boekomslag Rob Biddulph - Pien Vermeer en de Getekende Stad

Sommige helden worden geboren; andere worden getekend… Voor Pien Vermeer is tekenen als magie. Maar haar pennen en potloden kunnen haar problemen niet oplossen: haar vader is vermist en ze zit ook nog eens op een stomme nieuwe school. Maar dan ontdekt ze een wonderlijk potlood, dat tot aan de punt toe gevuld is met speciale krachten… Pien wordt meegevoerd naar een magische wereld met meer kleur, creativiteit, spanning en gevaar dan ze ooit zelf had kunnen tekenen. En misschien, heel misschien, komt ze erachter wat er met haar vader is gebeurd…

knop meer info over boek

Over het verhaal

Ik mag geen getatoeëerde, vuurspuwende vampiereenhoorns in mijn natuurkundeschrift tekenen.
Pien Vermeer had die zin zojuist voor de vierhonderdzesennegentigste keer geschreven. Ze had er bijna twee uur over gedaan en had er vreselijke kramp in de vingers van haar linkerhand aan overgehouden. Op haar leraar, meneer Das, na was ze nog de enige persoon in de hele school. Ze stak haar vinger op. ‘Meneer, ik ben klaar.’
Met zijn zwarte baard vol kruimels paprikachips keek meneer Das op van zijn kruiswoordpuzzel.
‘Dat zullen we nog wel eens zien, Philippine,’ snauwde hij. Hij liep naar haar tafeltje en begon door de grote stapel papier die voor haar lag te bladeren. (blz. 13)

Pien vind het verschrikkelijk als iemand haar Philippine noemt, ze wil Pien genoemd. Zo noemen haar ouders haar ook, al sinds ze een baby was. Meneer Das is niet tevreden met haar strafregels en ze moet er nog 100 extra schrijven. Als ze eindelijk klaar is en naar buiten loopt wacht Ollie Rietveld op haar. Pien is nog nieuw op deze school en Ollie moet haar wegwijs maken op school. Daar heeft Pien helemaal geen zin in en daarom negeert ze Ollie meestal. Dan komt er een auto aan om Pien naar huis te brengen.

Het was een schok geweest, toen Piens vader was vertrokken. Pien, haar moeder en haar broer en zusje waren samen op bezoek geweest bij tante Jeannet. Haar vader had besloten thuis te blijven om een heel lastig schilderij af te maken van een vioolspelende teckel.
‘Gaan jullie maar zonder mij. Dit moet vandaag af,’ had hij gezegd. ‘En om eerlijk te zijn, hoef ik ook niet per se te weten wat de hond van de zus van de loodgieter van de tante van de baas van Jeannets vriendin Jacqueline heeft uitgevreten in het park in de buurt. Maar ik hoor graag alle details van jullie als jullie terug zijn.’
Maar toen ze thuis waren gekomen, was het enige wat ze aantroffen een briefje op de eettafel. (blz. 29)

illustratie uit Rob Biddulph - Pien Vermeer en de Getekende Stad

Pien gelooft niet dat haar vader zomaar is vertrokken. Hij heeft geen kleren meegenomen en ook geen paspoort. Ze mist hem vreselijk. Haar vader was kunstenaar en Pien vond het heel fijn om in zijn atelier te zijn. Ze mist ook de Post-its die hij elke dag in haar broodtrommel stopte, met een tekening erop.

Op een dag vindt Pien een potlood. Dit potlood zat verstopt in een geheime ruimte van het kistje dat haar vader voor haar had gemaakt en waarin ze de Post-its bewaarde. Het blijkt een magisch potlood te zijn.

Zoals elke morgen werd Pien om zes uur negenenvijftig wakker, precies één minuut voordat haar wekker ging. Ze ging rechtop zitten, rekte zich uit, zwaaide haar benen onder het dekbed vandaan en ging op de rand van het bed zitten. Terwijl ze de slaap uit haar ogen wreef, herinnerde ze zich de ruzie die ze de avond ervoor met haar moeder had gehad. Ze voelde haar schouders zakken.
Maar toen dacht ze aan het prachtige potlood en ze werd meteen een stukje vrolijker. Ze keek achter zich naar de tekening die ze de vorige avond had gemaakt. Toen ze hem zag, kon ze haar ogen niet geloven.
‘Wat? Nee. Hoe dan?’
De bloem die ze had getekend… was verwelkt. Het was een tekening van een dode bloem in een vaasje geworden.
Er schoten duizend gedachten tegelijk door haar hoofd.
Er is vannacht iemand mijn kamer binnen geslopen en die heeft m’n tekening veranderd!
Misschien slaap ik nog en is dit een droom.
Misschien heb ik alles wel verzonnen.
Misschien heb ik gisteren een verlepte bloem getekend.
Ben ik gek aan het worden? (blz. 64)

Wat is er met het potlood aan de hand? Heeft dit potlood met de verdwijning van haar vader te maken?

Mening over het boek

Recensie van Ikvindlezenleuk (Mathilde) (ouder dan 18 jaar)
Hoe kom je aan het boek?
leesexemplaar gekregen via de nieuwsbrief van uitgeverij Billy Bones
Wat vind je van het boek?
★★★★☆
Waarom heb je dit boek uitgekozen om te lezen?
Het boek heeft een mooie voorkant, Ik vond de tekst op de achterkant leuk
Welke steekwoorden passen bij het boek?
avontuurlijk, fascinerend, geheimzinnig, grappig, spannend, verrassend, vrolijk, zielig
Staan er illustraties in het boek? Wie heeft ze gemaakt? Wat vind je van de illustraties?
De zwart-wit illustraties zijn van Rob Biddulph. Ze laten stukjes uit het verhaal zien

illustratie uit Rob Biddulph - Pien Vermeer en de Getekende Stad

Waar gaat het verhaal over?
zie hierboven
Wie is de hoofdpersoon?
Pien
Zou je iemand uit het verhaal willen ontmoeten? Waarom? En wat zou je dan gaan doen?
ik wil Pien ontmoeten en meereizen naar de Getekende Stad
Waar speelt het verhaal zich af?
in Londen (bij Pien thuis) en in de Chroma
Wat vind je leuk aan dit boek?
het is een spannend, avontuurlijk en verrassend verhaal in een getekende wereld
Wat vind je niet leuk aan dit boek?
dat ik moet wachten op het volgende deel om te weten hoe het verhaal verder gaat
Wil je nog iets anders vertellen over het boek?
nee
Voor wie zou dit een leuk boek zijn?
voor kinderen vanaf een jaar of 9 die houden van avontuurlijke en verrassende verhalen
Wil je het boek nog een keer lezen?
Ik wil het volgende boek uit deze serie lezen

Geef een antwoord