Benjamin Constable – De drie levens van Tomomi Ishikawa (1e recensie)

Tomomi Ishikawa, bijnaam Vlinder, is dood. Haar beste vriend Ben merkt al snel dat het moeilijk treuren is om iemand die nog steeds met je communiceert. Op Vlinders laptop vindt Ben aanwijzingen naar in Parijs verstopte brieven en pakketjes. Het biedt afleiding en daardoor wat troost maar het verwart hem ook: wat is de bedoeling van deze zoektocht? Vlinder heeft een uitgebreide speurtocht voor hem uitgezet door onbekende straten, tuinen en pleinen van Parijs en New York. Het gaat er steeds meer op lijken dat Vlinder mensen heeft vermoord. Of is dit deel van het spel? Wordt Ben vermaakt of bespeeld? En: is Tomomi wel werkelijk dood?

Boekinformatie
Schrijver: Benjamin Constable
Titel: De drie levens van Tomomi Ishikawa
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam
Jaartal: 2013
Bladzijden: 304
Vertaler: Tjadine Stheeman
ISBN: 9789046815885
Genre: zonder genre
Leeftijd: 18+
knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Mijn samenvatting

‘Ik zou wel een boek willen schrijven waarin jij en ik de hoofdpersonen zijn,’ zei ik tegen Tomomi Ishikawa terwijl ik verstrooid de voorwerpen op tafel rangschikte.
‘O, leuk,’ zei ze en begon te hoesten. ‘Ik kan bijvoorbeeld tbc hebben en dan kunnen we in Italië gaan wonen waar jij elke avond absint drinkt met vrouwen van bedenkelijk allooi. En je schrijft ontzettend romantische gedichten die je me op mijn sterfbed voorleest en dan zeg ik tegen je dat de schoonheid van je poëzie mijn dood is geworden.’
Ik hield even op met lachen. ‘Dat is niet precies wat ik voor ogen had.’
‘O, nee?’ Ze klonk verbaasd. ‘Wat had jij dan in gedachten?’
‘Het is het verhaal van twee mensen die wat rondhangen en over dingen praten.’
‘Aha, ja, leuk,’ zei Tomomi Ishikawa. ‘En wat is de intrige?’
‘Er is geen intrige. Er is geen romantiek, geen avontuur, geen…’
‘Hoho, stop, dat is verkeerd. Dan wordt het saai. In zo’n boek moet minstens iets van verraad, een gestolen schilderij en een pratende hond of aap voorkomen.’
‘O.’ Ik had gedacht dat ze wel onder de indruk van mijn idee zou zijn. ‘Goed, misschien kan ik er een raadsel in verwerken. Een reeks moorden die we moeten oplossen.’
‘Zou kunnen,’ zei Tomomi, ‘maar wie zou die dan gepleegd moeten hebben?’
‘Jij?’ grinnikte ik. (blz. 7)

Ben Constable en Tomomi Ishikawa zijn vrienden. Ben wil een boek schrijven over hun vriendschap, maar volgens Tomomi kun je geen boek schrijven zonder moord of een andere plottwist. Drie maanden later krijgt hij een brief van Tomomi…

Maar nu is het geen spelletje, want deze keer is de kern van de zaak niet het sluitstuk, maar de aanzet tot iets nieuws, de eerste stap naar iets groters, het begin van een avontuur, Ben Constable. Nou, hier kom het (ik aarzel, probeer nog een dringende afleiding te verzinnen, maar die is er niet): de kwestie is dat ik doodga.
Natuurlijk, we gaan allemaal een keer dood, maar ik ga iets sneller dood. En ik ga het niet rekken, me niet wanhopig vastklampen aan de afnemende schemerig van mijn leven; ik ga zelfmoord plegen. Sorry, ik snap dat dit niet bepaald leuk moet zijn voor jou. Maar ik wilde afscheid nemen.
Verder wilde ik je een voorstel doen, jij bent de erfgenaam van een voorwerp, van een aantal voorwerpen, die ik al jaren maak, lang voordat ik van jouw bestaan wist – sinds mijn kindertijd al. Ik kan je niet zeggen wat het is, dat zou het verpesten. Het moet een verrassing blijven. (blz. 15)

Ben schrikt van deze brief. Hij probeert Tomomi te bellen, maar de telefoon wordt niet opgenomen. Hij pakt haar reservesleutel en gaat naar haar huis. Daar is Tomomi ook niet, maar er ligt wel een briefje voor hem. Tomomi schrijft dat ze een plek heeft gekozen waar niemand last van haar zelfmoord zal hebben. Ze schrijft dat Ben haar laptop mag hebben.

