Hay van den Munckhof – Alya’s keuze

In deel 2, Alya's keuze, zet een drakenschip Alya's leven opnieuw op de kop. Ze redt het leven van een jonge Viking en wordt meegevoerd naar zijn land, maar deze keer niet als slavin. Zou Alya nieuwe hoop vinden en een kans om haar vader en haar geboortestad Cordoba ooit nog terug te zien?

Boekinformatie
Schrijver: Hay van den Munckhof
Titel: Alya's keuze
Uitgeverij: Mozaïek
Jaartal: 2018
Bladzijden: 240
Genre: geschiedenis
Leeftijd: 18+

Lees dit boek
De leukste plek om een boek te kopen is de (kinder)boekwinkel. Als je toch online wilt kopen doe dat dan via een linkje hieronder en ondersteun deze website. Of leen het boek bij de bibliotheek in Nederland of in België
- koop dit boek bij bol.com
ikvindlezenleuk knop andere recensies lezen

Luister naar het begin van dit boek...


Mijn samenvatting

In mijn hoofd is enkel nog plaats voor pijn. Het licht dat me omhult, is zo fel dat ik mijn ogen stijf dichtknijp. Dit moet een boze droom zijn. Als ik wakker word, ben ik thuis in Qurtuba en lig in mijn eigen bed. Straks komt Oncha om me te wassen, mijn haar te kammen en te helpen met aankleden. Daarna ga ik samen met vader ontbijten.
Vlak onder me klotst water. Dat hoort natuurlijk ook bij die droom. Toch lijken mijn voeten nu echt nat te worden. Moeizaam open ik mijn ogen. Tegen de strakblauwe hemel boven me zweven twee grote meeuwen voorbij. Maar er zijn helemaal geen meeuwen in Qurtuba. Alleen in de haven van Qadis heb ik die als kind ooit gezien.
Een doordringende geur van bloed en zweet vult mijn neusgaten en beneemt me bijna de adem. Moeizaam draai ik mijn hoofd een stukje en kijk omhoog. Een lange, rossige baard vult mijn blikveld.
‘Hoe krijgt Hamar dat toch voor elkaar,’ klinkt een stem heel dichtbij. ‘Zelfs als hij bijna afgemaakt wordt, lukt het hem om de mooiste meisjes aan de haak te slaan. Ze komen op hem af als vliegen op de stront. Deze hier was niet bij hem weg te slaan.’
‘Dat laatste was anders precies wat je deed,’ klinkt een tweede stem. ‘Ze had geluk dat Hamar nog bij kennis was.’
‘Zij misschien wel,’ moppert de roodharige krijger, ‘maar ik niet. Ik mag haar nu meesjouwen naar het schip.’
Die woorden helpen me terug te keren in de echte wereld. Alsof ergens in mijn geest een luikje wordt geopend, komen een voor een de beelden van het Friese strand weer naar boven. Hoe ik Hamar vond en erin slaagde om hem te verbinden, hoe de twee wolfshonden zich op Rimbert stortten en hem de strot doorbeten, en ja, vooral het moment waarop ik me realiseerde dat er geen weg terug meer was naar mijn leven bij Alfgarde en dat ik haar waarschijnlijk nooit meer zou zien. Waar kwam toch die plotselinge drang vandaan om tegen elke prijs het leven van die Vikingjongen te redden?
Opnieuw word ik me bewust van de kloppende pijn in mijn achterhoofd, het bewijs dat die tweede krijger de waarheid sprak. Als dank voor mijn hulp sloeg die roodharige bruut me neer toen hij me naast Hamar aantrof. (blz. 25)

Alya herinnert zich opeens weer wat er is gebeurd. Maar waar is ze nu? Als ze langzaam haar ogen open doet blijkt ze op een vikingschip te zijn. Ze ligt op het dek naast Hamar, de viking die ze heeft gered. De vikingen maken grappen over haar…

