boekomslag Sophie Anderson - The Girl who Speaks Bear

Found abandoned in a bear cave as a baby, 12-year-old Yanka has always felt out of place in her small village. When she wakes up to find that her legs have become bear legs, she sets off into the forest to discover who she is, on a journey that takes her from icy rivers to smouldering mountains, with an ever-growing group of misfits alongside her…

Boekinformatie
Schrijver: Sophie Anderson
Titel: The Girl who Speaks Bear
Uitgeverij: Usborne Publishing (GB)
Jaartal: 2019
Bladzijden: 304
Illustrator: Kathrin Honesta
Genre: sprookjes & fantasy
Leeftijd: 10+

knop meer info over boek

Het verhaal in het kort

I remember the bear who raised me. Nuzzling my face into her warm belly. Huge furry limps shielding me from the biting snow. I remember the deep rumbles of her snores through the silent winter, and clouds of steamy breath smelling of berries and pine nuts.
My foster mother, Mamochka, says I was about two years old when she found me outside the bear cave. She says I was standing naked in the snow, but with warm pink cheeks and the biggest smile. I walked right up to her, lifted my arms into the air and made a soft barking sound. Mamochka picked me up and I laid my head on her shoulder, wrapped my legs around her waist, and fell straight to sleep. Mamochka says she knew right there and then we were meant to be together. But if I don’t know where I came from, how can be sure where I belogng?
Mamochka looked in the cave for clues about who I was or who my parents might be, but an old female bear was hibernating inside. Not wanting to distrb her, Mamochka crept away and carried me to her home at the edge of The Snow Forest. (blz. 7)

Yanka weet niet wie haar ouders zijn of waar ze vandaan komt, maar ze vindt het fijn om bij Mamocka te wonen. In het dorp wordt ze Yanka de Beer genoemd, omdat ze veel groter is dan de andere 12-jarigen, en veel sterker. Ze voelt zich niet altijd op haar gemak. Dat is ze wel bij haar beste vriend Sasha.

A flash of pink on a snowy branch catches my eye. It’s another fat, round bullfinch. I smile at him, slide my hand into my pocket and pull out a few of the sunflower seeds I always carry for the birds. Holding my hand out flat and still, with the seeds on my palm, I whistle low and mournful.
The bullfinch tilts his head and edges down the branch. Then he jumps and flutters onto my hand.
“Yanka!”
My breath catches in my throat. I’m sure the bullfinch said my name.
“Yanka!” the bird calls again. “Yanka the Bear! Come back to the forest!”
I stare at the bullfinch, mouth open. I heard his words as birdsong, but they made sense in my mind. I lean closer, willing the bullfinch to say something else. (blz. 20)

De vogel zegt verder niets meer en vliegt even later weg. De dagen hierna denkt Yanka niet meer aan de pratende vogel. Er komt een festival aan in het dorp en dat is altijd groot feest. Daar heeft Yanka zin in. Tijdens het festival valt ze hard. Ze wordt naar huis gedragen.

I sit up and slide my legs out of bed. Several of Mamochka’s herb compresses fall to the floor and a minty smell fills the air. My legs feel huge, and so, so heavy.
I’m still wearing the skirt Mamochka embroidered and large furry boots. I frown at them in confusion. These aren’t my boots. They’re made from thick brown fur and have what look loke long, dark claws on the toes.
The boots touch the floor and I lift them straight up again with a start. I felt the floor! The cold of the floor hit me as if these boots were my own skin. I peer at them closer. I wiggle my toes and the claws on the ends of the boots wiggle.
Hands trembling, I pull my skirt upwards. The boots go on, and on. Past my ankles, past my knees. Blood drains from my face and my heart thunders in my chest. These aren’t boots. Or trouser. These are my legs. (blz. 62)

Yanka schrikt. Wat is er met haar benen gebeurd? Mamochka denkt dat het een ziekte is en wil haar meenemen naar het ziekenhuis in de stad. Yanka is bang dat ze uitgelachen wordt. De avond voordat ze naar de stad gaan zit Yanka in de kamer…

A breeze blows through the still open window and washes away my irritation. I imagine leaving the house and breathing in great lungfuls of the cold night air, walking across the sparkling snow and slipping into the shadows of the forest. I imagine finding my story there: one that explains where I came from and what’s happening to me now.
The thought stirs a deep longing inside e, but I push it away. Because it would be wrong to leave Mamochka. And it would be dangerous to go into the forest, alone, at night. But the idea is already growing, shivering in the air like an electric storm.
A bullfinch lands on a branch at the bottom of the garden and snow cascades to the ground. He ruffles his feathers and stares straight at me and I wonder if he’s the same bullfinch that spoke to me.
“Yanka!” he calls, as if in answer to my thought. “Yanka the Bear!” He flutters up to my window and perches on the sill. “Come into the forest?” his head tilts in a question.
The urge to go outside is overwhelming, but I force my head to shake. “I can’t leave Mamochka. I shouldn’t,” I whisper. “Please be quiet. Don’t say anything else.” (blz. 80)

Yanka besluit dat ze niet naar het ziekenhuis wil. Ze wil het bos in, want ze voelt dat ze daar meer te weten kan komen over haar vreemde benen en over haar familie. Ze schrijft een briefje voor Mamochka en verlaat zachtjes het huis. Komt Yanka er achter wat er met haar is gebeurd?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Zelf gekocht
Wat vind je van het boek?
★★★★★
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
fascinerend, geheimzinnig, grappig, ontroerend, realistisch, verrassend, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
De zwart-wit illustraties zijn gemaakt door Kathrin Honesta. Ze laten iets uit het verhaal zien en bij de verhalen die in het boek verteld worden zijn er versieringsrandjes

illustratie uit Sophie Anderson - The Girl who Speaks Bear

Is het boek moeilijk of gemakkelijk te lezen?
Gemiddeld
Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Yanka is de hoofdpersoon
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
ik wil Yanka ontmoeten
Waar speelt het verhaal zich af?
in het land waar Yanka woont
Wat vind je leuk aan dit boek?
het is een sprookjesachtig en spannend verhaal
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
x
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor iedereen vanaf een jaar of 10 die houdt van sprookjesachtige verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Geef een antwoord