Waarom had Vlinder me haar computer gegeven? Ze wist dat ik hem mooi vond, omdat hij glom, maar ik had al een computer – al was die een beetje versleten inmiddels – en ik zat niet te wachten op digi-liefdadigheid. Ze had bijna alles gewist, alleen wat rommel achtergelaten. Waarom was dat voor mij bestemd? Wat moest ik aanvangen met een verzameling foto’s van gebouwen en mensen die ik niet kende? Met e-mails die ik ook in mijn eigen account had bewaard? Met fragmenten uit een gids van Parijs die ze nooit had voltooid? Was dit mijn erfenis? Bedankt, Vlinder. Maar toch… ergens in deze brij moest er iets voor mij zijn.
Plotseling kreeg ik een ingeving en ging het internet op. Misschien werd het wachtwoord van haar e-mailaccount op haar computer bewaard. Vlinder was dol op mailen. Haar standaardaccount ging automatisch open. Er waren 37 ongelezen mails. Klantenserviceberichten, telefoonrekeningen en speciale aanbiedingen. Maar de laatste ongeopende mail in haar inbox (die dus bovenaan stond) was van een adres dat ik herkende. Ik had veel berichten van deze persoon ontvangen. Het bericht was afkomstig van Vlinders andere mailaccount, waarop ze berichten van haar vrienden en privédingen uitwisselde. Ze had iets aan zichzelf gestuurd. (blz. 36)

Deze mail is aan Ben gericht. Vlinder schrijft dat ze een puzzel voor hem heeft bedacht, een zoektocht.

Er klopte iets niet. Ik pakte de brief van vrijdag erbij en nam hem vluchtig door. En daar stond het, zwart-op-wit: ‘Tegen de tijd dat je deze brief in handen hebt, ben ik al een paar uur dood…’ Deze brief had ik op vrijdag even na half zeven ’s avonds opengemaakt en de e-mail was op vrijdag om zes voor half zeven verzonden. Onmogelijk. Tomomi Ishikawa had het bericht verstuurd terwijl ze al dood was. Dat liet vier opties open:
1. Tomomi Ishikawa was niet dood toen ze de mail had verstuurd. Misschien was ze ergens door opgehouden en had ze niet op het geplande tijdstip zelfmoord kunnen plegen. Of misschien had het zwaard haar vitale organen op een of andere manier gemist en lag ze nu ernstig gewond in een ziekenhuis.
2. Iemand anders had het bericht verstuurd, óf in opdracht van Tomomi Ishikawa óf uit eigen beweging en had zich voorgedaan als Vlinder.
3. Mijn e-mailaccount of die van haar was traag met doorgeven.
4. Tomomi Ishikawa had me op bovennatuurlijke wijze van gene zijde een bericht gestuurd.
Mijn gedachten buitelden over elkaar. Stel dat Tomomi Ishikawa niet dood was. Stel dat ze tegen me gelogen had. Of dat ze in moeilijkheden was. Misschien bevatten haar teksten een aanwijzing die alleen ik kon ontcijferen en moest ik haar gaan redden of ten minste hulp halen. Misschien wilde ze me ertussen nemen of pijn doen. Misschien vond ze me helemaal niet aardig. Ik deed de gordijnen open en keek naar de gestaag vallende waterstralen. Als dat malen maar eens ophield! Nu meteen in slaap vallen was een oplossing, maar ik had genoeg van slapen. (blz. 43)

Ben snapt er niets van. Waarom heeft Tomomi zelfmoord gepleegd? Waarom heeft hij haar computer gekregen? Wat voor geheimen had ze voor hem? Ben heeft geen andere keuze, hij moet op onderzoek uit.

Mening over het boek

Recensie van Mathilde (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Gekregen van iemand
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, verrassend
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
nee
Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Ben
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
ik ben nieuwsgierig naar Tomomi Ishikawa, dus ik zou haar wel willen ontmoeten
Waar speelt het verhaal zich af?
het verhaal speelt zich af in Parijs en New York
Wat vind je leuk aan dit boek?
ik vind het leuk dat het een mysterieus verhaal is
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
weet ik niet
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor iedereen die houdt van geheimzinnige verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen