Simone Arts – Het geheim van het dierenasiel (1e recensie)

Moos gamet het liefst de hele dag. Maar hij moet mee als zijn zusje Loe gaat helpen bij het dierenasiel. Vic helpt daar ook. Als Moos en Loe de dieren voeren, moeten ze van Vic steeds extra brokken in de bakken doen. Dan zien ze dat Vic sommige honden en katten met een spray bespuit. Is dat wel een anti-vlooienmiddel? Moos en Loe vertrouwen het niet…

Boekinformatie
Schrijver: Simone Arts
Titel: Het geheim van het dierenasiel
Uitgeverij: Leopold
Jaartal: 2020
Bladzijden: 90
ISBN: 9789025878849
Genre: detective, dierenverhaal
Leeftijd: 8+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Het verhaal in het kort

‘Je bent er gloeiend bij, monsterman!’ Moos vuurde een verlammende pijl af op een reusachtig monster. Raak! Midden in zijn borst! Als een puddinkje zakte het in elkaar. ‘Voor jou is het game over, loser!’
‘Mag het geluid wat zachter!’ Papa Jef kwam de woonkamer binnen met een kwast in zijn ene en een verfblik in zijn andere hand. ‘Ik hoor hem buiten brullen.’ Hij knikte naar het tv-scherm. Het monster lag uitgeteld op de puinhopen van de stad die hij zelf had verwoest. Score: maximaal. JE BENT EEN HELD, stond erbij.
‘Een held op sokken,’ zei papa met een knipoog.
Moos keek naar zijn sokken. Ze waren, samen met zijn korte broek, het enige wat hij aanhad.
‘Jij bent een hled met zweet en stippen, pap,’ grinnikte hij. ‘Witte stippen.’
Papa knikte. ‘Het kozijn aan de voorkant van het huis is klaar. Ik ga douchen en dan gaan we boodschappen doen.’
Moos trok zijn neus op. ‘Ik blijf liever thuis.’
Papa schudde zijn hoofd. ‘Je krijgt nog eens vierkante ogen van dat getuur naar een scherm.’
‘Maar het is vakantie,’ klaagde Moos.
‘Precies,’ zie papa. ‘Dus heb je alle tijd om samen met mij en Loe boodschappen te doen.’ (blz. 7)

Moos heeft vakantie. Hij vindt het heerlijk om nu de hele dag te gamen. Maar daar denken zijn vaders anders over. Moos moet eerst maar eens mee boodschappen doen met papa Jef en zijn zusje Loe. Bij de winkel ziet Loe een briefje hangen van een dierenasiel. Ze zoeken vrijwilligers en Loe is dol op dieren. Papa Jef vindt het een goed idee.

Papa kreeg meteen iemand aan de lijn. ‘Mijn dochter wil graag vrijwilliger worden. Kan dat? … O, dat is de leeftijd van haar broer… Samen komen? Goed idee. Ik overleg het met hen. Ja, tot morgen!’
Samen? dacht Moos. Moet ik samen met Loe vrijwilligerswerk gaan doen bij het asiel? En dat noemt papa een goed idee? Hij deed zijn mond open om er iets van te zeggen, maar kwam niet boven zijn zusje uit.
Ze danste om het bankje heen en juichte: ‘Het mag, het mag, het mag! Morgen word ik vrijwilliger bij het dierenasiel!’
‘Jongedame,’ Papa pakte Loe bij haar arm en trok haar bij zich op schoot, ‘luister eens even.’ Hij legde uit dat Loe inderdaad eigenlijk te jong was. ‘Maar Moos is wel oud genoeg, zei Ria van het dierenasiel. Dus als hij het ook wil, wordt hij de vrijwilliger en jij zijn assistent.’
‘Superleuk!’ riep Loe.
‘Superstom zal je bedoelen.’ Kwaad sloeg Moos zijn armen over elkaar. ‘Ik hou niet van dieren.’
‘Je bent gewoon een bange poeperd,’ jende Loe.
‘Jouw angst voor dieren zou best wel eens kunnen verdwijnen, als je bij het asiel gaat werken,’ dacht papa hardop. ‘Ik vind dat je het moet doen, Moos. Het is ook beter dan de hele dag gamen, leuk voor Loe én je helpt er Ria mee.’ (blz. 13)

De volgende dag gaan Moos en Loe naar het dierenasiel. Ze krijgen een rondleiding van Ria en ze leren hoe ze eten voor de honden en katten moeten afwegen. Dat vinden ze leuk om te doen, maar Moos vindt de honden best eng. Moos en Loe wegen elke dag de brokken af, totdat hun werk opeens overgenomen wordt door Vic, een andere vrijwilliger. Gelukkig heeft Ria een ander karweitje voor ze…

‘Vandaag heb ik een leuk karweitje voor jullie,’ zei Ria de volgende ochtend.
‘Nog leuker dan voeren en wegen?’ vroeg Loe.
‘Toen ik hier vanochtend kwam, had Vic dat al gedaan.’
‘Ook Amor?’ vroeg Moos. Dat zou jammer zijn!
Ria knikte. ‘Volgens mij wel. En dat had hij niet met mij overlegd. Maar goed, ik heb besloten om hem een poosje een kans te geven, ondanks dat hij al mijn goeie brokken heeft weggegooid.’
‘Wat mogen we nu dan doen?’ zeurde Loe.
Met zijn elleboog stootte Moos Loe aan. Straks ging Ria nog denken dat ze al het werk aan hen kon overlaten! Dat hij nergens meer bang voor was!
‘Katten voorlezen!’ zei Ria. ‘Katten houden ervan om voorgelezen te worden. Daar worden ze rustig van.’
‘Ook die ene, die met zijn poot tegen het glas sloeg?’
‘Juist die!’ zei Ria.
‘Ik kan nog niet zo goed lezen,’ pruilde Loe.
‘Dan verzin jij toch gewoon een verhaaltje?’ Ria pakte een pluizig balletje uit een kooi. ‘Maar eerst moet deze hamster een plekje krijgen. Hij is net gebracht.’ (blz. 35)

Moos vindt het na een paar dagen niet meer zo eng om de dieren te verzorgen. Vooral Amor vindt hij een leuke hond. Ze mogen Amor uit zijn hok halen om te wandelen.

Samen met Loe liep Moos naar het hondenverblijf om Amor uit zijn hok te halen. Maar bij het hondenverblijf hoorden ze Vic praten. Hij sprak zo hard, dat ze hem gewoon konden verstaan, ook al was de deur dicht.
‘Als ze gemerkt zijn, kunnen we ze gemakkelijk herkennen.’
Moos legde zijn vinger tegen zijn lippen en trok Loe mee naar de zijkant van het hondenverblijf.
Ze bukten en gluurden door een raam naar binnen.
Terwijl hij met zijn ene hand zijn mobiel tegen zijn oor aan hield, en luisterde naar degene aan de andere kant van de lijn, spoot Vic met zijn spuitbus op de staart van Amor. De hond liet zijn tanden zien en gromde geërgerd.
‘Ja, ja… 15. Ja… en die 30.’
‘Waar heeft hij het over?’ vroeg Loe zachtjes.
‘Ik weet het niet precies,’ fluisterde hij terug. ‘Onthoud alles wat hij zegt!’
‘Afluisteren mag toch niet?’
Moos knikte. Het was heel onbeleefd om mensen af te luisteren dat wist hij best.
‘Soms moet het,’ fluisterde hij. ‘Ik leg je later wel uit waarom.’ (blz. 42)

Met wie praat Vic? Waarom spuit hij iets op de staart van Amor? Is er iets vreemds aan de hand in het dierenasiel?

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
als recensieboek gekregen van Simone Arts
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik heb al andere boeken van deze schrijver gelezen
Welke steekwoorden passen bij het boek?
spannend, verrassend
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
De zwart-wit illustraties zijn gemaakt door Ivan & Ilia. Ze laten dingen uit het verhaal zien

illustratie uit Simone Arts - Het geheim van het dierenasiel

Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemakkelijk
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Moos
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
Ik wil wel met Moos en Loe mee naar het dierenasiel om de honden te knuffelen
Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich voor een groot deel af bij het dierenasiel
Wat vind je leuk aan dit boek?
Het is een best spannend verhaal
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
Ik vind het niet leuk dat er iets vreemds gebeurt in het dierenasiel
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
Voor iedereen vanaf 8 jaar die houdt van spannende verhalen met dieren
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Geef een antwoord