boekomslag Yorick Goldewijk - Films die nergens draaien

Op dezelfde dag dat Cato ter wereld kwam, heeft haar moeder die verlaten. Cato’s vader is sindsdien altijd afwezig, ook al zit hij gewoon tegenover zijn dochter aan tafel. Cato heeft zich er inmiddels bij neergelegd. Denkt ze. Wanneer ze thuis een vreemd kaartje vindt van een verlaten bioscoop en ontdekt dat deze weer open is, besluit Cato er een kijkje te gaan nemen. Al snel ontdekt ze dat er iets vreemds met de bioscoop aan de hand is, en dat het geen gewone films zijn die er draaien. De bioscoop lijkt in verbinding te staan met het verleden. Op zoek naar avontuur en de waarheid over haar moeder, wordt Cato meegesleurd op een gevaarlijke reis door tijd en herinneringen, recht naar een plek diep in haar hart. Een plek die ze altijd voor zichzelf verborgen had weten te houden. Tot ze voor een keuze staat die het leven van haar en haar vader voorgoed zal veranderen.

Boekinformatie
Schrijver: Yorick Goldewijk
Titel: Films die nergens draaien
Uitgeverij: Ploegsma
Jaartal: 2021
Bladzijden: 246
Illustrator: Yvonne Lacet
Genre: avonturenverhaal
Leeftijd: 10+

knop meer info over boek

Luister naar het begin van dit boek...

Of klik hier en ga naar het Youtube-kanaal van Ikvindlezenleuk

Over het verhaal

Cato was twaalf toen haar vader zei dat ze maar eens volwassen moest worden. Hij zei niet vaak iets tegen haar, dus op zich vond ze dit al heel bijzonder. Maar het was natuurlijk wel jammer dat hij dan zoiets onzinnigs uitkoos om te zeggen. Cato was nog een kind en ze hoefde nog lang niet volwassen te worden. En ze zou in ieder geval nooit volwassen willen worden zoals hij dat was.
Haar vader deed eigenlijk niet veel meer dan afwezig zijn. Afwezig staren naar de tv, naar de muur, naar het raam. Hij stapte ‘s ochtends vroeg al afwezig uit zijn bed, pakte afwezig koffie en staarde zo een half uur afwezig naar buiten. Cato was ervan overtuigd dat hij niets zag van het uitzicht. Niets van de vliegtuigstrepen die langzaam uitwaaierden in het blauw, niets van de vrouw die als een ballerina achter haar honden door de straat zwierde. Zijn blik was leeg en als zijn koffiemok ook leeg was, liep hij vaak zonder iets te zeggen de deur uit om naar zijn werk te gaan. Als dat was wat het betekende om volwassen te zijn, had Cato besloten, dan zou zij het nóóit worden. Ook niet als ze volwassen was. (blz. 11)

Cato woont samen met haar vader. Haar moeder is gestorven toen Cato geboren werd. Cornelia, een buurvrouw, komt regelmatig schoonmaken en koken. Cato heeft een hekel aan Cornelia. Cato zit dan ook het liefste op haar zolderkamer naar buiten te kijken in het gezelschap van haar konijn, Begger So.

Op een dag hoort Cato haar vader pianospelen. Ze staat van een afstandje te luisteren en te kijken. Als haar vader haar opmerkt stopt hij met spelen en gaat naar zijn eigen kamer. Cato ziet een visitekaartje op de piano liggen met daarop de tekst: Mevrouw Kano’s Bioscoop. Films die nergens draaien, maar die je altijd al had willen zien. Achterop het kaartje staat het adres van een bioscoop die al jaren leeg staat. Dit maakt Cato nieuwsgierig…

Ze stapte van haar fiets en probeerde de deur. Die zat potdicht. Natuurlijk was hij nog dicht, het was nog niet eens half acht. Misschien ging hij pas vanavond open. Of misschien pas morgenavond. Of misschien wel helemaal niet. Zoals het gebouw eruitzag, leek het allemaal eerder een of andere flauwe grap.
‘Je bent in de verkeerde tijd, meisje,’ klonk plotseling een krakerig stemmetje achter haar.
Cato draaide zich om en zag een oud, krom vrouwtje op de stoep staan. Ze had een klein hondje aan de lijn dat nieuwsgierig aan Cato’s schoenen begon te snuffelen. Het vrouwtje wees met haar wandelstok naar de pui van de bioscoop. (blz. 39)

Op aanraden van het oude vrouwtje probeert Cato een deur in het steegje. Die deur is open en Cato gaat de bioscoop in. Daar ontmoet ze mevrouw Kano die geen antwoord op haar vragen geeft, maar haar wel aan het werk zet om te helpen met schoonmaken. De volgende ochtend komt Cato weer terug, want volgens mevrouw Kano komt er vandaag een klant.

Cato maakte een foto van de pui, precies zoals mevrouw Kano haar had gevraagd, en ging toen naar binnen. Toen ze in de entree stond, hoorde ze mevrouw Kano van boven roepen: ‘Ik kom er zo aan!’
‘Oké…’ zei Cato.
Ze haalde hier en daar nog wat pluisjes van de oude vloerbedekking en deed de lichten van de letters L U X op de gevel aan. Ze ging achter de bar staan, haalde de folie van de kannen limonade en toen ging de deur open. Een oude meneer stapte binnen, keurig gekleed met een wandelstok en een hoed, alsof zhij zelf zo uit een film was komen lopen. Onder zijn arm droeg hij een kartonnen doos die stevig was dichtgeplakt. Hij keek schichtig om zich heen, alsof hij niet zeker wist of hij er goed aan had gedaan om te komen. (blz. 65)

Even later neemt mevrouw Kano de man mee naar de bioscoopzaal. Cato loopt naar de projectorruimte, omdat ze daar stiekem de zaal in kan kijken. Maar ze ziet alleen een foto op het scherm. Een paar uur later ziet ze de oude man met een dromerige glimlach de bioscoopzaal uit komen. Cato snapt er niets van. Wat heeft de oude man in de bioscoopzaal gezien? Waarom wil mevrouw Kano haar vragen hierover niet beantwoorden?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
Geleend bij de bibliotheek
Wat vind je van het boek?
★★★★★
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, fascinerend, geheimzinnig, ontroerend, verrassend
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
Er staan kleine zwart-wit illustraties in het boek. Het zijn foto’s en ze dwarrelen door het hele boek heen. De illustraties zijn gemaakt door Yvonne Lacet

illustratie uit Yorick Goldewijk - Films die nergens draaien

Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is Cato
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
ik wil mevrouw Kano ontmoeten en zien hoe het tijdreizen werkt
Waar speelt het verhaal zich af?
bij Cato thuis en in de oude bioscoop Lux
Wat vind je leuk aan dit boek?
dat het verhaal veel verrassingen bevat
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
dat de vader van Cato nauwelijks aandacht voor haar heeft
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
dit boek is genomineerd voor de Boon voor kinder- en jeugdliteratuur
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor iedereen vanaf een jaar of tien die houdt van verrassende, avontuurlijke en ontroerende verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Geef een antwoord