De schemering valt en het wordt snel kouder, zeker als in de loop van de middag de wind aantrekt. De meeste mannen hebben een mantel omgeslagen. Een van hen staat op en wijst naar ons. Even later komt Knut aanlopen met een grote deken.
‘Ik heb iets gevonden wat groot genoeg is voor jullie beiden,’ zegt hij met een brede grijns. In een vloeiende beweging drapeert hij de deken over ons heen. ‘Kruip maar lekker tegen hem aan, meisje. Dan kun je er vast aan wennen dat het jouw taak wordt om hem ’s nachts warm te houden.’
Ik reageer niet. Tijdens mijn tocht met Einirs drakar over de Rijn heb ik genoeg gehoord om niet langer van dat soort ruige praat te schrikken.
Pas als de deken tot aan mijn kin over me heen ligt, merk ik hoe verkleumd en stijf ik ben, zeker nu mijn benen nog steeds bloot zijn, omdat ik Hamar met de stof van mijn broekspijpen heb verbonden. Ik klappertand en sla de armen om mijn lichaam. De planken onder mijn rug lijken wel een klomp ijs.
Het zou al een beetje helpen als ik een stuk van die deken onder mijn rug kon krijgen. Ik probeer het, maar daarvoor is de deken niet groot genoeg. Ik zou hem van Hamars lichaam trekken.
Dan rest me dus maar één ding. Gewoon doen wat Knut voorstelde… Nu lig ik nog een eind van Hamar af. Als ik me tegen hem aan nestel, profiteer ik van zijn warmte. Dat idee gaat zo in tegen alles wat ik was en wat ik nog altijd denk te zijn, dat het me heel even de adem beneemt. Bewegingloos staar ik naar de donkere hemel. Vergeefs… al pijnig ik mijn hersenen nog zo, het levert geen enkele bruikbare gedachte op. (blz. 30)

Langzaam maar zeker gaat het beter met Hamar. Ze zijn op weg naar Noorwegen, naar het thuisland van Hamar. Als ze in Agder aankomen moeten ze eerst naar Halfdan, de baas van Hamar. Alya vertelt over de talen die ze spreekt. Halfdan denkt dat hij haar kennis misschien wel kan gebruiken. Hij wil haar ook wel als vrouw, maar daar steekt Hamar een stokje voor.

Ik was van plan om hem te wekken, want de dag is al een eind gevorderd. Op het laatste moment bedenk ik me. Ik klim op het bed, kruis mijn benen en kijk een tijdje rustig naar mijn man, want dat is Hamar nu. Zou daar in dit land, net zoals in Al Andalus, een uitgebreide ceremonie aan vastzitten? Ik ben immers niet langer een gewone slavin, over wie elke krijger naar believen kan beschikken, maar een vrije vrouw. In Qur- tuba zou het ondenkbaar zijn om met een man samen te gaan leven zonder dat iemand van de familie, in dit geval mijn vader, zijn zegen heeft gegeven en een imam het huwelijk in het bijzijn van getuigen bekrachtigt. En ja, er hoort een feest van meerdere dagen bij en natuurlijk ook een fatsoenlijke bruidsschat. Dat laatste zou ik bijna vergeten.
Dan herinner ik me Hamars woorden tegenover koning Halfdan. Ik heb haar vannacht al bezeten, zei hij. Dat was een leugen om me te beschermen. Maar zou zijn vader dat weten? Dat geloof ik niet. En als we al met elkaar geslapen hebben, waarom zou er dan een feest moeten volgen? Dat kan dan niet meer. Ik zucht van teleurstelling. (blz. 73)

Hoe zal het Alya bevallen in Noorwegen? Gaat ze trouwen met Hamar? Zal ze haar vader ooit weer terugzien?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
gekregen als recensieboek van de schrijver
Wat vind je van het boek?
★★☆☆☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Ik heb al andere boeken uit dezelfde serie gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
romantisch, saai
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Alya is de hoofdpersoon
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
nee, ik wil niemand ontmoeten
Waar speelt het verhaal zich af?
het verhaal speelt zich af in Scandinavië
Wat vind je leuk aan dit boek?
ik vind het leuk dat Alya makkelijk talen leert en daardoor in contact komt met de mensen om haar heen
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
ik vind het niet leuk dat het verhaal erg romantisch is en vooral gaat over de liefde van Alya voor Hamar. Daardoor vond ik het verhaal veel minder interessant dan het eerste boek
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor jongeren vanaf 15 jaar die houden van romantische verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik wil het boek niet nog een keer lezen

Tip

Op zoek naar meer informatie over de schrijver, illustrator en/of vertaler? Veel van deze boekenmakers hebben een eigen website. Je kunt ook informatie vinden op de website van de uitgeverijen of op de websites van Jeugdbibliotheek, Jeugdliteratuur, Leesfeest

Geef een reactie