch over de politieke veranderingen in Duitsland.

‘Hoe is de situatie in Berlijn?’ vroeg Klaus. Hij was er al in geen maanden geweest.
Oom Heinrich wreef over zijn sik. ‘Ik ben opgehouden met het tellen van de knokploegen die klaarstaan om de politieke bijeenkomsten van de democraten te verstoren,’ zei hij. ‘De glashandelaren doen goede zaken met het vervangen van ingegooide joodse winkelruiten en de artsen hebben het druk met het oplappen van mensen die midden op straat tegen vuisten zijn aangelopen. Zo ongeveer is de situatie.
‘En hoe gaat het met jou?’ vroeg Erika. ‘Hou je het nog vol?’
‘Laat ik het zo zeggen, ik heb in Berlijn een trouw publiek,’ zei oom Heinrich. ‘Als ik een pink beweeg, hoor ik de telegraaf al ratelen: “Heinrich Mann beweegt pink.” Ze weten met wie ik omga, waar ik mijn brood koop en welke kleur sokken ik het vaakst draag. Wie een van mijn boeken koopt, is meteen verdacht. En vanmorgen in de trein was ik niet alleen. Ik neem aan dat het dossier dat ze over me hebben aangelegd, zo langzamerhand uit zijn voegen barst. Maar uiteraard hou ik het nog vol, ik ben gemotiveerder dan ooit.’ (blz. 10)

Hun oom Heinrich is ook schrijver en hij laat zijn politieke overtuiging, tegen de nazi’s, duidelijk merken. Hij merkt dat hij in de gaten gehouden wordt door de nazi’s. Heinrich denkt dat het tijd wordt om uit Berlijn weg te gaan. Het wordt steeds moeilijker om zijn werk uit te voeren.

‘Je denkt echt dat je bijna moet vertrekken, hè?’ vroeg Klaus.
‘Ik heb opnieuw geweigerd lid te worden van die verschrikkelijke nieuwe, door de nazi’s gecontroleerde schrijversbond en daar in het openbaar het een en ander over gezegd. Nu heb ik het dus definitief verbruid. Ze zijn woedend en van plan me tot ongewenst persoon te verklaren, maar ze wachten alleen nog op het juiste moment. Sommigen van onze collega’s wilden dat niet afwachten en zijn al weg.’
‘Joodse collega’s?’
‘Die vormen de voorhoede.’
‘En wanneer is dat juiste moment?’ vroeg Klaus. ‘Zeer binnenkort, mijn jongen, zeer binnenkort. Zie je dat ze me zelfs hier op straat, tijdens een doodgewone wandeling met mijn neef, in de gaten houden? Die kerels daar bij de kiosk. Niet naar ze wijzen. Het zijn die twee daar, ze hebben geen banden om hun arm.’ ‘Er zijn altijd mensen die naar je kijken,’ zei Klaus. ‘Je bent Heinrich Mann, een beroemde schrijver en voorzitter van wat weet ik allemaal, misschien zijn het bewonderaars.’ Hij wist zelf ook wel dat dat niet zo was, maar hij wilde iets opbeurends zeggen.
‘Mijn bewonderaars, voor zover ik die nog heb, zijn nou net de enigen die niet meer openlijk naar me durven kijken,’ zei oom Heinrich. ‘En zo zal het jou ook vergaan als je doorgaat met je activiteiten. Wees daarop voorbereid. Maar laten we niet te somber doen, het is een mooie dag. Laten we genieten van al die vrolijke kruizen op de gevels en vlaggen en armbanden. Wat zijn wij Duitsers toch een feestelijk volk.’
‘Het is wel jammer dat de schilders zijn uitgeschoten met hun kwasten,’ zei Klaus. ‘Ik vind die haken aan de kruizen niet zo mooi.’
‘Dat is een kwestie van smaak, meer dan de helft van de mensen hier vindt die haken prachtig. Je ziet toch hoe onbezorgd ze over straat lopen? En wie zijn wij om de smaak van de meerderheid te betwisten? We leven in een democratie.’
‘Nog wel,’ zei Klaus. (blz. 41)

Klaus is ook schrijver en merkt dat het steeds moeilijker wordt om uitgegeven te worden. Hij twijfelt of hij zich meer politiek moet inzetten. Hij neemt het besluit om naar een ander land te verhuizen. Zal dat zijn kansen om uitgegeven te worden vergroten? Blijft zijn familie in Duitsland wonen? Kan zijn vader blijven schrijven?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, dit boek was genomineerd voor Beste Boek voor Jongeren 2019
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, lang, realistisch
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Klaus
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
nee, ik wil niemand ontmoeten
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in Duitsland en in een paar Europese steden
Wat vind je leuk aan dit boek?
Het verhaal geeft een beeld van het leven in Duitsland met de dreiging van de Tweede Wereldoorlog
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
Het verhaal is soms wat traag
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor jongeren vanaf 15 jaar die geïnteresseerd zijn in het leven van een Duitse schrijver voor de Tweede Wereldoorlog
Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik wil het boek niet nog een keer lezen

Tip

Op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Je kunt ook informatie vinden op de website van de uitgeverijen of op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest

Geef een reactie